P minor: “Repeat the trauma”

Οι P Minor επέστρεψαν το 2025 με την κυκλοφορία του τρίτου τους EP, Repeat The Trauma.

Μια δουλειά, λίγες φορές το λέω αυτό, που δεν σε αφήνει «χορτασμένο», αλλά αντίθετα μετά το πέρας των 5 κομματιών που αποτελούν το EP, χρειάζεσαι και ένα έκτο. Ωστόσο, πολύ φοβάμαι πως και εκτό κομμάτι να υπήρχε, θα ζητούσα και εβδόμο και ουτώ καθεξής, μιας και το Repeat The Trauma είναι μια εξαιρετική underground κυκλοφορία, που είναι απλά πάρα πολύ καλή και το βασικό μειονέκτημα είναι πως δεν έχει κι άλλο.

Ενδιαφέρον είναι το ότι όσο το ακούς, τόσο παρατήρεις λεπτομέρειες που πολύ πιθανό να ξεφύγουν στην πρώτη ακρόαση. Ο ήχος είναι αρκετά οικείος, κι όμως δεν προσδιορίζεις εύκολα τι είναι αυτό που τον κάνει τόσο γνώριμο και «ζεστό». Ίσως οι μελωδικές γραμμές, ίσως το συναίσθημα που βαραίνει κάθε νότα και κάθε στίχο, ίσως και το γλυκόπικρο αίσθημα που κυριαρχεί, αυτή η με χαμόγελο μελαγχολία που κυριαρχεί τα συνεφιασμένα απογεύματα στο τέλος του φθινοπώρου, συντροφιά με ένα ζεστό ρόφημα.

“Hangover” λέγεται το πρώτο κομμάτι του δίσκου και ήδη από τα πρώτα λεπτά είναι φανερό πως θα είναι μια μοναδική μουσική εμπειρία, ιδιαίτερη και διαφορετική από ό,τι θα περιμέναμε. Με post ήχο στη βάση του, οι P Minor φέρνουν στο νου Crippled Black Phoenix, με ενορχήστρωση και ατμόσφαιρα που θυμίζει κάτι από Potrishead. Δεν θα ακούσετε μια κόπια του “Dummy”, παρά αυτή τη χαρακτηριστική αισθητική του Bristol που όλοι ζηλέψαμε, σε απόδοση P Minor.

Το “Get Ready to be Brave” είναι πιο δυναμικό. Παρ’όλα αυτά, κουβαλάει μέσα του το ίδιο γλυκοπίκρο συναίσθημα και παρά τον, σε σύγκριση με το “Hangover”, πιο ανεβαστικό ρυθμικά χαρακτήρα του, δεν αποσπάται από το αίσθημα νοσταλγίας, που πηγάζει τη συνολική ενοχρήστρωση του κομματιού.

Στο “In Love With Love”, η μελωδιά είναι διστακτικά πιο ευθύμη, με τους P Minor, να φέρνουν στο προσκήνιο τις post-punk/gothic επιρροές τους, μεταφέροντας τον ήχο τους στα μουσικά λημέρια των The Cure, διατηρώντας πάντα το δικό τους αίσθημα, αναλοίωτο παρά τις διαφορετικές κατευθύνσεις που μπορεί να ακολουθήσουν στο κάθε κομμάτι.

Το “You Won’t Get Over Me”, με μια φωνητική μελωδική γραμμή που μοιάζει να περπατάει στα σύννεφα, ντυμένη με μια μελωδία που αναδεικνύει την ομορφιά της απλότητας, αποτελεί απ’ τις κορυφαίες στιγμές του EP που σίγουρα δεν μπορείς να την ξεπεράσεις.

Οι P Minor κλείνουν με το “My Biggest Prize of All”. Στο φινάλε έρχονται βόρειες επιρροές, με την κιθάρα να θυμίζει αυτή του Robert Buras των Madrugada, με αυτές τις χαρακτηριστικές μελωδικές γραμμές, τις νωχελικές, τις γεμάτες νοσταλγίες, που σου αφήνουν στο τέλος αυτή τη γλυκόπικρη γεύση της ελπίδας.

Αφροδίτη Κ.
Για το Rock Attitude