Οι Event Horizon στο Rock Attitude | Interview

23 Σεπτεμβρίου 2026 Rock Attitude Team Event Horizon

“Αν υπάρχει τελικά κάτι που θεωρούμε χαρακτηριστικό στον ήχο μας, είναι ότι θέλουμε η μουσική να υπηρετεί αυτό που θέλει να πει το τραγούδι και όχι το τραγούδι να προσαρμόζεται σε έναν ήχο που έχουμε αποφασίσει εκ των προτέρων”

Οι Event Horizon μιλούν στο Rock Attitude για τη μουσική τους, τη δύναμη της αφήγησης και τις ιστορίες που βρίσκονται πίσω από τα τραγούδια τους. Με αφορμή τις πρώτες επίσημες ηχογραφήσεις τους, αναφέρονται επίσης στα “Passing to Emptiness”, “Binary God” και “Light Shadows”, αλλά και στη σχέση του ανθρώπου με την τεχνολογία και την ελευθερία.

Το όνομα “Event Horizon” παραπέμπει στο όριο πέρα από το οποίο τίποτα δεν μπορεί να επιστρέψει. Τι ήταν αυτό που σας έκανε να επιλέξετε έναν τόσο έντονα συμβολικό όρο ως όνομα της μπάντας;

– Το όνομα δεν προέκυψε μέσα από κάποια μεγάλη φιλοσοφική αναζήτηση. Τουλάχιστον όχι στην αρχή! Ψάχναμε να αλλάξουμε το προσωρινό όνομα που είχαμε και οι προτάσεις έπεφταν βροχή. Το πρόβλημα ήταν ότι σχεδόν κάθε καινούργια πρόταση… κανιβαλιζόταν από τους υπόλοιπους μέσα σε λίγα λεπτά. Μέχρι που ο Γιώργος Χαραλαμπίδης ήρθε με το “Event Horizon”. Ήταν η μοναδική πρόταση που κανείς δεν πείραξε. Μας άρεσε αμέσως. Ήταν τόσο “εμείς” και ταίριαζε τόσο με τις ιστορίες που ήδη υπήρχαν στα τραγούδια μας, ώστε ουσιαστικά συμφωνήσαμε όλοι επιτόπου.

Εκ των υστέρων καταλάβαμε ίσως ακόμη περισσότερο πόσο σωστά μας περιγράφει: εκείνο το σημείο πέρα από το οποίο δεν υπάρχει επιστροφή υπάρχει, με διαφορετικό τρόπο, σε πολλές από τις ιστορίες που θέλουμε να διηγηθούμε.

Αν έπρεπε να περιγράψετε τους Event Horizon χωρίς να χρησιμοποιήσετε κανέναν όρο που αφορά μουσικό είδος, πώς θα τους περιγράφατε;

– Πέντε αρκετά διαφορετικοί άνθρωποι που, για κάποιον περίεργο λόγο, λειτουργούν εξαιρετικά καλά μαζί. Η χημεία μεταξύ μας υπήρχε από το πρώτο λεπτό και με τα χρόνια γίνεται όλο και πιο δυνατή. Στις πρόβες το χιούμορ και οι πλάκες πραγματικά δεν έχουν σταματημό και αυτό δημιουργεί ένα ωραίο contrast με τη σοβαρότητα και την επιμονή με την οποία δουλεύουμε τα τραγούδια μας.

Μπορεί τη μία στιγμή να μην μπορούμε να σταματήσουμε να γελάμε και την επόμενη να κολλάμε σε ένα μέτρο, μια μελωδία ή μια λέξη μέχρι να γίνει όπως τη θέλουμε. Ίσως τελικά αυτό να περιγράφει καλύτερα τους Event Horizon: πέντε άνθρωποι που απολαμβάνουν πραγματικά να είναι μαζί. Η μουσική είναι για όλους μας αγάπη και μια προσωπική διέξοδος.

Η αφήγηση φαίνεται να βρίσκεται στον πυρήνα της μουσικής σας. Τι ήταν αυτό που σας έκανε να θέλετε να διηγείστε ιστορίες μέσα από τα τραγούδια αντί απλώς να γράφετε μουσική;

– Δεν νομίζω ότι ήταν ποτέ μια συνειδητή απόφαση του τύπου «θα γράφουμε τραγούδια που διηγούνται ιστορίες». Τα ακούσματα που μας διαμόρφωσαν μουσικά ήταν έτσι κι αλλιώς γεμάτα ιστορίες, εικόνες και βιώματα που περνούσαν μέσα από τη μουσική. Με αυτόν τον τρόπο μάθαμε να την αγαπάμε και ίσως αναπόφευκτα, αυτός έγινε και ο δικός μας τρόπος έκφρασης.

