Joey Ramone: Από το Queens στην κορυφή του κόσμου

Μια βαθιά αναδρομή στη ζωή του Joey Ramone, του ανθρώπου που επαναπροσδιόρισε το Rock and Roll.

Ο Joey Ramone, τραγουδιστής των Ramones και μία από τις πιο εμβληματικές μορφές του punk rock, δεν ήταν απλώς ένας καλλιτέχνης, αλλά η προσωποποίηση μιας ολόκληρης μουσικής επανάστασης.

Με ύψος σχεδόν δύο μέτρα, μια χαίτη από μαύρα μαλλιά και τα χαρακτηριστικά ροζ γυαλιά του, ο άνθρωπος που γεννήθηκε ως Jeffrey Ross Hyman στις 19 Μαΐου του 1951 στο Queens της Νέας Υόρκης, έμελλε να γίνει το σύμβολο μιας μουσικής εξέγερσης.

Τα πρώτα χρόνια: Ένας μοναχικός επαναστάτης

Μεγαλώνοντας σε μια εβραϊκή οικογένεια, ο Jeffrey περιέγραφε τον εαυτό του ως έναν “απόκληρο” και μοναχικό παιδί. Η υγεία του ήταν συχνά εύθραυστη, ενώ διαγνώστηκε με ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή στην ηλικία των 18 ετών.

Παρά τις δυσκολίες, η μητέρα του τον ενθάρρυνε να ασχοληθεί με τη μουσική, η οποία έγινε η απόδρασή του από μια δύσκολη οικογενειακή ζωή. Οι μεγάλες του αγάπες ήταν οι The Beatles, οι The Who, ο David Bowie και οι The Stooges, ενώ λάτρευε τις ποπ παραγωγές του Phil Spector.

Η γέννηση των Ramones: Από τα τύμπανα στο μικρόφωνο

Η καριέρα του ξεκίνησε το 1972 με το glam/punk συγκρότημα Sniper, όπου εμφανιζόταν με το όνομα Jeff Starship. Η καθοριστική στιγμή ήρθε το 1974, όταν ίδρυσε τους Ramones μαζί με τους φίλους του John Cummings (Johnny Ramone) και Douglas Colvin (Dee Dee Ramone).

Αν και αρχικά ο Joey ήταν ο ντράμερ του γκρουπ, η αδυναμία του Dee Dee να τραγουδά και να παίζει ταυτόχρονα οδήγησε τον Joey στο προσκήνιο.

Ο αδερφός του, Mickey Leigh, θυμάται την έκπληξή του όταν τον είδε πρώτη φορά στη σκηνή: “Δεν μπορούσα να πιστέψω πόσο καλός ήταν… ξαφνικά ήταν αυτός ο τύπος στη σκηνή που δεν μπορούσες να πάρεις τα μάτια σου από πάνω του”.

Σύντομα εξελίχθηκαν στη βασική δύναμη της punk σκηνής της Νέας Υόρκης.

Μια μουσική γροθιά στο κατεστημένο

- Ramones έφεραν την επανάσταση με τραγούδια σύντομα, γρήγορα και ωμά, χωρίς περιττά σόλο κιθάρας. Ο Ross Buncle, ένας από τους πρώτους οπαδούς τους, περιγράφει την εμπειρία του πρώτου δίσκου το 1976 ως μια “ξεδιάντροπη επίθεση παραμορφωμένων ακόρντων”. Για πολλούς, ο Joey ήταν ο συνδετικός κρίκος: “Ένα σπουδαίο, ψηλό, ντροπαλό πλάσμα του Rock and Roll που κρυβόταν πίσω από γυαλιά ηλίου”.

Το συγκρότημα έγινε η ψυχή του θρυλικού κλάμπ CBGB. Η επιρροή των Ramones στην ιστορία του punk rock αποδείχθηκε καθοριστική για δεκάδες συγκροτήματα που ακολούθησαν. Παρά την περιορισμένη εμπορική τους επιτυχία στην αρχή, η επιρροή τους ήταν τεράστια. Ο Billie Joe Armstrong των Green Day δήλωσε χαρακτηριστικά: “Αν δεν υπήρχαν οι Ramones, ή ο Joey ειδικά, δεν θα υπήρχαν οι Green Day… δεν θα υπήρχε κανένα Punk συγκρότημα, τελεία”.

Προσωπικά πάθη και εσωτερικές συγκρούσεις

Πίσω από τα φώτα της δημοσιότητας, η ζωή του Joey σημαδεύτηκε από μια μακροχρόνια κόντρα με τον Johnny Ramone. Η αιτία ήταν η Linda, η κοπέλα του Joey, η οποία τον εγκατέλειψε για να παντρευτεί τον Johnny.

Αυτή η προδοσία οδήγησε σε μια παγωμένη σχέση που κράτησε δεκαετίες, αν και οι δυο τους συνέχισαν να παίζουν μαζί στο συγκρότημα μέχρι τη διάλυσή του το 1996.

Εκτός μουσικής, ο Joey είχε ενδιαφέροντα που πολλοί δεν γνώριζαν. Στη δεκαετία του ’90, παθιάστηκε με το χρηματιστήριο και παρακολουθούσε στενά τις οικονομικές ειδήσεις. Επίσης, ήταν έντονα πολιτικοποιημένος, γράφοντας τραγούδια κατά του απαρτχάιντ και της λογοκρισίας.

Το “αντίο” ενός θρύλου

Το 1995, ο Joey διαγνώστηκε με λέμφωμα. Κράτησε την ασθένειά του κρυφή για χρόνια, συνεχίζοντας να εργάζεται πάνω στο προσωπικό του άλμπουμ “Don’t Worry About Me”. Άφησε την τελευταία του πνοή στις 15 Απριλίου του 2001, σε ηλικία μόλις 49 ετών.

Ο Andy Shernoff, στενός του φίλος, Ήταν παρών στις τελευταίες του στιγμές στο νοσοκομείο και θυμάται πως ο Joey “έφυγε” ακούγοντας το “In a Little While” των U2.

Ο θάνατός του σήμανε το τέλος μιας εποχής, αλλά η κληρονομιά του παραμένει ζωντανή. Από την ονομασία της οδού Joey Ramone Place στη Νέα Υόρκη μέχρι την εισαγωγή του στο Rock and Roll Hall of Fame, ο Jeffrey Hyman απέδειξε ότι ένας “απόκληρος” μπορεί πράγματι να αλλάξει τον κόσμο.

Όπως γράφτηκε και στην τελευταία του κατοικία, ήταν και θα παραμείνει ο αιώνιος “Νονός του Punk”.

Lv
Για το Rock Attitude