Σαν σήμερα στη rock και metal: 1 Οκτωβρίου 2026
Σαν σήμερα, 1η Οκτωβρίου 2026
Σαν σήμερα, η rock κοινότητα γιορτάζει τα γενέθλια του Martin Turner, του συνιδρυτή, πρώην μπασίστα, βασικού τραγουδιστή και συνθέτη των θρυλικών Wishbone Ash, ο οποίος με τη χαρακτηριστική του μελωδική προσέγγιση στο μπάσο και τις συνθέσεις του σημάδεψε την εξέλιξη του progressive και hard rock ήχου.
Η σημερινή ημερομηνία αποτελεί έναν από τους πιο γεμάτους δισκογραφικούς σταθμούς του φθινοπώρου, καθώς έχει χαρακτηριστεί από κυκλοφορίες-ορόσημα που διαμόρφωσαν το metal φάσμα. Ανάμεσα σε αυτές ξεχωρίζει η ωμή, προσγειωμένη κατεύθυνση του “No Prayer for the Dying” των Iron Maiden και η ατμοσφαιρική μαγεία του εμβληματικού “Black Winter Day” των Amorphis.
Στην ιστορία έχουν περάσει επίσης η καταιγιστική thrash επίθεση του “Expurse of Sodomy” και η σκοτεινή δύναμη του “Better Off Dead” από τους Sodom, καθώς και η παγερή αισθητική του “Those of the Unlight” των Marduk.
Η πλούσια λίστα των δίσκων συμπληρώνεται από το ομώνυμο και μοναδικό άλμπουμ των Scar the Martyr, τη μελωδική αρμονία του “Crystal Ball” των Styx, την επιθετικότητα του “Death Row” των Accept και τον μυσταγωγικό, ανατολίτικο χαρακτήρα του “The Epigenesis” των Melechesh.
Τη σκυτάλη παίρνουν το επικό “The Clans Will Rise Again” των Grave Digger, οι διασκευές υψηλής τεχνικής στο “Diamonds Unlocked” του Axel Rudi Pell και το πολυεπίπεδο death metal αριστούργημα “Purgatory Afterglow” των Edge of Sanity.
Birth of Legends
Martin Turner – 1 Οκτωβρίου 1947
Γεννήθηκε στο Torquay της Αγγλίας ο συνιδρυτής, πρώην μπασίστας, τραγουδιστής και συνθέτης των θρυλικών Wishbone Ash, Martin Turner.
Ξεκινώντας από την εφηβική του ηλικία με την κιθάρα, πέρασε σύντομα στο μπάσο, διαμορφώνοντας έναν από τους πιο αναγνωρίσιμους και δυναμικούς ήχους στην ιστορία του είδους.
Η συμβολή του Turner στη μουσική κληρονομιά των Wishbone Ash υπήρξε καθοριστική, καθώς ενέπνευσε και συνδιαμόρφωσε τον πρωτοποριακό ήχο με τις διπλές αρμονικές κιθάρες. Παράλληλα, αποτέλεσε την κύρια συνθετική και στιχουργική δύναμη της μπάντας στα πρώτα δέκα άλμπουμ της, μεταξύ των οποίων δεσπόζει το αριστουργηματικό “Argus” (1972).
Μετά την αποχώρησή του από το συγκρότημα το 1980, δραστηριοποιήθηκε ως παραγωγός μουσικών δίσκων, ενώ το 1987 συμμετείχε στην επανένωση της αρχικής σύνθεσης των Wishbone Ash, αναλαμβάνοντας και την παραγωγή των νέων τους δουλειών. Στην προσωπική του δισκογραφία περιλαμβάνονται τα άλμπουμ “Walking the Reeperbahn” (1996) και “Written in the Stars” (2015). Σήμερα, συνεχίζει να περιοδεύει ενεργά παρουσιάζοντας το κλασικό ρεπερτόριο με το σχήμα “Martin Turner Ex-Wishbone Ash”
Classic Anthems
1 Οκτωβρίου 1976
Οι Styx κυκλοφόρησαν το έκτο τους άλμπουμ, “Crystal Ball”.