Για εμάς ένα τραγούδι συνήθως ξεκινά από κάτι που θέλουμε να πούμε. Μια ιστορία, μια κατάσταση, ένα συναίσθημα, κάτι που μας προβληματίζει. Η μουσική, οι στίχοι και η ερμηνεία έρχονται να υπηρετήσουν το ίδιο πράγμα: να δημιουργήσουν εικόνες και συναίσθημα. Και το ωραίο είναι ότι, από τη στιγμή που ένα τραγούδι ταξιδέψει και φύγει από εμάς, η ιστορία δεν μας ανήκει πια αποκλειστικά. Ο καθένας μπορεί να βρει μέσα της κάτι δικό του, να την ερμηνεύσει διαφορετικά ή να τη συνδέσει με ένα δικό του βίωμα. Ίσως τελικά αυτή να είναι και η μεγαλύτερη δύναμη της μουσικής.

Στα τραγούδια σας συναντάμε τη μνήμη, τη διαφορετικότητα, την κοινωνική πίεση, την απομόνωση αλλά και τη σχέση του ανθρώπου με την τεχνολογία. Τι είναι αυτό που σας ενδιαφέρει περισσότερο: ο ίδιος ο άνθρωπος ή ο κόσμος που δημιουργεί γύρω του;

– Ξεκάθαρα ο άνθρωπος. Ο κόσμος γύρω του είναι, με έναν τρόπο, ο καθρέφτης του. Αυτό που μας ενδιαφέρει είναι τι συμβαίνει στον άνθρωπο όταν έρχεται αντιμέτωπος με κάτι που τον ξεπερνά, τον πιέζει ή τον αλλάζει — και κυρίως οι επιλογές που κάνει απέναντι σε αυτό. Γι’ αυτό και, παρότι τα τραγούδια μας μπορεί να ξεκινούν από πολύ διαφορετικές θεματικές, στο κέντρο τους βρίσκεται συνήθως ένας άνθρωπος.

Στο “Passing to Emptiness” είναι η απώλεια της μνήμης και μαζί της κομματιών του ίδιου του εαυτού. Στο “Light Shadows” είναι η πίεση να χωρέσεις σε πλαίσια που άλλοι έχουν ορίσει για σένα. Και στο “Binary God” δεν μας ενδιαφέρει η τεχνολογία ως τεχνολογία. Μας ενδιαφέρει ένα κοινωνικό φαινόμενο της εποχής μας: πόσο χώρο είμαστε πρόθυμοι εμείς οι ίδιοι να της παραχωρήσουμε στη ζωή μας και, τελικά, πόση εξουσία πάνω μας.

Ίσως λοιπόν αυτό που μας ενδιαφέρει περισσότερο είναι ο άνθρωπος, ακριβώς τη στιγμή που κάτι γύρω του, αρχίζει να αλλάζει κάτι μέσα του.

Το “Passing to Emptiness” πραγματεύεται την απώλεια της μνήμης και τη σταδιακή βύθιση στο κενό. Πόσο δύσκολο είναι να μετατρέψεις μια τόσο εσωτερική και ψυχολογική κατάσταση σε μουσική;

– Είναι δύσκολο, γιατί δεν προσπαθείς απλώς να περιγράψεις κάτι. Προσπαθείς να κάνεις τον άλλον να το νιώσει. Εκεί ίσως βρίσκεται η πρόκληση αλλά ταυτόχρονα, και η ομορφιά του να γράφεις μουσική. Υπάρχουν πράγματα που δύσκολα περιγράφονται μόνο με λέξεις, αλλά μια μελωδία, μια αλλαγή στη δυναμική, μια φωνητική γραμμή ή ακόμη και μια στιγμή σιωπής μπορούν να τα κάνουν πολύ πιο άμεσα.

Όταν μουσική, στίχος και ερμηνεία αρχίζουν να σου δημιουργούν την ίδια εικόνα, τότε ξέρεις ότι το τραγούδι έχει αρχίσει να βρίσκει τον δρόμο του. Και στο συγκεκριμένο τραγούδι αυτό ήταν ίσως το σημαντικότερο: να μη μιλήσουμε απλώς για το κενό, αλλά να προσπαθήσουμε, όσο μπορεί να το κάνει ένα τραγούδι, να σε οδηγήσουμε μέχρι εκεί.

