Οι Deathroll στο Rock Attitude: “Ο παγετώνας αντιπροσωπεύει μια ψυχρή, χωρίς ελπίδα πραγματικότητα”

Με το A Woman Collapsing on the Glacier, οι Deathroll απομακρύνονται από τις παραδοσιακές νόρμες του black metal, παραδίδοντας ένα έργο ψυχρό, εσωστρεφές και βαθιά βιωματικό. Σε αυτή τη συνέντευξη, ο δημιουργός πίσω από το άλμπουμ μιλά στο Rock Attitude για τις επιρροές του, τη μεταφορά του παγετώνα ως αντανάκλαση της σύγχρονης πραγματικότητας, τον ρόλο της σιωπής και της δυσαρμονίας, αλλά και για το πώς η απόγνωση μπορεί να συνυπάρξει με τη δύναμη και την επιμονή στη ζωή.

Το “A Woman Collapsing on the Glacier” ακούγεται πιο ψυχρό, πιο ήσυχο και πιο συγκρατημένο από πολλές παραδοσιακές κυκλοφορίες black metal. Τι σας ώθησε να εξερευνήσετε αυτόν τον πιο λιτό και εσωστρεφή συναισθηματικό χώρο;

– Νομίζω ότι η επαφή μου με τη μουσική των Dissection είχε μεγάλη επιρροή. Ακόμα και σήμερα, το The Somberlain είναι ένας δίσκος που με στηρίζει συναισθηματικά — είναι βαθιά τραγικός, αλλά ταυτόχρονα απίστευτα δυνατός. Συνδυάζοντας αυτή την επιρροή με τις επώδυνες πραγματικότητες της δικής μου ζωής, γεννήθηκε αυτό το άλμπουμ.

Η εικόνα μιας γυναίκας που καταρρέει πάνω σε έναν παγετώνα είναι εξαιρετικά δυνατή. Πώς διαμορφώθηκε αυτή η μεταφορά και ποιες πτυχές της ανθρώπινης απόγνωσης εκπροσωπεί για εσάς;

– Ο παγετώνας αντιπροσωπεύει μια ψυχρή, χωρίς ελπίδα πραγματικότητα — τον ίδιο τον πραγματικό κόσμο, αποδομένο μέσα από τη σάτιρα. Αντανακλά το σκοτάδι του νου και μια πολύ αληθινή, βιωμένη απόγνωση.

Καθ’ όλη τη διάρκεια του άλμπουμ, το κενό και η θλίψη φαίνεται να εξελίσσονται αντί να παραμένουν στατικά. Σχεδιάστηκε η σειρά των κομματιών ώστε να ακολουθεί μια ψυχολογική πορεία;

– Κάθε τραγούδι είχε τη δική του έννοια — κάτι συγκεκριμένο που ήθελα να εκφράσω.
Ταυτόχρονα, ήθελα ολόκληρο το άλμπουμ να μοιράζεται έναν ενιαίο κόσμο, σαν μια βίαιη χιονοθύελλα όπως την οραματίζομαι.

Το “Sorrow and Confusion” περιγράφεται ως ο συναισθηματικός πυρήνας του άλμπουμ. Τι έκανε αυτό το κομμάτι κεντρικό για την ταυτότητα του δίσκου;

– Ήθελα να εκφράσω την ιδέα του να ζεις με δύναμη αφού έχεις δει και κατανοήσει τα πάντα στη ζωή.
Όση απόγνωση κι αν βιώσει κανείς, εγώ εξακολουθώ να ζω — αυτό ήταν το μήνυμα.
Τόσο μουσικά όσο και ως προς την πληρότητά του, ένιωθα έντονα ότι αυτό το τραγούδι έπρεπε να σταθεί στο κέντρο.

Το ψύχος ήταν πάντα παρόν στο black metal, αλλά εδώ μοιάζει σχεδόν σωματικό. Πώς μεταφράζετε την αίσθηση του κρύου σε μελωδία και ατμόσφαιρα;

– Ενσωματώνω σκόπιμα τον συντονισμό των ελάσσονων συγχορδιών και το έντονο χάος διαστημάτων όπως τα ελάσσονα δευτερόλεπτα. Με άλλα λόγια, χρησιμοποιώ συνειδητά ήχους που γενικά θεωρούνται δυσαρμονικοί.