Ήταν το πρώτο άλμπουμ με τον νέο κιθαρίστα και τραγουδιστή Tommy Shaw, που αντικατέστησε τον John Curulewski. Το ομότιτλο κομμάτι έγινε σταθερό στο live ρεπερτόριο της μπάντας σε όλες τις επόμενες περιοδείες με τον Shaw. Το άλμπουμ θεωρείται μεταβατικό, καθώς εισάγει τον Shaw στη σύνθεση και προετοιμάζει την εμπορική επιτυχία του επόμενου “The Grand Illusion”.
Παραμένει αγαπητό στους οπαδούς ως το άλμπουμ που σηματοδότησε την αρχή της κλασικής περιόδου της μπάντας.
1 Οκτωβρίου 1987
Οι Sodom κυκλοφόρησαν το δεύτερο EP τους “Expurse of Sodomy”. Αποτέλεσε τη μετάβαση του συγκροτήματος από τα αποκρυφιστικά θέματα του “Obsessed by Cruelty” στην πολεμική θεματολογία του “Persecution Mania” και καθιέρωσε την πιο ώριμη, καθαρόαιμη thrash εποχή της μπάντας.
Παρά το μικρό του μέγεθος (διαθέτει μόλις τρία κομμάτια), το EP απέκτησε καλτ διαστάσεις και έδειξε ότι οι Sodom μπορούσαν να συνδυάσουν την ωμή, αμείλικτη επιθετικότητα με εξαιρετικά κολλητικά και δομημένα riffs.
1 Οκτωβρίου 1990
Οι Iron Maiden κυκλοφόρησαν το όγδοο άλμπουμ τους “No Prayer For The Dying”.
Αυτός είναι ο πρώτος δίσκος των Iron Maiden στον οποίο συμμετέχει ο Janick Gers στις κιθάρες, αντικαθιστώντας τον Adrian Smith (ο οποίος αποχώρησε διαφωνώντας με την κατεύθυνση που ήθελε να ακολουθήσει η μπάντα). Ο Gers έφερε μαζί του μια πιο νευρική, αυθόρμητη και rock ‘n’ roll ενέργεια. Στιχουργικά, το συγκρότημα ασχολήθηκε με πολιτικά και θρησκευτικά θέματα, αφήνοντας το επικό και ιστορικό περιεχόμενο των προηγούμενων δίσκων τους.
Το εξώφυλλο δείχνει τον Eddie να βγαίνει από ένα τάφο και να πιάνει το νεκροθάφτη από το λαιμό. Σχεδιάστηκε για άλλη μια φορά από τον Derek Riggs και για την επανέκδοση του δίσκου, ο μάνατζερ του συγκροτήματος Rob Smallwood, του ζήτησε να αφαιρέσει την εικόνα του νεκροθάφτη, όπως και έγινε. Στη δεύτερη έκδοση του “No Prayer for the Dying” προστέθηκε η επιγραφή “After the Daylight, The Night of Pain, That is not Dead, Which Can Rise Again”, πάνω στην ταφόπλακα.
Ο δίσκος ανέβηκε στο # 2 των βρετανικών τσαρτ και το # 17 των αντίστοιχων αμερικάνικων. Το “No Prayer for the Dying” έγινε χρυσό και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού.
1 Οκτωβρίου 1990
Κυκλοφόρησε το τέταρτο άλμπουμ των Sodom, με τίτλο “Better Off Dead”. Αποτελεί τον άμεσο διάδοχο του θρυλικού “Agent Orange” και εδραίωσε τη χρυσή εποχή του συγκροτήματος. Ήταν ο πρώτος δίσκος του σχήματος με τον κιθαρίστα Michael Hoffman στη σύνθεση του.