Το “Binary God” αγγίζει ένα ιδιαίτερα σύγχρονο ζήτημα: την εξουσία που παραχωρούμε στον ψηφιακό κόσμο. Πιστεύετε ότι κάποια στιγμή ο άνθρωπος θα πάψει να χρησιμοποιεί την τεχνολογία ως εργαλείο και θα αρχίσει να υπηρετεί ο ίδιος το εργαλείο;

– Ίσως το πιο ανησυχητικό είναι ότι δεν χρειάζεται να φτάσουμε κάποια στιγμή εκεί. Σε έναν βαθμό, συμβαίνει ήδη. Και το “Binary God” δεν είναι ένα τραγούδι εναντίον της τεχνολογίας. Η τεχνολογία είναι ένα εξαιρετικό εργαλείο. Αυτό που μας ενδιαφέρει είναι η σχέση που εμείς επιλέγουμε να αναπτύξουμε μαζί της. Της δίνουμε πρόσβαση στις σκέψεις, στις επιθυμίες, στις συνήθειες και στις επιλογές μας. Της ζητάμε να μας προτείνει τι να ακούσουμε, τι να δούμε, τι να αγοράσουμε, πού να πάμε. Και όσο περισσότερο τη βάζουμε ανάμεσα σε εμάς και στις επιλογές μας, τόσο πιο εύκολα της παραχωρούμε ένα μέρος της απόφασης.

Το ενδιαφέρον λοιπόν δεν είναι αν κάποια στιγμή το εργαλείο θα απαιτήσει να το υπηρετήσουμε. Είναι πόσα είμαστε διατεθειμένοι να του παραχωρήσουμε εμείς — και μάλιστα οικειοθελώς. Κάπου εκεί γεννήθηκε και ο “Binary God”. Δεν χρειάζεται να γίνει θεός. Αρκεί εμείς να αρχίσουμε να του συμπεριφερόμαστε σαν να είναι.

Η μουσική σας ξεκινά από το κλασικό Heavy Metal, αλλά δίνετε ιδιαίτερο βάρος στη μελωδία, στην ατμόσφαιρα και στην αφήγηση. Ποιο από αυτά τα στοιχεία θεωρείτε ότι αποτελεί σήμερα τον πιο χαρακτηριστικό “ήχο” των Event Horizon;

– Δύσκολο να ξεχωρίσουμε ένα από τα τρία, γιατί μάλλον ο χαρακτηριστικός ήχος των Event Horizon βρίσκεται στον τρόπο που συνυπάρχουν. Η μελωδία ήταν πάντα πολύ σημαντική για εμάς, η ατμόσφαιρα είναι αυτή που δίνει χρώμα και βάθος, αλλά η αφήγηση είναι συχνά αυτή που καθορίζει πού θέλει να πάει το τραγούδι. Δεν ξεκινάμε όμως με μια “συνταγή” του τύπου πόση μελωδία, πόση ατμόσφαιρα ή πόσο Heavy Metal πρέπει να έχει ένα κομμάτι για να ακούγεται Event Horizon.

Αφήνουμε το ίδιο το τραγούδι να μας οδηγήσει. Κάποιο μπορεί να χρειάζεται περισσότερη δύναμη, κάποιο περισσότερο χώρο, κάποιο να γίνει πιο σκοτεινό ή πιο μελωδικό. Αν υπάρχει τελικά κάτι που θεωρούμε χαρακτηριστικό στον ήχο μας, είναι ότι θέλουμε η μουσική να υπηρετεί αυτό που θέλει να πει το τραγούδι και όχι το τραγούδι να προσαρμόζεται σε έναν ήχο που έχουμε αποφασίσει εκ των προτέρων.

Βρίσκεστε πλέον μπροστά στις πρώτες επίσημες ηχογραφήσεις του υλικού σας. Υπάρχει κάποια σύνθεση που θεωρείτε ότι θα αποτελέσει την καλύτερη πρώτη γνωριμία του κοινού με τους Event Horizon;

– Εδώ μάλλον θα δυσκολευτούμε να δώσουμε μία απάντηση εκ μέρους και των πέντε — και ίσως να μη χρειάζεται κιόλας. Το “Passing to Emptiness”, το “Binary God” και το “Light Shadows” είναι τρία τραγούδια που, για διαφορετικούς λόγους, έχουμε ξεχωρίσει λίγο περισσότερο από τα υπόλοιπα. Και το ποιο από τα τρία αγαπά περισσότερο ο καθένας μας δεν είναι απαραίτητα το ίδιο.

