Οι Crushed Peanuts στο Rock Attitude | Interview

6 July 2026 Rock Attitude Team Crushed Peanuts

“Χωρίς προβληματισμό δεν μπορεί να υπάρξει ελπίδα”

Με αφορμή την κυκλοφορία του πρώτου ολοκληρωμένου άλμπουμ τους, “PRESAGE”, οι Crushed Peanuts μιλούν στο Rock Attitude για τη δημιουργική πορεία έξι ετών που οδήγησε στη γέννησή του, τη μουσική τους ταυτότητα και τη φιλοσοφία που βρίσκεται πίσω από τις συνθέσεις τους. Σε μια συνέντευξη γεμάτη ουσιαστικές σκέψεις, εξηγούν γιατί ο προβληματισμός και η ελπίδα μπορούν να συνυπάρχουν, ενώ αποκαλύπτουν τα επόμενα σχέδιά τους.

Πώς γεννήθηκαν οι Crushed Peanuts και ποια ήταν η αρχική ιδέα πίσω από τη δημιουργία της μπάντας;

– Η αρχική ιδέα πίσω από τη δημιουργία της μπάντας ήταν η αγάπη μας για τη μουσική και η ανάγκη μας να βρεθούμε στη σκηνή παίζοντας live. Οι Crushed Peanuts γεννήθηκαν από μια παρέα φίλων που μοιραζόταν το ίδιο πάθος για τη ροκ μουσική και ξεκίνησαν παίζοντας διασκευές γνωστών ελληνικών και ξένων κομματιών. Με κάποιες μικρές αλλαγές στη σύνθεση, τόσο στα πρώτα βήματα της μπάντας όσο και στην πορεία της, καταλήξαμε στον σημερινό τετραμελή σχηματισμό. Στη συνέχεια, η ανάγκη για δημιουργική έκφραση μάς οδήγησε σταδιακά και στη σύνθεση δικού μας πρωτότυπου υλικού.

Το όνομα “Crushed Peanuts” είναι αρκετά ιδιαίτερο και σίγουρα δεν θυμίζει τυπικό progressive rock συγκρότημα. Πώς προέκυψε;

– Στην αρχή είχαμε ξεκινήσει παίζοντας διασκευές ελληνικών και ξένων ροκ κομματιών, με έναν ήχο που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί πιο «βρώμικος» και «στεγνός». Το όνομα προέκυψε αρχικά ψάχνοντας λογότυπο και τελικά είδαμε ότι ταιριάζει με την αισθητική και το ύφος που είχαμε τότε ως μπάντα, καθώς θεωρήσαμε ότι εξέφραζε με τον δικό του ιδιαίτερο τρόπο την ενέργεια και τον χαρακτήρα του ήχου μας.

Ποιο είναι το στοιχείο που θεωρείτε ότι διαφοροποιεί τους Crushed Peanuts από άλλες progressive ή psychedelic μπάντες της ελληνικής σκηνής;

– Δεν θα μπορούσαμε να πούμε ότι παίζουμε κάποιο «καθαρόαιμο» είδος μουσικής. Οι βασικοί άξονες του ήχου μας βρίσκονται στον χώρο του progressive rock και εκτείνονται έως και στη progressive metal σκηνή, με επιρροές από συγκροτήματα όπως οι Pink Floyd και οιCamel. Εξίσου σημαντική είναι και η επιρροή καλλιτεχνών όπως οι Tool, οι Porcupine Tree και πολλοί ακόμη που συνέβαλαν στη διαμόρφωση της μουσικής μας ταυτότητας.

Αυτό που θεωρούμε ότι μας διαφοροποιεί είναι ακριβώς το εύρος των ακουσμάτων μας. Τα μέλη της μπάντας μοιράζονται κάποιες κοινές μουσικές αναφορές, αλλά παράλληλα ο καθένας φέρνει και τις δικές του επιρροές, που εκτείνονται από το κλασικό rock και το metal μέχρι την κλασική μουσική. Μέσα από αυτή τη συνύπαρξη διαφορετικών στοιχείων προκύπτει το τελικό μας ύφος, το οποίο δεν περιορίζεται αυστηρά σε μία συγκεκριμένη μουσική κατηγορία. Αυτό είναι και το ωραίο δηλαδή. Να μπορούμε να ταιριάξουμε μέσα από τη διαφορετικότατά μας.