Ο δίσκος κινείται γύρω από κοινωνικά θέματα, τον θάνατο, την πολεμική φρίκη, αλλά περιέχει και προσωπικές στιγμές, όπως το κομμάτι “Resurrection” το οποίο ο Tom Angelripper αφιέρωσε στη μνήμη του πατέρα του.
1 Οκτωβρίου 1993
Οι Marduk κυκλοφόρησαν τη δεύτερη δισκογραφική τους δουλειά, με τίτλο “Those of the Unlight”. Πρόκειται για έναν από τους πλέον καθοριστικούς δίσκους του λεγόμενου σουηδικού black metal κινήματος, που εδραίωσε τη θέση της μπάντας στην ευρωπαϊκή σκηνή.
Σε αυτόν τον δίσκο ο ιδρυτής και κιθαρίστας Morgan Steinmeyer Hägglund αναλαμβάνει ακόμα πιο ενεργό ρόλο στη διαμόρφωση του ήχου, ενώ στα φωνητικά βρίσκεται ο Joakim af Gravf (The Legion). Παράλληλα, ο κιθαρίστας Devo Andersson (μετέπειτα μπασίστας και σταθερός παραγωγός της μπάντας) αφήνει το στίγμα του στις συνθέσεις.
1 Οκτωβρίου 1994
Οι Accept κυκλοφόρησαν το δέκατο άλμπουμ τους, “Death Row”. Θεωρείται μέρος της δεύτερης περιόδου της μπάντας με τον Udo Dirkschneider πριν από τη διάλυση το 1997 και το τελευταίο άλμπουμ της κλασικής σύνθεσης πριν από την αποχώρηση του Stefan Kaufmann.
Ήταν το τελευταίο άλμπουμ με τον Stefan Kaufmann ως βασικό ντράμερ πριν αποχωρήσει λόγω προβλημάτων στην πλάτη. Στα κομμάτια “Bad Habits Die Hard” και “Prejudice” τα τύμπανα έπαιξε ο Stefan Schwarzmann, που αργότερα τον αντικατέστησε στην περιοδεία.
1 Οκτωβρίου 1994
Οι Edge of Sanity κυκλοφόρησαν τοο τέταρτο άλμπουμ τους, “Purgatory Afterglow”. Πρόκειται για ένα από τα απόλυτα αριστουργήματα του ευρωπαϊκού ακραίου ήχου και το άλμπουμ που όρισε τον λεγόμενο “Dan Swanö ήχο”.
Το “Purgatory Afterglow” απέδειξε ότι το death metal μπορούσε να είναι ταυτόχρονα βάναυσο και βαθιά καλλιτεχνικό, ανοίγοντας τον δρόμο για το progressive/melodic death metal κίνημα της Σκανδιναβίας
1 Οκτωβρίου 1995
Οι Amorphis κυκλοφόρησαν ένα από τα πιο εμβληματικά EP στην ιστορία του ακραίου και ατμοσφαιρικού metal, το “Black Winter Day”. Λειτούργησε ως γέφυρα ανάμεσα στα αριστουργηματικά άλμπουμ “Tales from the Thousand Lakes” (1994) και “Elegy” (1996), εδραιώνοντας τη μοναδική τους ταυτότητα.
Το EP περιλαμβάνει τρία νέα κομμάτια εμπνευσμένα από τη φινλανδική μυθολογία και το “Kalevala”, καθώς και (σε ορισμένες εκδόσεις) διασκευή του “Light My Fire” των The Doors. Ήταν η τελευταία κυκλοφορία με τον πληκτρά Kasper Mårtenson και με το αρχικό λογότυπο της μπάντας.
1 Οκτωβρίου 2007
Ο Axel Rudi Pell κυκλοφόρησε το πρώτο άλμπουμ διασκευών, το “Diamonds Unlocked”. Πρόκειται για μια κυκλοφορία που δίνει στον Pell και την μπάντα του την ευκαιρία να αναδείξουν τις κλασικές rock και pop επιρροές τους, φιλτράροντάς τες μέσα από τον χαρακτηριστικό, επικό και λυρικό τους ήχο.
