SID VICIOUS: Ο απόλυτος εκφραστής της punk
Sid Vicious, ο απόλυτος εκφραστής της punk, ο άνθρωπος που αν και μουσικά συνέβαλε ελάχιστα, παραμένει η πιο διάσημη φιγούρα της punk.
Ο John Simon Ritchie γεννήθηκε στις 10 Μαΐου του 1957 στην περιοχή Lewisham του Νοτιοανατολικού Λονδίνου. Ξεκίνησε την καριέρα του στη μουσική σαν μέλος του συγκροτήματος The Flowers of Romance μαζί με τον Keith Levene, μετέπειτα μέλος των Clash , ενώ έπαιζε και σε έκτακτες εμφανίσεις των Siouxsie & the Banshees, παίζοντας ντραμς στις εμφανίσεις τους στο 100 Club Punk Festival.
Το παρατσούκλι Sid Vicious το πήρε λόγω της ομοιότητάς του χαρακτήρα του με τον Sid the Vicious, το χάμστερ του John Lydon ή Johnny Rotten, τραγουδιστή των Sex Pistols, το οποίο είχε την άσχημη συνήθεια να δαγκώνει το χέρι όποιου του προσέφερε τροφή.
Ο Sid Vicious ήταν γνωστός ως “Ο απόλυτος οπαδός των Sex Pistols” , αλλά και ως ο άνθρωπος που έδωσε σάρκα και οστά στην έννοια αναρχία.
Ο John Lydon τον έβαλε στους Sex Pistols ως μπασίστα μετά την αποχώρηση του Glen Matlock το 1977. Σίγουρα, η προσθήκη του δεν ήταν μια λαμπρή κίνηση από μουσικής άποψης, καθώς ο Vicious δεν γνώριζε καν να παίζει μπάσο. Όπως όμως έλεγε και ο μάνατζερ του συγκροτήματος, Malcolm McLaren: “if Johnny Rotten is the voice of punk, then Vicious is the attitude”.
Ο Vicious πολύ πριν μπει στους Sex Pistols ήταν επιρρεπής στη βία και τα ναρκωτικά. Η ένταξή του όμως στην επιτυχημένη μπάντα τον έκανε να χάσει τον έλεγχο.
Λόγω της ενδοφλέβιας χρήσης ναρκωτικών ουσιών, νοσηλεύτηκε με Ηπατίτιδα κατά τη διάρκεια των ηχογραφήσεων του πρώτου άλμπουμ των Sex Pistols με τίτλο “Never Mind the Bollocks”. Ως συνέπεια, το μπάσο του Vicious ακούγεται αποσπασματικά σε ένα μόνο τραγούδι από το “Never Mind the Bollocks”. Ο Vicious αργότερα έκανε την εμφάνισή του ως τραγουδιστής στο συγκρότημα, ερμηνεύοντας τρείς διασκευές, για το σάουντρακ του “The Great Rock ‘n’ Roll Swindle” , ενός μυθοπλαστικού ντοκιμαντέρ για τους Sex Pistols. Παραγωγοί του ντοκιμαντέρ ήταν ο πρώην μάνατζερ του συγκροτήματος, Malcolm McLaren, και ο σκηνοθέτης Julien Temple.
Ο Lydon θυμάται: “Μέχρι εκείνη τη στιγμή ο Sid ήταν σαν παιδί. Όλα ήταν διασκεδαστικά και αστεία και ξαφνικά έγινε ένας μεγάλος σταρ. Σταρ σήμαινε πρωτοσέλιδα, η δυνατότητα να βρίσκεσαι σε ωραία μέρη, θαυμασμός. Αυτά μόνο είχαν σημασία για τον Sid . Ποτέ δεν πίστευα οτι θα το αντιλαμβανόταν με αυτόν τον τρόπο. Νόμιζα ότι ήταν πολύ πιο έξυπνος” .
Την ίδια χρονιά, ο Vicious θα γνωρίσει την Nancy Spungen, μια εθισμένη στην ηρωίνη Αμερικανίδα με ιστορικό σοβαρών συναισθηματικών προβλημάτων, η οποία είχε μετακομίσει στο Λονδίνο, την εποχή που κυριαρχούσε η punk σκηνή με βασική της φιλοδοξία να γίνει η φίλη ενός ροκ σταρ. Ακολούθησε καιρό τους Sex Pistols με στόχο να κατακτήσει τον Johnny Rotten, αλλά αυτός δεν έδειχνε ενδιαφέρον και τότε έριξε τα βέλη της προς τον Vicious.
Ο Vicious ενέδωσε και ξεκίνησε μια θυελλώδη σχέση, γεμάτη εντάσεις, βία και ναρκωτικά. Μία σχέση που θα είχε μοιραία κατάληξη και για τους δύο. Για πολλούς εκείνη ήταν η αιτία που ο Vicious εθίστηκε στην ηρωίνη. Με τον Vicious η Spungen όχι μόνο εκπλήρωσε τον στόχο της, να γίνει η κοπέλα ενός ροκ σταρ, αλλά βρήκε και κάποιον που η εξάρτησή του από αυτήν της έδινε σκοπό ύπαρξης, μιας και ο Vicious δεν είχε μεγάλη πείρα απο σχέσεις.