Το PRESAGE είναι το πρώτο ολοκληρωμένο άλμπουμ των Crushed Peanuts. Τι συναισθήματα σας αφήνει η κυκλοφορία ενός άλμπουμ που ουσιαστικά σας συντρόφευσε για σχεδόν έξι χρόνια;

– Τα συναισθήματα είναι σίγουρα ανάμεικτα. Η πορεία μέχρι την ολοκλήρωση και την κυκλοφορία του PRESAGE διήρκεσε σχεδόν έξι χρόνια και πέρασε από πολλά διαφορετικά στάδια, με αρκετές προκλήσεις, αλλαγές και σκαμπανεβάσματα στην πορεία. Τα πρώτα βήματα της σύνθεσης, την περίοδο 2020-2021, αλλά και το αρχικό στάδιο των ηχογραφήσεων πραγματοποιήθηκαν κάτω από ιδιαίτερα αντίξοες συνθήκες λόγω της πανδημίας του COVID, γεγονός που επηρέασε αναπόφευκτα τον τρόπο με τον οποίο δουλέψαμε ως μπάντα.

Παράλληλα, από αλλαγές στη σύνθεση του συγκροτήματος μέχρι τη φυσική εξέλιξη των ίδιων των τραγουδιών, τα οποία μεταμορφώθηκαν σημαντικά από τη φάση της αρχικής σύνθεσης έως την ηχογράφηση και την τελική παραγωγή τους, το άλμπουμ αποτέλεσε ένα μακρύ και απαιτητικό ταξίδι.

Η διαδρομή αυτή συνοδεύτηκε από πολλές θυσίες, αλλά σήμερα αυτό που κυριαρχεί είναι η ικανοποίηση και ένα έντονο αίσθημα προσωπικής λύτρωσης. Πάνω απ’ όλα, το κάναμε για εμάς τους ίδιους, γιατί μας εξέφραζε και νιώθαμε την ανάγκη να ολοκληρώσουμε και να μοιραστούμε αυτή τη δουλειά. Παράλληλα, μας χαροποιεί ιδιαίτερα το γεγονός ότι το PRESAGE φτάνει πλέον στα αυτιά του κόσμου και λαμβάνει τόσο όμορφα σχόλια από τους ακροατές. Η ανταπόκριση αυτή αποτελεί για εμάς μια επιπλέον επιβεβαίωση ότι όλη αυτή η προσπάθεια άξιζε τον κόπο.

Ο τίτλος PRESAGE σημαίνει προμήνυμα ή οιωνός. Τι ακριβώς προμηνύει αυτός ο δίσκος;

– Ο τίτλος PRESAGE σημαίνει πράγματι «προμήνυμα». Εμείς, ωστόσο, τον χρησιμοποιούμε περισσότερο με την έννοια του προαισθήματος· της αίσθησης ότι ορισμένα πράγματα μπορούν να γίνουν αντιληπτά ή ακόμα και να προβλεφθούν, αν παρατηρήσουμε προσεκτικά όσα συμβαίνουν γύρω μας και μέσα μας, αντιμετωπίζοντας τις καταστάσεις με κριτική σκέψη και ζυγίζοντας τα δεδομένα και τις συνθήκες.

Ο δίσκος αγγίζει κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα, χωρίς όμως να εστιάζει μονοδιάστατα σε αυτά. Οι αναφορές γίνονται συχνά μέσα από παραλληλισμούς και συμβολισμούς, ενώ παράλληλα εξερευνώνται βαθύτερα προσωπικά θέματα, προβληματισμοί και εσωτερικές συγκρούσεις που μας απασχολούσαν όταν γράφτηκαν τα κομμάτια και εξακολουθούν να μας απασχολούν μέχρι σήμερα. Παράλληλα, τα γεγονότα και οι συνθήκες της περιόδου κατά την οποία γράφτηκε ο δίσκος επηρέασαν καθοριστικά την ψυχοσύνθεση τόσο των τραγουδιών όσο και του ίδιου του άλμπουμ ως ενιαίου έργου, αφήνοντας το αποτύπωμά τους στη θεματολογία, την ατμόσφαιρα και τη συναισθηματική του φόρτιση.

Κατά μία έννοια, το PRESAGE λειτουργεί και ως μια μορφή αυτοκριτικής. Δεν ισχυρίζεται ότι μπορεί να προβλέψει το μέλλον· επιχειρεί όμως να κατανοήσει και να ερμηνεύσει όσα συμβαίνουν, όσα έχουν ήδη συμβεί και όσα ενδέχεται να ακολουθήσουν, τόσο στον εσωτερικό μας κόσμο όσο και στην κοινωνία που μας περιβάλλει. Αυτό είναι το «προμήνυμα» που κρύβεται πίσω από τον τίτλο του δίσκου.