Το “Diamonds Unlocked” απέδειξε ότι ένας καλλιτέχνης μπορεί να αναδείξει τη δική του ταυτότητα ακόμα και μέσα από ξένες συνθέσεις, αρκεί να υπάρχει σεβασμός και προσωπικό όραμα.
1 Οκτωβρίου 2010
Οι Grave Digger κυκλοφόρησαν το 14ο άλμπουμ τους, με τίτλο “The Clans Will Rise Again”.
Πρόκειται για έναν δίσκο-ορόσημο, καθώς αποτελεί το δεύτερο κεφάλαιο της λεγόμενης “Scottish Trilogy” της μπάντας, συνεχίζοντας θεματικά το θρυλικό “Tunes of Glory” (1999) και το EP “The Reaper / Excalibur” (αν και η τριλογία εστιάζει κυρίως στην σκωτσέζικη ιστορία και μυθολογία).
Ο δίσκος είναι εμποτισμένος από τη σκοτσέζικη ιστορία, τους θρύλους, τα φαντάσματα των Highlands και τις εμφύλιες διαμάχες των clans. Η χρήση παραδοσιακών οργάνων (όπως η γκάιντα) δίνει μια επική και κινηματογραφική διάσταση στις συνθέσεις, δίχως να χάνεται η χαρακτηριστική, βραχνή και πολεμική φωνή του Chris Boltendahl.
Είναι ο πρώτος δίσκος των Grave Digger στον οποίο συμμετέχει ο κιθαρίστας Axel Ritt (Iron Mask), ο οποίος αντικατέστησε τον επι χρόνια συνεργάτη Manni Schmidt.
1 Οκτωβρίου 2010
Κυκλοφόρησε το πέμπτο άλμπουμ των Melechesh,”The Epigenesis”. Πρόκειται για έναν από τους πιο μνημειώδεις, φιλόδοξους και ηχητικά μοναδικούς δίσκους στην ιστορία του ακραίου metal, που όρισε ουσιαστικά το λεγόμενο “Mesopotamian metal”.
Για να πετύχουν την απόλυτη αυθεντικότητα και ατμόσφαιρα, ο εγκέφαλος της μπάντας Ashmedi και τα υπόλοιπα μέλη ταξίδεψαν στην Κωνσταντινούπολη για να ηχογραφήσουν τον δίσκο στα Babajim Studios. Η τοπική κουλτούρα, η ανατολίτικη μυστικιστική αύρα και η χρήση παραδοσιακών οργάνων πέρασαν οργανικά στον πυρήνα των συνθέσεων.
Το “The Epigenesis” παντρεύει με ασύλληπτη μαεστρία το black και thrash metal με περίτεχνες μεσοποταμιακές, ασσυριακές και μεσανατολικές λαϊκές μελωδίες, ασύμμετρους ρυθμούς, παραδοσιακά κρουστά και sitar. Το αποτέλεσμα είναι ένα πολυεπίπεδο, υπνωτικό και ταυτόχρονα σαρωτικό ηχητικό ταξίδι στην αρχαία ιστορία και τους μύθους της Μέσης Ανατολής.
1 Οκτωβρίου 2013
Οι Scar the Martyr κυκλοφόρησαν το μοναδικό τους άλμπουμ, το ομώνυμο “Scar the Martyr”. Πρόκειται για το φιλόδοξο project που δημιούργησε ο αείμνηστος ντράμερ και ιδρυτικό μέλος των Slipknot, Joey Jordison, λίγο πριν από την αποχώρησή του από την κύρια μπάντα του, εξερευνώντας πιο σκοτεινά, εναλλακτικά και groove/industrial metal μονοπάτια.
Το “Scar the Martyr” στάθηκε άτυχο καθώς επισκιάστηκε από τις ραγδαίες εξελίξεις γύρω από το μέλλον του Jordison, ενώ αργότερα τα μέλη μετεξελίχθηκαν στο project Vimic.
