Οι The Damnation Project στο Rock Attitude

Ο Γιάννης Δεγδέκης μιλάει στο Rock Attitude για το προσωπικό του σχήμα, The Damnation Project, με αφορμή την κυκλοφορία του νέου single “I Can see You”.

Γιάννη σε καλωσορίζουμε. Καταρχάς θα θέλαμε τα πρώτα σου συναισθήματα μετά την κυκλοφορία του νέου single των The Damnation Project “I Can see You”. Τι νιώθεις; Τι εισπράττεις;

Καλησπέρα και από μένα. Καλά πάει ως τώρα, υπάρχει ανταπόκριση! Αρέσει στο κόσμο που είναι στο είδος, γιατί το συγκεκριμένο κομμάτι δεν είναι μεγάλου φάσματος και αποδοχής. Ακούω καλές πρώτες κριτικές όμως.

Το κομμάτι είναι μεγάλο σε διάρκεια σε post rock ύφος και είναι το πρώτο που κυκλοφορείς από το επερχόμενο νέο άλμπουμ. Να υποθέσουμε ότι γενικά η νέα δουλειά θα κινείται σε αυτό τον ήχο;

Όχι, δεν θα κινείται σε αυτό το ύφος. Το άλμπουμ με το όνομα, «4», έχει 3-4 διαφορετικά είδη και επιρροές, πάλι. Δεν μου αρέσει να κινούμαι σε ένα χώρο, μόνο, αυτό με περιορίζει. Το να τρέξω ένα 8λεπτο, σχεδόν ορχηστρικό, progressive post, κομμάτι σαν single είναι σίγουρα αντιεμπορικό και αντισυμβατικό αλλά επειδή το συγκεκριμένο κομμάτι είναι πολύ δυνατό σε ήχο, συναισθήματα, γενικότερα αποτέλεσμα, όποιος το ακούει του τραβάει τη προσοχή, ήθελα να κάνω μια δυνατή επαναγνωριμία με το κόσμο, μετά από 6 χρόνια ησυχίας.

Θα ακολουθήσουν κι άλλα singles μέχρι το νέο άλμπουμ; Πότε να το αναμένουμε;

Θα ακολουθήσουν άλλα 2, ένα μέσα Φλεβάρη και ένα μέσα Μαρτίου. Υπάρχουν σκέψεις και για ένα 4ο τον Απρίλιο και κατά αρχές Ιουνίου να βγει το άλμπουμ. Έτσι μετά το ειδικών καταστάσεων πρώτο single, θα ακούσουμε ένα κλασσικό ραδιοφωνικό ροκ κομμάτι σαν 2ο single, και, surprise – surprise, ένα ακουστικό blues ballad, σαν 3ο, το οποίο έχει μία ιδιαίτερη χροιά και χαρακτήρα και το αγαπάω πολύ και το πιστεύω επίσης πολύ σαν κομμάτι.

Το νέο single και κατά επέκταση το νέο άλμπουμ που ακολουθεί έρχονται μετά από 6 χρόνια σιωπής από τους The Damnation Project. Γιατί χρειάστηκαν τόσα χρόνια για να καταθέσεις τη νέα σου πρόταση;

Δεν υπήρχε χρόνος, ξεκάθαρα! Για να καταλάβεις θα σου πω πως πέραν του ακουστικού που θα ακούσουμε σαν single τον Μάρτιο, όλα τα υπόλοιπα κομμάτια είχαν ηχογραφηθεί το καλοκαίρι του 2017, μόλις ένα χρόνο μετά τη κυκλοφορία του Reflections με σκοπό να κυκλοφορήσει το 2018.

Μέσα στο 2018 το μόνο που πρόλαβα να κάνω ήταν να γράψω στίχους, και να μιξάρω τα όργανα ώστε να μπουν οι φωνές εύκολα στη μίξη όταν βρω χρόνο να τις γράψω, πράγμα που συνέβη μόνο στις τελευταίες μέρες του 2021, και αυτό γιατί ήμουν 9 μέρες σε καραντίνα με κορονοϊό…

Οι φωνές όλες γράφτηκαν με εμένα άρρωστο, μπουκωμένο και με βραχνάδα στη φωνή, πράγμα που με έκανε σε πολλά κομμάτια να περιμένω ώρες να στρώσει η φωνή μου πριν ξεκινήσω τα sessions. Πρώτες μέρες του 2022, μίξη και μάστερ και ατελείωτες ακροάσεις και κάπως έτσι φτάσαμε στην 6ετία.