Από το εισαγωγικό New World Order μέχρι το Outro, το άλμπουμ μοιάζει να λειτουργεί σαν μία ενιαία αφήγηση. Σχεδιάστηκε εξαρχής ως concept album; Υπάρχει κάποια κεντρική ιδέα ή μήνυμα που ενώνει όλα τα τραγούδια του δίσκου;

– Το άλμπουμ δεν σχεδιάστηκε εξαρχής ως ένα αυστηρά δομημένο concept album με μια προκαθορισμένη αφήγηση από την αρχή έως το τέλος. Αντίθετα, προέκυψε οργανικά μέσα από τη διαδικασία της σύνθεσης. Κάποια τραγούδια-πυλώνες, και ιδιαίτερα τα μεγαλύτερα σε διάρκεια κομμάτια, γράφτηκαν αρχικά σε επιμέρους μέρη, τα οποία στη συνέχεια ενώθηκαν για να σχηματίσουν τα τραγούδια όπως τα γνωρίζουμε σήμερα.

Με έναν αντίστοιχο τρόπο διαμορφώθηκε και η συνολική δομή του δίσκου. Ορισμένα κομμάτια συνδέονται άμεσα μεταξύ τους, όπως το εισαγωγικό New World Order με το Orion’s Belt, αλλά και το Farewell to Glory, το Pollyanna και το Outro, ενώ παράλληλα μπορούν να σταθούν και αυτόνομα ως ξεχωριστές συνθέσεις. Το ίδιο ισχύει και για τη συνολική εμπειρία του άλμπουμ, όπου τα τραγούδια επικοινωνούν μεταξύ τους μουσικά και θεματικά χωρίς να χάνουν την αυτοτέλειά τους.

Ίσως αυτό να είναι και ένα από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία του PRESAGE. Μέσα από την ενοποίηση διαφορετικών ιδεών, θεμάτων και μουσικών μερών, καταφέραμε να δημιουργήσουμε ένα έργο με συνοχή και κοινή ταυτότητα. Μπορεί να μην πρόκειται για ένα κλασικό concept album, όμως υπάρχει ένας κοινός άξονας που διατρέχει όλα τα τραγούδια, τόσο σε επίπεδο ατμόσφαιρας όσο και σε επίπεδο προβληματισμών, δίνοντας στον δίσκο την αίσθηση μιας ενιαίας εμπειρίας. Ίσως, τελικά, το μήνυμα που συνδέει όλα αυτά να είναι η εσωτερική αυτοσκόπηση, η προσπάθεια κατανόησης και ερμηνείας όσων συμβαίνουν μέσα μας και γύρω μας, αλλά και ο τρόπος με τον οποίο αλληλεπιδρούμε με αυτά και διαμορφωνόμαστε μέσα από αυτά.

Οι στίχοι αγγίζουν κοινωνικά ζητήματα, τη σχέση του ανθρώπου με τη φύση και το σύμπαν, αλλά και πιο προσωπικούς προβληματισμούς. Ποια από αυτές τις θεματικές βρίσκεται πιο κοντά στην καρδιά της μπάντας;

– Αν θα έπρεπε να ξεχωρίσουμε μία θεματική ως πιο κοντά στην ιδιοσυγκρασία της μπάντας, αυτή θα ήταν ο εσωτερικός προβληματισμός και η ανάγκη να κατανοήσουμε όσα συμβαίνουν μέσα μας και γύρω μας. Τα κοινωνικά ζητήματα, η σχέση του ανθρώπου με τη φύση και το σύμπαν, αλλά και οι προσωπικές εμπειρίες δεν αντιμετωπίζονται από εμάς ως ξεχωριστές θεματικές, αλλά ως διαφορετικές όψεις της ίδιας αναζήτησης.

Στον πυρήνα των στίχων μας βρίσκεται η προσπάθεια ερμηνείας των αλληλεπιδράσεών μας με το περιβάλλον, τους ανθρώπους και τις καταστάσεις που βιώνουμε. Παράλληλα, υπάρχει και η ανάγκη να δημιουργήσουμε εικόνες γύρω από αυτή την ερμηνεία, να αποτυπώσουμε δηλαδή συναισθήματα, σκέψεις και καταστάσεις με τρόπο που να δίνει στον ακροατή τη δυνατότητα να τις βιώσει και να τις προσεγγίσει μέσα από τη δική του οπτική, όπως ακριβώς συνέβη και με εμάς τους ίδιους κατά την περίοδο της σύνθεσης αυτού του υλικού. Με έναν τρόπο, τα τραγούδια λειτουργούν ως μια απόπειρα κατανόησης και εξήγησης αυτών των σχέσεων και των επιδράσεων που έχουν πάνω μας, τόσο σε προσωπικό όσο και σε συλλογικό επίπεδο.

Θεωρείτε ότι το PRESAGE είναι περισσότερο ένας δίσκος προβληματισμού ή ένας δίσκος ελπίδας;

– Θα λέγαμε πως το PRESAGE ισορροπεί ανάμεσα σε αυτά τα δύο, γιατί για εμάς αυτά τα στοιχεία είναι άρρηκτα συνδεδεμένα. Χωρίς προβληματισμό δεν μπορεί να υπάρξει ελπίδα. Ένας άνθρωπος που δεν προβληματίζεται για όσα συμβαίνουν γύρω του και μέσα του είναι καταδικασμένος να τα αποδέχεται παθητικά, χωρίς να τα κατανοεί και χωρίς να προσπαθεί να τα αλλάξει.

