AMONGRUINS: “Advent of Chaos”

Οι AmongRuins έχουν χτίσει με συνέπεια ένα προφίλ σύγχρονου melodic death metal ήχου. Με το Advent of Chaos, την τέταρτη συνολικά επίσημη κυκλοφορία τους (μετά τα Bring out Your Dead, No Light και Land of the Black Sun ), παρουσιάζουν ένα άλμπουμ που πατάει γερά στις σκανδιναβικές ρίζες του είδους, χωρίς να διστάζουν να βγουν από τα αυστήρα πλαίσια και να εξερευνήσουν νέες προοπτικές για τον ήχο τους.
Το Advent of Chaos δεν είναι απλώς μια ακολουθία δυνατών κομματιών∙ υπάρχει ροή, συνοχή μεταξύ των κομματιών, αλλά και εναλλαγή δυναμικών, ενώ η ένταση παραμένει σταθερή και σε κρατάει μπριζομένο μέχρι το τέλος. Αυτό φαίνεται ιδιαίτερα στο πως στήνεται η πρώτη τριάδα κομματιών και πώς το υλικό σκοτεινιάζει προς το τέλος, χωρίς να χάνεται η συνοχή.
Το “Frozen to the Core” ανοίγει επιθετικά, με καθαρόαιμο melodeath στήσιμο: βαριά, επιθετικά και ογκώδη riffs και μελωδικές lead κιθαρές που φέρνουν το επικό στοιχείο στο προσκήνιο, στήνουν και συστήνουν ένα ανθεμικό ύφος που όσο ο δίσκος προχωράει, αντιλαμβάνεσαι πως είναι και η ταυτότητα του δίσκου.
Έπειτα, το “Advent of Chaos” χτίζει πάνω σε αυτή τη δομή φέρνοντας ακόμα περισσότερη «ανθεμική» διάθεση, με μεγαλύτερη έμφαση στο ρεφρέν και δυναμικές εναλλαγές, ένα κομμάτι φτιαγμένο για τις ζωντανές εμφανίσεις του συγκροτήματος.
Το “Red Divine” ανεβάζει ταχύτητα και φέρνει περισσότερη thrash τραχύτητα στην μουσικήάρθρωση. Είναι από αυτά τα κομμάτια που δεν ζητούν άδεια. Μπαίνουν, σε αρπάζουν και σε σπρώχνουν στο pit.
Η πρώτη πραγματική στροφή έρχεται με το “Into the Flame”, όπου η παρουσία της Christianna (Elysion) δίνει ένα άλλο χρώμα στο τραγούδι συνολικά. Καθαρά φωνητικά και μελωδικές φωνητικές γραμμές φωτίζουν το τραγούδι, ενώ ο ήχος είναι βασισμένος πάνω σε πιο μοντέρνα, death metal–επηρεασμένη βάση και με -core εμπνευσμένα breakdowns . Είναι το κομμάτι που δείχνει πιο ξεκάθαρα τη διάθεση των AmongRuins να μη μείνουν εγκλωβισμένοι στις παραδοσιακές συνταγές, ξεφεύγοντας από τα ταμπού του ήχου.
Το “A Symphony of Loss” έρχεται να επαναφέρει την κατάσταση στην αρχή του δίσκου. Tight παιξίματα, ταχύτητα και αισθητική από τους καλούς δίσκους των Amon Amarth, μας επαναφέρουν στο οικείο, χτύπανε λίγο στη νοσταλγία και ως συνήθως, πιάνει .
Η μεγάλη έκπληξη του δίσκου, όμως, είναι το “Open Wounds”. Με τη συμμετοχή του George Prokopiou (Mother of Millions / Poem), το άλμπουμ χαμηλώνει ταχύτητα, βαραίνει ατμόσφαιρα και νιώθεις να πυκνώνει. Βαρύ, ασήκωτο, νταλκάδικο και με doom επικές επιρροές, το έκτο κομμάτι του δίσκου έχει έναν όμορφα μελαγχολικό χαρακτήρα.
Στο “Chained” η μπάντα ξαναφέρνει το πιο «τραχύ»/thrashy νεύρο και το σφιχτό groove με περισσότερες εδώ τις Αμερικάνικες επιρροές, λειτουργώντας σαν γέφυρα για το κλείσιμο. Και το “Night Mother” έρχεται ως φινάλε που δικαιώνει τη διαδρομή: μελωδικό αλλά αιχμηρό, με το βλέμμα στο κλασικό ’90s DNA του melodeath, χωρίς να ακούγεται παλιακό. Είναι το κομμάτι που αφήνει την επίγευση και κάνει το replay να μοιάζει αυτονόητο.
Το Advent of Chaos είναι ένας δίσκος που σέβεται την παράδοση του melodic death metal, αλλά δεν παγιδεύεται σε αυτήν. Καταφέρνει να ακούγεται ταυτόχρονα γνώριμο και φρέσκο και αυτή είναι η μεγαλύτερη επιτυχία του δίσκου.
Για τους AmongRuins, μοιάζει με το πιο σίγουρο βήμα προς ένα ευρύτερο κοινό, ενώ δίχως καμία αμφιβολία είναι μια κυκλοφορία που αξίζει να ακουστεί και να αναδειχθεί.
Αφροδίτη Κ.
Για το Rock Attitude