Πώς κρίνεις την μέχρι τώρα διαδρομή των The Damnation Project; Ποιες θεωρείς ότι είναι οι πιο σημαντικές και κομβικές στιγμές αυτής της μουσικής πορείας;

Θεωρώ ότι για την εποχή που παλέψαμε και παλεύουμε, που ήταν και είναι εποχές κρίσης, με το κόσμο να μην ψάχνεται ιδιαίτερα σε νέα ακούσματα, μαγαζιά κλειστά, δισκάδικα ανύπαρκτα, music press στα τάρταρα, μόνιμη κρίση πολιτική και οικονομική σε αυτή τη χώρα, με τη δισκογραφία τελειωμένη, το ραδιόφωνο να πλέει τα λοίσθια, είναι ένα επίτευγμα να έχεις 4 άλμπουμ σε μία 10 ετία, πολλά εξ αυτών με διθυραμβικές κριτικές σε Ελλάδα και εξωτερικό. Πολλές σημαντικές στιγμές και κομβικά σημεία κυρίως στο θέμα των αλλαγών των μελών. Δεν θέλω να μείνω παραπάνω σε αυτό, απλά πιστεύω αν υπήρχε ένα σταθερό line up από ανθρώπους με φιλοδοξίες στη μουσική, το project θα είχε πάει πολύ ψηλά.

Αρχικά οι The Damnation Project υπήρξαν μια κανονική μπάντα, αλλά τώρα αποτελούν το προσωπικό σου όχημα με έδρα την Καβάλα. Ποια είναι τα υπέρ και ποια τα κατά σε κάθε μία από αυτές τις συνθήκες; Σε ενδιαφέρει να επιστρέψεις σε μια full band κατάσταση;

Όπως τα λες! Τα υπέρ είναι η απόλυτη ελευθερία κινήσεων. Δεν έχω να αναλωθώ σε ατελείωτες και ατέρμονες συζητήσεις με άλλα μέλη για να δικαιολογήσω το τρόπο που έχω οραματιστεί το έργο μου. Στην Ελλάδα οι μουσικοί δεν καταλαβαίνουν ποτέ το ρόλο τους σε ένα σχήμα. Δεν καταλαβαίνουν ότι όταν είσαι μέλος σε μία μπάντα που κάποιοι συγκεκριμένοι άνθρωποι συνθέτουν τη βασική ιδέα, τουλάχιστον, μπορείς φυσικά να εκφέρεις άποψη, μπορείς να ανακατέψεις τα υλικά μέσα στη κατσαρόλα διαφοροποιώντας το αποτέλεσμα με τη δική σου «γεύση», αλλά δεν μπορείς να… μαγειρέψεις άλλο φαγητό από αυτό που θέλει ο μάγειρας.

Οπότε προτιμώ να προσλαμβάνω 3 μουσικούς που να ξέρουν το ρόλο τους και να πληρωθούν για να φέρουν εις πέρας μία αποστολή μία δουλειά. Το μόνο κακό στο μοναχικό δρόμο είναι ότι δεν παίρνεις την ευτυχία των live, πράγμα που διορθώνεται γιατί όταν αποφασίσεις να δουλέψεις με επαγγελματίες session μουσικούς, βγαίνεις όποτε θελήσεις στη σκηνή με τους δικούς σου όρους. Με ενδιαφέρει να επιστρέψω σε full band κατάσταση και είμαι ήδη σε συζητήσεις για αυτό.