Επιλέξατε να επανηχογραφήσετε τα “Abuse” και “A Distressing Sunset”. Τι θεωρήσατε ότι έλειπε από τις αρχικές εκδοχές και που αυτό το άλμπουμ σας επέτρεψε να ανακτήσετε;

– Κατέβασα το κούρδισμα για να τονίσω μια πιο σκληρή και σκοτεινή ατμόσφαιρα σε σχέση με τις αρχικές εκδοχές. Αυξάνοντας το gain και την επιθετικότητα, στόχευσα να εκφράσω μια συνολικά πιο βάναυση παρουσία.

Η ισορροπία ανάμεσα στην επιθετικότητα και τη σιωπή μοιάζει πολύ συνειδητή σε αυτόν τον δίσκο. Πόσο σημαντική είναι η σιωπή στη μουσική γλώσσα των DEATHROLL;

-Δημιουργώντας σκόπιμα δομή — εισαγωγή, ανάπτυξη, μεταβολή και κατάληξη — ο συναισθηματικός αντίκτυπος γίνεται πολύ πιο δραματικός. Αυτό επιτρέπει στον ακροατή να αισθανθεί τα πράγματα πιο έντονα. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η σιωπή και οι ανατριχιαστικές εισαγωγές είναι εξαιρετικά σημαντικά στοιχεία στο black metal.

Το να κλείνει το άλμπουμ με το Κοντσέρτο για Πιάνο σε λα ελάσσονα του Schumann είναι απροσδόκητο. Ποια σύνδεση βλέπετε ανάμεσα στον ρομαντισμό της κλασικής μουσικής και το black metal όραμά σας;

– Ο Schumann είναι ένας συνθέτης που συχνά θεωρείται υποτιμημένος στην κλασική μουσική.Γνωρίζω επίσης ότι πάλεψε βαθιά με την ψυχική οδύνη καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του. Εξαιτίας αυτού, συχνά επικαλύπτω την ύπαρξή του με τη δική μου.Το συγκεκριμένο έργο είναι, για μένα, ένα αριστούργημα που εκφράζει την ίδια τη ζωή.

Αυτό το άλμπουμ δημιουργήθηκε εξ ολοκλήρου στο ιδιωτικό σας Shadow Recording Studio. Πώς επηρεάζει η πλήρης απομόνωση τη δημιουργικότητα και τη συναισθηματική ειλικρίνειά σας;

– Όντας ο ίδιος ο σκηνοθέτης του έργου μου, μπόρεσα να συνθέσω και να ηχογραφήσω με έναν εξαιρετικά πρωτότυπο τρόπο. Πιστεύω ότι κατάφερα να εκφράσω τόσο την τραγωδία όσο και τη δύναμη χωρίς κανέναν συμβιβασμό, με τους δικούς μου όρους.

Σε σύγκριση με το A SICK LIFE, αυτό το άλμπουμ μοιάζει λιγότερο βίαιο αλλά πιο συντριπτικό. Το βλέπετε ως συνέχεια ή ως ρήξη με το προηγούμενο έργο σας;

– Επειδή τα επανηχογραφημένα κομμάτια εμφανίστηκαν αρχικά στο A SICK LIFE, βλέπω αυτό το άλμπουμ ως συνέχεια.Χωρίς τα προηγούμενα έργα μου, δεν θα είχα φτάσει σε αυτόν τον δίσκο. Υπό αυτή την έννοια, τα παλαιότερα άλμπουμ ήταν ενδιάμεσοι σταθμοί που οδηγούσαν σε αυτόν.

Αν ο ακροατής φύγει από αυτό το άλμπουμ με ένα και μόνο συναισθηματικό σημάδι, τι θα θέλατε να αντιπροσωπεύει αυτό το σημάδι;

– Ελπίζω να του δώσει τη δύναμη να κινητοποιηθεί — να κουβαλά μέσα στην καρδιά του πείσμα και αποφασιστικότητα.

Official links
https://www.youtube.com/@Deathroll-Japan
https://www.facebook.com/Desurolu
https://www.instagram.com/kazudeathroll/
https://x.com/DEATHROLL_JAPAN
https://deathroll.aremond.net