Ο προβληματισμός, άλλωστε, δεν είναι κάτι αρνητικό από μόνος του. Αντίθετα, αποτελεί συχνά την αφετηρία της κατανόησης, της αυτογνωσίας και της εξέλιξης. Μέσα από την παρατήρηση, την αμφισβήτηση και την αναζήτηση απαντήσεων γεννιέται η δυνατότητα να δούμε τα πράγματα διαφορετικά και, τελικά, να ελπίσουμε σε κάτι καλύτερο. Σε καμία περίπτωση, πάντως, δεν θα θέλαμε να «μαυρίσουμε» τη διάθεση του ακροατή.

Εξάλλου, κανένα από τα τραγούδια μας δεν μένει μόνο στον εκάστοτε προβληματισμό που πραγματεύεται, αλλά αφήνει πάντα χώρο για ελπίδα και, πολλές φορές, υποδεικνύει και έναν πιθανό δρόμο προς αυτήν. Η πρόθεσή μας δεν είναι να αναδείξουμε απλώς τα ερωτήματα ή τις δυσκολίες, αλλά να ενθαρρύνουμε την αναζήτηση και την προσωπική διερεύνηση που μπορεί να οδηγήσει σε κάτι πιο φωτεινό. Υπό αυτή την έννοια, το PRESAGE είναι πρωτίστως ένας δίσκος προβληματισμού, αλλά όχι με μοιρολατρική ή απαισιόδοξη διάθεση. Αντίθετα, μέσα από αυτόν τον προβληματισμό αναζητά τον δρόμο προς την κατανόηση, και κατ’ επέκταση προς την ελπίδα.

Το άλμπουμ συνδυάζει progressive rock, ψυχεδέλεια, κινηματογραφικές ατμόσφαιρες και έντονα ξεσπάσματα. Πώς καταφέρνετε να ισορροπείτε ανάμεσα σε τόσα διαφορετικά στοιχεία χωρίς να χάνεται η συνοχή;

– Το άλμπουμ σχεδιάστηκε εξαρχής ώστε να συνδυάζει κινηματογραφικές ατμόσφαιρες με έντονα ξεσπάσματα και παραστατικά ηχητικά τοπία, με στόχο να μπορέσει να «ντύσει» όσα θέλαμε να αποτυπώσουμε τόσο στους στίχους όσο και στη μουσική μας. Δεν αντιμετωπίσαμε αυτά τα στοιχεία ως κάτι ξεχωριστό ή ασύνδετο, αλλά ως διαφορετικές εκφάνσεις της ίδιας καλλιτεχνικής ανάγκης.

Και όπως ακριβώς τα συναισθήματα και οι ψυχολογικές μας καταστάσεις εναλλάσσονται και ποικίλουν ανάλογα με τη στιγμή και τις συνθήκες, έτσι και το άλμπουμ κινείται ανάμεσα σε διαφορετικές δυναμικές. Συνδυάζει τα progressive στοιχεία του rock και της metal, την ψυχεδέλεια, καθώς και μια κινηματογραφική αφηγηματικότητα, μέσα από εφέ, ηχητικά τοπία και στοιχεία που παραπέμπουν ακόμη και σε ήχους της φύσης, δημιουργώντας έτσι μια ενιαία αλλά πολυδιάστατη εμπειρία. Εξάλλου, και οι επιρροές μας έχουν μεγάλο εύρος, κάτι που αποτυπώθηκε άμεσα στον ήχομας και στο τελικό αποτέλεσμα του PRESAGE.

Ποιο κομμάτι του δίσκου ήταν το πιο απαιτητικό στη σύνθεση ή στην ενορχήστρωση;

– Δεν θα λέγαμε ότι υπήρξε ένα συγκεκριμένο κομμάτι του δίσκου που να ξεχώρισε ως το πιο απαιτητικό είτε στη σύνθεση είτε στην ενορχήστρωση. Σε όλη τη διάρκεια του άλμπουμ υπήρξαν προκλήσεις σε πολλά διαφορετικά επίπεδα, καθώς τα περισσότερα κομμάτια ξεκίνησαν ως πιο προσωπικές, ατομικές συνθέσεις και στη συνέχεια εξελίχθηκαν μέσα από την ομαδική δουλειά και τη συνεργασία όλων των μελών της μπάντας.