Αρκεί να γίνουν φεστιβάλ, να ανοίξουν τα μαγαζιά και να υπάρχει ΛΟΓΟΣ για όλα αυτά, ειδάλλως προτιμώ το αγαπημένο μου κλειστό και ασφαλές περιβάλλον του home studio μου…

Θα είχε ενδιαφέρον να μας αναφέρεις τις διαχρονικές επιρροές των The Damnation Project. Ποιες μουσικές έχουν συμβάλει καθοριστικά στον ήχο τους μέσα στα χρόνια;

Πολλά και διαφορετικά ακούσματα. Ξεκινήσαμε να παίξουμε με βάση τη ξένη progressive σκηνή με βασικές επιρροές από Opeth, Rivrside, Pain of Salvation απλά με πολύ oriental, ανατολίτικη κλίμακα μέσα. Ταυτόχρονα να τιμήσουμε τη μουσική παράδοσή του Χατζηδάκη και του Παπαθανασίου. Σιγά σιγά μπήκαν και άλλα στοιχεία, όπως το blues, το πιο alternative rock των muse, placebo, τελευταία το post (αν και υπήρχαν κάποια demo κάποιες ηχογραφήσεις με post υλικό που έμειναν στο ντουλάπι) το stoner, αλλά τα βασικά στοιχεία στη κατσαρόλα ήταν πάντα το 70s prog με λίγη από ανατολίτικη κουλτούρα. Πολύ piano based σύνθεση και στιβαρές κιθάρες χωρίς πολύ πολύ φανφάρα.

Σε αυτά τα 6 χρόνια απουσίας πως κρίνεις την πορεία της ελληνικής σκηνής; Τι έχει αλλάξει; Σε ικανοποιεί το επίπεδο της; Υπάρχουν κάποια ονόματα που έχεις ξεχωρίσει τελευταία;

Δεν έχω ξεχωρίσει και πολλά πράγματα αλλά μάλλον αυτό οφείλεται στη δική μου μη ενασχόληση με τα πράγματα. Είμαι σίγουρος ότι υπάρχουν εξαιρετικές μουσικές εκεί έξω, απλά εγώ τους μόνους που πρόλαβα να ερωτευτώ αυτά τα χρόνια από τη χώρα μας ήταν οι Villagers of Ioannina City, τους οποίους έτυχε και να φωτογραφήσω και να γνωρίσω κάποια στιγμή πριν χρόνια.

Έστω και ως one man project υπάρχουν σχέδια για live εμφανίσεις με τη συμβολή φυσικά κι άλλων μουσικών;

Περιμένουμε νέα από τα καλοκαιρινά φεστιβάλ και μετά από φθινόπωρο ξεκινάμε σε λίγα μαγαζιά της επαρχίας και βλέπουμε. Πιστεύω να ξεκινήσουμε πρόβες μέσα στο Μάρτιο. Πιο πολύ με ενδιαφέρει το στούντιο όμως. Έχω ήδη στο μυαλό μου το επόμενο άλμπουμ, το οποίο πρέπει να σας πω πως θα είναι μία μεγαλειώδη επιστροφή στο progressive από το οποίο ξεκινήσαμε προ 12 ετών και θα περιέχει κομμάτια που ηχογραφήθηκαν τα έτη 2011-2012.

Σε ευχαριστούμε πολύ για την συζήτηση και ευχόμαστε καλή επιτυχία με την επιστροφή των The Damnation Project! Το κλείσιμο δικό σου με όποιο τρόπο επιθυμείς!

Να είστε καλά, ευχαριστώ από καρδιάς, ήταν πραγματικά πολύ εύστοχες και «διαβασμένες» οι ερωτήσεις σας, σε σημείο εκπλήξεως. Να πούμε στο κόσμο να έχει τα αυτιά του ανοιχτά και να ακούει πολλά και διαφορετικά πράγματα, χωρίς παρωπίδες. Μόνο έτσι θα πάει μπροστά καλλιτεχνικά, είτε ως ακροατής είτε ως δημιουργός!

https://thedamnationproject.bandcamp.com
https://m.facebook.com/TheDamnationProject
https://music.youtube.com/channel/UC2GEcFBX4-z_hjBW5RtFe0g?feature=share
https://open.spotify.com/artist/2oqquPQ8hqtk1d5pUpkigq
https://deezer.page.link/uiYDxGeS2BUV9PEW7
https://music.apple.com/mx/artist/the-damnation-project/523964295?l=en
https://www.instagram.com/the_damnation_project/
https://twitter.com/thedamnationpr