LUPE: “Dark Room”

Το δεύτερο άλμπουμ του Lupe ξεκινά με γοτθική ατμόσφαιρα και αιθέριες μελωδίες στο synth/πιάνο της εναρκτήριας σύνθεσης “The Corridor” που σύντομα τονίζονται από την ενορχήστρωση και απλώνονται στα ονειρικά ηχοτοπία των απόκοσμων φωνητικών αγγίζοντας δυσθεώρητα δραματικά ύψη και βάθη παίζοντας ανάμεσα στο neoclassical και την όπερα.

Ακολουθεί το single “Eyes Cold”. Με στίχους κατευθείαν στο κόκκαλο, τα φωνητικά του Lupe (κατά κόσμον Μιχάλη Λατουσάκη) δεν αφήνουν περιθώρια να μην βυθιστεί κανείς στη μαγεία τους. Ως καθηγητής φωνητικής που είναι ο ίδιος, γνωρίζει πολύ καλά πώς να κινηθεί τόσο σε έκταση, όσο και χρωματικά. Η δραματουργία του κομματιού, αν και gothic στη βάση της, έχει μια υποβόσκουσα μεν, αλλά έντονη Bowie ερμηνευτική προσέγγιση. Ποιος είπε ότι ο Bowie δεν είναι (και) gothic;

Η αρχική μπασογραμμή του “Long Train” ακούγεται βγαλμένη από τις αρχές του ’80 καθώς δίνει τη θέση της σε μια υπέροχη, σκοτεινή μελωδία με αναφορές σε Cocteau Twins, This Mortal Coil και The Cure της “Faith” περιόδου. Η ατμόσφαιρα είναι υποτονική, αλλά για τον προσεκτικό ακροατή κρύβει έντονο δυναμισμό και πάθος.

Το “Yet” αρχίζει με minimal τύμπανα που “σπάνε” από το πιάνο, πριν μπουν τα φωνητικά και τα έγχορδα. Η σύνθεση είναι σκοτεινή και εσωτερική. Ο Lupe καταφέρνει να χτίσει μια περσόνα μέσα από την ερμηνεία του (δείτε και την εκπληκτική φωτογράφιση που έγινε για το άλμπουμ) και να δημιουργήσει μουσική που σου καρφώνεται στο μυαλό. Το ρεφρέν είναι εξαιρετικό και ενδεικτικό των δυνατοτήτων του Lupe ως ερμηνευτή.

Το “Torment” είναι μια κλασικότροπη σύνθεση που δεν ξεχνά τις goth/darkwave καταβολές του Lupe. Ένα γλυκόπικρο κομμάτι με δυνατές μελωδικές γραμμές. Η ατμόσφαιρα είναι πολύ ιδιαίτερη και σε κάποια σημεία σε ταξιδεύει σε σκοτεινά cabaret, σε υπόγεια γεμάτα υγρασία και σε μακρινά τοπία. Το εξαιρετικό ρεφρέν υπενθυμίζει την φανταστική δουλειά που έχει γίνει συνθετικά στο άλμπουμ. Στο τέλος του κομματιού οι φωνές ακούγονται σαν κάλεσμα σειρήνων.

Και περνάμε στο “Mind Interval ”, μια συγκλονιστική σύνθεση, όπου πάνω από τα synths ο Lupe ξεδιπλώνει για ακόμη μια φορά το τεράστιο φωνητικό ταλέντο του ισορροπώντας ανάμεσα στην όπερα, τους ερμηνευτικούς τρόπους του Freddie Mercury και τον Klaus Nomi.

Το “The Crown” είναι μια ακόμη ιστορία στο έπος του “Σκοτεινού Δωματίου”. Μια συγκινητική σύνθεση που παρά το ξεκάθαρα 80’s χρώμα της, φτάνει στο σήμερα εντελώς original, φέρνοντας κάτι καινούργιο μέσα από την μοναδική ερμηνεία του Lupe που άλλοτε με σταθερότητα και άλλοτε με λυγμούς εκφράζει τον εσωτερικό του κόσμο καλώντας τον ακροατή να τον αφουγκραστεί.

Το “Last Dance” συνεχίζει την εκπληκτική δραματουργία του “Dark Room”. Η συγκλονιστικά σταθερή, καθαρή και δυνατή οπερετική φωνή του Lupe φέρνει στο νου τις καλύτερες στιγμές του “Phantom of the Opera”. Εξαιρετική ερμηνεία!

Το “Dark Room” κλείνει με το ομώνυμο κομμάτι όπου διακρίνεται ξανά μια υπόγεια ερωτική σχέση με την ερμηνεία του Freddie Mercury. Η μελωδία, βγαλμένη από τις καλύτερες στιγμές της gothic μουσικής, σου καρφώνεται στο μυαλό. Η ερμηνεία είναι εύθραυστη, όπως τα όνειρα, εκεί δηλαδή όπου ανήκει.

Γενικά το “Dark Room” δεν είναι ένα “εύκολο” ή ένα pop άλμπουμ. Είναι ένα κομψοτέχνημα σκοτεινής και εσωτερικής μουσικής, με επιρροές από όλο το φάσμα της, από το gothic, το darkwave, το neoclassical, αλλά και την όπερα και την κλασική μουσική. Είναι μια εξαιρετική δουλειά που με σήμα κατατεθέν την συγκλονιστική φωνητική ερμηνεία-κατάθεση ψυχής του ίδιου του Lupe, αλλά και το χτίσιμο μια περσόνας που φαίνεται και στο υπέροχο εξώφυλλο, θέτει πολύ γερές βάσεις για το μέλλον. Ακούστε το άλμπουμ ολόκληρο, βράδυ, απερίσπαστοι, με ένα ποτό στο χέρι και αφεθείτε στη μαγεία του. Θα το λατρέψετε!!

Social Media

Facebook: https://www.facebook.com/lupegoth
Instagram: https://www.instagram.com/lupe__official/
Bandcamp: https://lupeofficial.bandcamp.com/
Spotify: https://open.spotify.com/artist/77Hwm78ejI6hh8H2aRuKec?si=uL2uR2EvS8qREKO-zBMPmw
i-Tunes: https://music.apple.com/gr/album/burn/1481181372
Deezer: https://www.deezer.com/us/artist/100261622?autoplay=true

Αφροδίτη Κ.
Για το Rock Attitude