Έτσι, θα λέγαμε ότι αρκετά από τα «μεγάλα» κομμάτια του δίσκου αποδείχθηκαν απαιτητικά σε όλη τη διαδρομή τους, από τη φάση της προπαραγωγής και των αρχικών ιδεών, μέχρι την τελική ηχογράφηση και την παραγωγή στο στούντιο. Το Orion’s Belt, λόγω και της διάρκειάς του αλλά και της ποικιλίας των μερών του, ήταν ιδιαίτερα απαιτητικό, όπως επίσης και το Farewell to Glory / Pollyanna. Όλα αυτά τα κομμάτια χρειάστηκαν συνεχή επεξεργασία και προσαρμογές, τόσο στη σύνθεση όσο και στην ενορχήστρωση, μέχρι να φτάσουν στο τελικό τους αποτέλεσμα, ενσωματώνοντας πλήρως όλα τα μουσικά μέρη, τις ιδέες και την ηχογράφηση των μουσικών οργάνων που συμμετείχαν σε αυτά.

Εκτός από τα τραγούδια μεγάλης διάρκειας, υπήρξαν προκλήσεις και με μικρότερης διάρκειας κομμάτια, καθώς υπήρχε η ανάγκη να αποτυπωθεί στο μέγιστο δυνατό βαθμό, τόσο από πλευράς της μπάντας όσο και από πλευράς του παραγωγού μας, το νόημα που είχαμε εξαρχής φανταστεί για το κάθε τραγούδι.

Στον δίσκο συναντάμε ήχους της φύσης, ηχοτοπία που παραπέμπουν στο διάστημα και μια έντονα κινηματογραφική προσέγγιση. Ποιες εικόνες θέλατε να δημιουργήσετε στο μυαλό του ακροατή;

– Τρεις πολύ χαρακτηριστικές εικόνες που θα θέλαμε να δημιουργήσουμε στο μυαλό, ή ακόμα καλύτερα, στα «μάτια» του ακροατή είναι η ένταση, η απόδραση και η λύτρωση. Μέσα από τα ηχοτοπία, τους ήχους της φύσης, τις πιο κινηματογραφικές ατμόσφαιρες αλλά και τις αναφορές στο «διαστημικό» στοιχείο, προσπαθούμε να χτίσουμε ένα περιβάλλον που να οδηγεί τον ακροατή σε αυτές τις τρεις καταστάσεις.

Η ένταση, εδώ, δεν έχει τη βίαιη ή πολεμική της διάσταση, αλλά λειτουργεί ως ένταση των ίδιων των δρώμενων και των κοινωνικοπολιτικών συνθηκών που μας περιβάλλουν, με μια ξεκάθαρη αντιπολεμική διάσταση και ως μια φωνή αντίστασης και εγρήγορσης απέναντι σε όσα συμβαίνουν γύρω μας. Είναι μια ένταση που πηγάζει από την ανάγκη να σταθούμε απέναντι σε αυτά, όχι για να εντείνουμε τη σύγκρουση, αλλά για να αντισταθούμε σε αυτήν.

Η απόδραση έρχεται ως ανάγκη απομάκρυνσης από κάθε τι αρνητικό που συμβαίνει μέσα μας και γύρω μας, από ό,τι μας βαραίνει και μας ρίχνει, ώστε να μπορέσουμε να δούμε τα πράγματα από μια διαφορετική οπτική. Και τέλος, η λύτρωση προκύπτει μέσα από αυτή τη διαδικασία, είτε ως εσωτερική απελευθέρωση είτε ως μια μορφή δικαίωσης που γεννιέται από την ίδια την ένταση που προηγήθηκε και την ανάγκη υπέρβασής της.

Πιστεύετε ότι η ψυχεδελική μουσική λειτουργεί τελικά ως απόδραση από την πραγματικότητα ή ως ένας διαφορετικός τρόπος κατανόησής της;

– Αναλόγως από ποια σκοπιά το δει κανείς. Η ψυχεδελική μουσική, κατά τη γνώμη μας, δημιουργεί έντονες εικόνες και κάνει απρόσμενες συνδέσεις ανάμεσα σε ήχους και συναισθήματα. Σε ταξιδεύει σε τοπία που μπορεί να υπάρχουν μόνο στη φαντασία, ανοίγοντας μονοπάτια τα οποία ενδεχομένως να μην ακολουθούσες ποτέ.

Υπό αυτή την έννοια, θα μπορούσε να λειτουργεί πράγματι ως μια μορφή απόδρασης από την πραγματικότητα. Όχι όμως με την έννοια της ουτοπίας ή της αποκοπής από αυτήν, αλλά περισσότερο ως ένας διαφορετικός τρόπος να την προσεγγίσεις και να την κατανοήσεις. Μέσα από αυτή τη διαδικασία, η ψυχεδελική μουσική γίνεται ένα εργαλείο παρατήρησης και ερμηνείας της ζωής και των συνθηκών που μας περιβάλλουν, μέσα από μια πιο εσωτερική και ελεύθερη οπτική.