Λίγο καιρό αργότερα οι Sex Pistols διαλύθηκαν και το ζευγάρι μετακόμισε στην Νέα Υόρκη. Η βία και τα ναρκωτικά ήταν αναπόσπαστο κομμάτι στη σχέση τους. Η σχέση τους τελείωσε όταν το πρωί της 12ης Οκτωβρίου του 1978, η 20χρονη Nancy Spungen βρέθηκε νεκρή στο Chelsea Hotel της Νέας Υόρκης όπου το ζευγάρι έμενε τον τελευταίο ενάμιση μήνα. Ο Vicious ξύπνησε από το λήθαργο των ναρκωτικών και όταν την αντίκρισε νεκρή στο πάτωμα του μπάνιου με το μαχαίρι που η ίδια του είχε κάνει δώρο την προηγούμενη ημέρα, καρφωμένο στο στομάχι, κάλεσε την υποδοχή του ξενοδοχείου.
Είχαν λογομαχήσει και μετά απο μια έκρηξη βίας και υπο την επήρεια ναρκωτικών ο Vicious τη μαχαίρωσε.
Όπως ήταν αναμενόμενο ο Vicious συνελήφθη κατηγορούμενος για φόνο αντιμετωπίζοντας 15 χρόνια εως ισόβια κάθειρξη.
Εκείνος πότε υποστήριζε πως δεν θυμόταν τίποτα πέρα απο τον καβγά τους, πότε οτι η Spungen γλίστρησε και έπεσε πάνω στο μαχαίρι, πότε οτι την μαχαίρωσε αλλά δεν ήθελε να τη σκοτώσει, πότε οτι δεν βρισκόταν στο δωμάτιο όταν σκοτώθηκε και πότε ότι τη μαχαίρωσε και ότι ήταν “κτήνος”. Ύστερα απο λίγες ημέρες αφέθηκε ελεύθερος με εγγύηση που πλήρωσε ο Richard Branson της Virgin Records, μέχρι να ολοκληρωθεί η δίκη.
Ο Vicious υποστήριζε πως η Spungen έλεγε “Θα πεθάνω πριν τα 25 μου και θα έχω ζήσει όπως το ήθελα”.
Η απώλεια της Spungen όμως είχε σοβαρό αντίκτυπο στον ψυχισμό του Sid Vicious και οι ενοχές τον στοίχειωναν. Αποπειράθηκε αρκετές φορές να αυτοκτονήσει. Μία φορά έκοψε τις φλέβες του και αποπειράθηκε να πέσει απο το παράθυρο του ξενοδοχείου που διέμενε μαζί με τη μητέρα του και εισήχθη στην ψυχιατρική πτέρυγα του Νοσοκομείου Bellevue. Μία άλλη φορά στο νοσοκομείο που νοσηλευόταν προσπάθησε να αυτοκτονήσει με μια σπασμένη λάμπα.
Η βίαιη συμπεριφορά του τον οδήγησε στις 6 ή 7 Δεκεμβρίου του 1978 να επιτεθεί στον αδελφό της Patti Smith, σε ένα κλαμπάκι, με αποτέλεσμα για μία ακόμη φορά να βρεθεί στη φυλακή. Ο πρώην μάνατζερ των Sex Pistols, Malcolm McLaren, πλήρωσε την εγγύηση και την 1η Φεβρουαρίου 1979 ο Vicious αφέθηκε ξανά ελεύθερος.
Για να γιορτάσει την απελευθέρωσή του διοργάνωσε ένα πάρτι στο διαμέρισμα της ηθοποιού Michelle Robinson με την οποία διατηρούσε σχέση. Αν και ήταν σχεδόν δύο μήνες καθαρός, ο 21χρονος Vicious πήρε υπερβολική δόση ηρωίνης την οποία είχε προμηθευτεί απο τη μητέρα του, Anne Beverley. Το επόμενο πρωί βρέθηκε νεκρός απο την μητέρα του, στο κρεβάτι της Robinson. Ήταν 2 Φεβρουαρίου του 1979.
Μετά την αποτέφρωσή του, η μητέρα του βρήκε στην τσέπη του δερμάτινου μπουφάν του ένα σημείωμα που έγραφε: “Είχαμε κάνει ένα σύμφωνο θανάτου. Πρέπει να το τηρήσω κατα το ήμισυ. Παρακαλώ θάψτε με δίπλα στο μωρό μου. Θάψτε με με το δερμάτινο μπουφάν, το τζιν και τις μπότες μου. Αντίο.”
Lv
Για το Rock Attitude