Αν όμως μιλάμε για την πρώτη γνωριμία του κοινού με τους Event Horizon, αυτή τη στιγμή μάλλον θα επιλέγαμε το “Passing to Emptiness”. Όχι επειδή το θεωρούμε “καλύτερο” από τα άλλα, αλλά γιατί πιστεύουμε ότι συγκεντρώνει πολλά από τα στοιχεία που μας χαρακτηρίζουν: μελωδία, ατμόσφαιρα, δυναμικές και μια ιστορία που καθορίζει την πορεία του τραγουδιού. Ίσως λοιπόν να είναι η σωστή πρώτη πόρτα για να μπει κάποιος στον κόσμο των Event Horizon. Μετά, όμως, θα θέλαμε να ανοίξει και τις υπόλοιπες.

Αν σας έλεγαν να κάνετε μια διασκευή σε κάποιο συγκρότημα που κινείται σε έναν εντελώς διαφορετικό χώρο από το δικό σας και να το φέρετε στα μέτρα σας, ποιο τραγούδι θα επιλέγατε και γιατί;

– Το μόνο σίγουρο είναι ότι αυτή η ερώτηση θα έπαιρνε πέντε διαφορετικές απαντήσεις! Και πράγματι, όταν το συζητήσαμε, οι επιλογές ήταν “Heart” των Pet Shop Boys, “Running from Your Love” του Matthew Fisher, “Don’t Pay the Ferryman” του Chris de Burgh, “Take on Me” των a-ha και “Maniac” του Michael Sembello.

Αν όμως έπρεπε να συμφωνήσουμε σε ένα από αυτά, η πρόκληση θα ήταν η ίδια: όχι απλώς να του βάλουμε βαριές κιθάρες και να το κάνουμε metal, αλλά να κρατήσουμε αυτό που έκανε το original ξεχωριστό — τη μελωδία, την ιστορία, το συναίσθημα — και να το ξαναχτίσουμε μέσα από τη δική μας μουσική ματιά. Να παραμένει αναγνωρίσιμο, αλλά στο τέλος να ακούγεται σαν Event Horizon.

Ποιο είναι πιο τρομακτικό για εσάς ως θέμα: ένας άνθρωπος που χάνει τις αναμνήσεις του, ένας άνθρωπος που χάνει την ταυτότητά του ή ένας άνθρωπος που παραχωρεί οικειοθελώς την ελευθερία του;

– Και τα τρία είναι τρομακτικά. Αν όμως πρέπει να διαλέξουμε ένα, θα λέγαμε την οικειοθελή παραχώρηση της ελευθερίας. Για έναν πολύ απλό λόγο: στα άλλα δύο κάτι σου συμβαίνει. Εδώ συμμετέχεις ο ίδιος σε αυτό που χάνεις. Και το χειρότερο είναι ότι δεν γίνεται από τη μια μέρα στην άλλη. Κανείς δεν αποφασίζει ξαφνικά ότι θέλει λιγότερη ελευθερία. Δίνεις λίγο σήμερα γιατί σε βολεύει, λίγο αύριο γιατί σου φαίνεται ασήμαντο, μετά λίγο ακόμη γιατί έχει γίνει πια φυσιολογικό. Και κάποια στιγμή μπορεί να κοιτάξεις πίσω και να αναρωτηθείς πότε ακριβώς έδωσες τόσα πολλά.

Ίσως τελικά εκεί συναντιούνται και τα τρία: στη στιγμή που αρχίζεις να χάνεις κομμάτια του εαυτού σου. Και νομίζουμε ότι αυτό είναι που μας τρομάζει περισσότερο απ’ όλα.

Ευχαριστούμε πολύ για τον χρόνο σας. Ο επίλογος δικός σας.

– Εμείς ευχαριστούμε για τον χώρο και το ενδιαφέρον. Θα χαρούμε να σας δούμε στις 9 Οκτωβρίου στο Eightball. Ακολουθείστε μας στα social media για να ενημερώνεστε για τα νέα των Event Horizon.

Ελπίζουμε να κερδίσετε κάτι από αυτή τη διαδρομή, όπως κερδίζουμε κι εμείς μέσα από τη μουσική μας. Και ποιος ξέρει; Ίσως κάπου στην πορεία να ανακαλύψουμε μαζί ακόμη και την αδύνατη έξοδο από το φαινόμενο Event Horizon.