Το PRESAGE είναι το τέλος μιας δημιουργικής περιόδου που ξεκίνησε το 2020 ή η αρχή μιας νέας;

– Όπως συνηθίζουμε να λέμε, κάθε τέλος είναι και μια αρχή. Έτσι και το PRESAGE αποτελεί σίγουρα το τέλος μιας συγκεκριμένης δημιουργικής περιόδου που ξεκίνησε το 2020 και διαμορφώθηκε μέσα από ένα ξεχωριστό concept και μια συγκεκριμένη καλλιτεχνική διαδρομή. Ταυτόχρονα, όμως, αφήνει ανοιχτό το πεδίο για την αρχή μιας νέας δημιουργικής φάσης.

Δεν το βλέπουμε ως ένα οριστικό κλείσιμο, αλλά περισσότερο ως ένα σημείο μετάβασης, που φέρει μαζί του εμπειρία, εξέλιξη, διάθεση και ελπίδα για τη συνέχεια. Σίγουρα, οποιοδήποτε ενδεχόμενο επόμενο project, για να κυκλοφορήσει, είναι προαπαιτούμενο να έχει ολοκληρωθεί ως σύλληψη και να έχει κάτι ουσιαστικό να πει, με πραγματικό περιεχόμενο και λόγο ύπαρξης, έως ότου να φτάσει να γίνει ανάγκη να το μοιραστούμε με τον κόσμο.

Αν σας έλεγαν να κάνετε μια διασκευή σε κάποιο συγκρότημα που κινείται σε έναν εντελώς διαφορετικό χώρο απο το δικό σας και να το φέρετε στα μέτρα σας, ποιο τραγούδι θα επιλέγατε και γιατί;

– Κατά καιρούς, και ιδιαίτερα στα πρώτα μας βήματα ως μπάντα, ασχοληθήκαμε αρκετά με τις διασκευές, κυρίως από τον χώρο της rock αλλά και της pop μουσικής. Παρ’ όλα αυτά, αν μιλάμε για ένα συγκρότημα ή έναν καλλιτέχνη που κινείται σε έναν εντελώς διαφορετικό χώρο από τον δικό μας, δεν είμαστε βέβαιοι ότι αυτή τη στιγμή θα επιλέγαμε να διασκευάσουμε κάποιο τραγούδι του μόνο και μόνο λόγω της διαφορετικότητάς του. Αντίθετα, θα μας ενδιέφερε περισσότερο να προσεγγίσουμε τραγούδια με έντονο θεματικόκαι στιχουργικό βάθος και να τα φέρουμε στα δικά μας μέτρα. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα θα ήταν το Masters of War ή το The Times They Are A-Changin’ του Bob Dylan, καθώς ο ίδιος υπήρξε μια από τις σημαντικές επιρροές μας σε επίπεδο θεματολογίας και στιχουργικής προσέγγισης.

Αντίστοιχα, θα είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον να προσεγγίσουμε το Working Class Hero του John Lennon, αλλά και το Gimme Shelter των The Rolling Stones. Πρόκειται για τραγούδια με ισχυρό μήνυμα, έντονο χαρακτήρα και διαχρονική απήχηση, στοιχεία που πάντα μας γοήτευαν ως ακροατές και δημιουργούς. Επιπλέον, δεν θα αποκλείαμε το ενδεχόμενο να διασκευάσουμε το Space Oddity ή το Heroes του David Bowie, καθώς η αισθητική και ο τρόπος με τον οποίο προσέγγιζε την ατμόσφαιρα και την αφήγηση έχουν επηρεάσει στοιχεία που συναντά κανείς και στη δική μας μουσική.

Τέλος, δεν θα μπορούσαμε να παραλείψουμε τη σκέψη μιας διασκευής στο Planet Caravan των Black Sabbath, στο Keep Talking των Pink Floyd, στο Rainbow Eyes των Rainbow ή στο Epitaph των King Crimson. Πρόκειται για τραγούδια που, το καθένα με τον δικό του τρόπο, συνδυάζουν ατμόσφαιρα, συναίσθημα και έντονη μουσική ταυτότητα, στοιχεία που μας γοητεύουν ιδιαίτερα και που θα είχαν ενδιαφέρον να επαναπροσδιοριστούν μέσα από το δικό μας ύφος. Στην πραγματικότητα, οι επιλογές μας δεν καθορίζονται τόσο από το είδος στο οποίο ανήκει ένα τραγούδι, όσο από το αν έχει κάτι ουσιαστικό να πει και αν μπορεί να μας εμπνεύσει να του δώσουμε μια νέα διάσταση μέσα από τη δική μας μουσική προσέγγιση.

Έχοντας πλέον ολοκληρώσει και κυκλοφορήσει το πρώτο σας άλμπουμ, ποιο είναι το επόμενο μεγάλο στοίχημα για τους Crushed Peanuts;

– Ως συγκρότημα που πραγματοποιεί ουσιαστικά τώρα την πρώτη του δισκογραφική εμφάνιση, θα λέγαμε ότι ένα από τα μεγαλύτερα στοιχήματά μας έχει ήδη κερδηθεί: η ολοκλήρωση και η κυκλοφορία του PRESAGE. Πρόκειται για έναν στόχο που μας συνόδευσε για χρόνια και η επίτευξή του αποτελεί από μόνη της μια σημαντική δικαίωση για όλους μας. Από εκεί και πέρα, οι επόμενες επιδιώξεις και φιλοδοξίες μας αφορούν αρχικά την κυκλοφορία του άλμπουμ σε φυσική μορφή και ιδιαίτερα σε βινύλιο, ώστε να μπορέσουμε να αναδείξουμε και να απολαύσουμε στο σύνολό του το εικαστικό κομμάτι και τη δουλειά που έχει γίνει στο artwork.

Από το γραφιστικό μέρος του εξωφύλλου, το οποίο έχουν επιμεληθεί σε πολύ μεγάλο βαθμό η Νεφέλη και στη συνέχεια ο Νικόλας, έως και τη συνεργασία μας με τους φωτογράφους για το οπτικό υλικό που δημιούργησαν, σε συνδυασμό με τη συνολική προσωπική αισθητική που θέλαμε να αποτυπωθεί γύρω από τον δίσκο, θεωρούμε ότι όλα αυτά αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της εμπειρίας του PRESAGE και αξίζουν να παρουσιαστούν με τον πιο ολοκληρωμένο τρόπο.

Από την άλλη πλευρά, σε προσωπικό επίπεδο ως Νικόλας, το ιδανικό σενάριο θα ήταν να παρουσιαστεί το PRESAGE ζωντανά με τη συνοδεία χορδόφωνων οργάνων, βιολιών και γενικότερα όλων των μουσικών στοιχείων που χρησιμοποιήθηκαν σε μεγάλο μέρος των συνθέσεων του δίσκου. Πιστεύω ότι μια τέτοια παράσταση θα αποτελούσε την απόλυτη καλλιτεχνική απόλαυση και μία από τις μεγαλύτερες μορφές ικανοποίησης που θα μπορούσα να βιώσω εγώ προσωπικά, αλλά και το συγκρότημα στο σύνολό του.

Άλλωστε, από τη στιγμή που γράφονταν αυτές οι μελωδίες, ο απώτερος σκοπός και το όνειρο ήταν να μπορούν κάποτε να παρουσιαστούν ζωντανά μαζί με όλους τους μουσικούς που θα μπορούσαν να τις αποδώσουν στην πλήρη μορφή τους. Πέρα από τα κλασικά όργανα μιας rock μπάντας, κιθάρα, μπάσο, τύμπανα και φωνή, πάντα υπήρχε η επιθυμία να ακουστούν και όλα εκείνα τα επιπλέον όργανα που συνέβαλαν στη διαμόρφωση της ταυτότητας του άλμπουμ.

Γενικότερα, αυτή η συλλογικότητα, η συνύπαρξη πολλών μουσικών πάνω στη σκηνή για τη δημιουργία μιας ολοκληρωμένης μουσικής εμπειρίας, σε έναν όμορφο, ιστορικό και ιδιαίτερο χώρο, όπως για παράδειγμα το Ηρώδειο, αποτελεί ένα όνειρο που πιστεύω ότι θα ήθελαν να εκπληρώσουν πολλοί μουσικοί. Και για εμάς θα ήταν ίσως η ιδανική κορύφωση του ταξιδιού που ξεκίνησε με το PRESAGE και η καλύτερη δυνατή ζωντανή παρουσίαση του άλμπουμ.

Από την άλλη, και κλείνοντας, σίγουρα η δημιουργία ενός άλμπουμ για κάθε καλλιτέχνη μπορεί να σηματοδοτεί και την αρχή μιας επόμενης δουλειάς. Ένα από τα στοιχεία πάνω στα οποία χτίστηκε το PRESAGE ήταν και η ιδέα της συνέχειας, μιας πιθανής μουσικής προέκτασης του υλικού αυτού στο μέλλον. Περισσότερες πληροφορίες δεν θα δώσουμε προς το παρόν· θα το αφήσουμε ως μια σκέψη, μια προσωπική ελπίδα, μια παρότρυνση για δημιουργία και, πάνω απ’ όλα, ως μια αισιόδοξη αίσθηση ότι το ταξίδι ίσως να μην έχει ολοκληρωθεί ακόμα.

Αν ένας ακροατής βρεθεί μόνος του ένα βράδυ, φορέσει ακουστικά και ακούσει το PRESAGE από την αρχή μέχρι το τέλος χωρίς καμία διακοπή, ποιο θα θέλατε να είναι το τελευταίο συναίσθημα που θα του αφήσει όταν πέσουν οι τίτλοι τέλους στο Outro;

– Σίγουρα, αυτός θα ήταν ίσως ο ιδανικός τρόπος για να ακούσει κάποιος το PRESAGE: μόνος, χωρίς περισπασμούς, με ένα καλό ηχοσύστημα ή ένα ποιοτικό ζευγάρι ακουστικών, σε έναν ήσυχο και άνετο χώρο, με τη σωστή ατμόσφαιρα και τον κατάλληλο φωτισμό. Είναι ένας δίσκος που πιστεύουμε ότι αποκαλύπτει περισσότερες πτυχές του όταν ακούγεται ως ένα ενιαίο έργο, από την αρχή μέχρι το τέλος.

Θα θέλαμε, λοιπόν, όταν φτάσει στο τέλος του ταξιδιού και πέσουν οι τίτλοι τέλους στο Outro, έχοντας αφήσει τον εαυτό του να δημιουργήσει τις δικές του εικόνες και τα δικά του νοήματα μέσα από τη μουσική, να νιώσει ένα αίσθημα πληρότητας. Να αισθανθεί ότι πήρε κάτι ουσιαστικό από αυτή την εμπειρία, είτε σε μουσικό είτε σε στιχουργικό επίπεδο.

Παράλληλα, θα ήταν ευχάριστο να του έχουν δημιουργηθεί ερωτήματα. Όχι ερωτήματα που ζητούν απαραίτητα άμεσες απαντήσεις, αλλά σκέψεις που θα συνεχίσουν να τον συνοδεύουν και μετά το τέλος της ακρόασης. Αν το άλμπουμ καταφέρει να τον κάνει να δει κάτι διαφορετικά, να τον οδηγήσει σε έναν μικρό προσωπικό προβληματισμό ή ακόμη και να του δημιουργήσει κάποιες ελπίδες για τη ζωή, τότε θα θεωρούσαμε ότι έχει πετύχει τον σκοπό του.

Επίλογος
Συνοψίζοντας, είμαστε ιδιαίτερα χαρούμενοι και συγκινημένοι που αυτό το έργο ολοκληρώθηκε έπειτα από έξι χρόνια δημιουργικής πορείας, προσπάθειας και αφοσίωσης. Το PRESAGE αποτέλεσε για εμάς κάτι πολύ περισσότερο από έναν δίσκο· ήταν ένα ταξίδι γεμάτο εμπειρίες, προκλήσεις, αλλαγές, αναζητήσεις και, τελικά, δικαίωση. Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε όλους όσοι ήταν και εξακολουθούν να είναι δίπλα μας σε αυτή τη διαδικασία. Τους ανθρώπους που στήριξαν τη δουλειά μας, μας άκουσαν, μας ενθάρρυναν και αφιέρωσαν χρόνο για να γνωρίσουν τον κόσμο που προσπαθήσαμε να δημιουργήσουμε μέσα από αυτό το άλμπουμ. Ευχόμαστε να το απολαύσετε και εσείς και να το αγαπήσετε όσο και εμείς. Η στήριξή σας είναι για εμάς ανεκτίμητη, ουσιαστική και έμπρακτη, και σας ευχαριστούμε θερμά γι’ αυτό.

Μπορείτε να μας βρείτε στη σελίδα μας στο Bandcamp, να ακούσετε και, αν το επιθυμείτε, να αποκτήσετε το άλμπουμ μας. Εκεί θα βρείτε επίσης και το συνοδευτικό κείμενο με τα νοήματα, τις σκέψεις και τις θεματικές που βρίσκονται πίσω από τα τραγούδια του PRESAGE.

Τα λέμε στα επόμενα και, ελπίζουμε, πολύ σύντομα και από κοντά. Θα θέλαμε επίσης να σας ευχαριστήσουμε ιδιαίτερα για αυτή την όμορφη συνέντευξη και το ερωτηματολόγιο. Οι ερωτήσεις αυτές μάς έδωσαν την ευκαιρία όχι μόνο να μιλήσουμε για το PRESAGE, αλλά και να αναλογιστούμε ξανά όλη τη διαδρομή των τελευταίων χρόνων, να θυμηθούμε όσα προσπαθήσαμε να εκφράσουμε μέσα από τη μουσική μας, να κάνουμε την αυτοκριτική μας και, γιατί όχι, να εμπνευστούμε για όσα μπορεί να ακολουθήσουν.

Σας ευχαριστούμε πολύ για τον χρόνο και το ενδιαφέρον σας.
Με εκτίμηση,
Crushed Peanuts
Νικόλας, Πάνος, Αλέξανδρος, Ανδρέας