DEATHROLL: “Υπολογισμένη ομορφιά και βαρβαρότητα” | Interview

20 May 2026 Rock Attitude Team Deathroll

“Υπολογισμένη ομορφιά και βαρβαρότητα, αυτή ήταν ακριβώς η κατεύθυνση που στόχευσα με αυτό το άλμπουμ”

Σε αυτή τη συνέντευξη στο Rock Attitude, οι Deathroll μιλούν για το σκοτεινό και παγωμένο σύμπαν του “A Woman Collapsing on the Glacier”, την ισορροπία ανάμεσα στην ομορφιά και τη βαρβαρότητα, αλλά και τη σημασία της ωμότητας, της υπαρξιακής έκφρασης και της οπτικής αφήγησης στη μουσική τους.

Οι Deathroll πάντα αγκάλιαζαν το σκοτάδι, όμως το A Woman Collapsing on the Glacier μοιάζει σχεδόν ασφυκτικό συναισθηματικά. Ήταν άραγε ο πιο δύσκολος δίσκος στη δημιουργία του σε σχέση με τις προηγούμενες δουλειές σας;

– Όσον αφορά τον όγκο εργασίας που έπρεπε να διεκπεραιωθεί προκειμένου να ετοιμαστεί το άλμπουμ, δεν νομίζω πως η ίδια η διαδικασία ήταν πιο δύσκολη από τις προηγούμενες δουλειές μου. Ωστόσο, καθώς οι προσωπικές μουσικές μου γνώσεις διευρύνονταν, ο κόσμος αυτού του άλμπουμ αναδύθηκε φυσικά από μέσα μου.

Ο νέος δίσκος συνδυάζει επιθετικότητα με στιγμές εύθραυστης ομορφιάς. Προσπαθείτε συνειδητά να δημιουργείτε αντιθέσεις ανάμεσα στη βία και την ευαλωτότητα;

– Φυσικά. Υπολογισμένη ομορφιά και βαρβαρότητα, αυτή ήταν ακριβώς η κατεύθυνση που στόχευσα με αυτό το άλμπουμ.

Η εικόνα του «παγετώνα» δημιουργεί μια αίσθηση παγωμένου χρόνου και συναισθηματικής παράλυσης. Εμπνευστήκατε από την ίδια τη φύση κατά τη διαδικασία της σύνθεσης;

– Ναι. Ήθελα να δημιουργήσω μουσική που να επιτρέπει στον ακροατή να αισθανθεί μια παγωμένη υφή και μια ψυχρή, έρημη ατμόσφαιρα.

Σε σύγκριση με πολλές σύγχρονες παραγωγές black metal, ο ήχος σας παραμένει οργανικός και ψυχρός αντί να είναι υπερβολικά «γυαλισμένος». Πόσο σημαντική είναι η ωμότητα για τους Deathroll;

– Η υπερβολική διακόσμηση συχνά πηγαίνει χέρι-χέρι με την απόλυτα γυαλισμένη metal μουσική. Ωστόσο, πιστεύω πως το σημαντικότερο είναι ο ίδιος ο καλλιτέχνης να δημιουργεί και να εκτελεί τη μουσική με απόλυτη αφοσίωση — συμπεριλαμβανομένων των ανθρώπινων συνηθειών, των ατελειών και ακόμη και ορισμένων ανώριμων λαθών.

Αρκετά riffs του άλμπουμ έχουν μια υπνωτιστική επαναληπτικότητα. Βλέπετε την επανάληψη ως έναν τρόπο να οδηγείτε τους ακροατές σε μια κατάσταση συναισθηματικής έκστασης;

– Ίσως επειδή οι στίχοι είναι στα ιαπωνικά, να ακούγεται ακόμη πιο υπνωτιστικό σε ορισμένους ακροατές. Όμως, συμπεριλαμβανομένης και αυτής της διάστασης, απλώς ελπίζω ο κόσμος να κατανοήσει πως αυτή είναι η μουσική των Deathroll. Από εκεί και πέρα, οι ακροατές είναι ελεύθεροι να αισθανθούν ό,τι επιθυμούν μέσα από αυτήν.

Οι Ιάπωνες καλλιτέχνες συχνά φαίνεται να εκφράζουν το σκοτάδι διαφορετικά από τις δυτικές black metal μπάντες. Πιστεύετε πως το πολιτισμικό υπόβαθρο επηρεάζει τη συναισθηματική έκφραση των Deathroll;

– Φυσικά. Η Ιαπωνία είναι ουσιαστικά μια μη θρησκευόμενη χώρα. Σε πολλές δυτικές χώρες, ο Χριστιανισμός αποτελούσε ιστορικά μέρος του ηθικού θεμελίου. Ο λόγος που επέλεξα αυτή τη φορά να υψώσω τον ανεστραμμένο σταυρό ήταν επίσης για να συμβολίσω την ατομικότητα και την πράξη σύμφωνα με την προσωπική κρίση του καθενός.

Το “Hymn of the Extinction” ακούγεται ιδιαίτερα αποκαλυπτικό. Ποια συναισθηματική ή φιλοσοφική ιδέα κρυβόταν πίσω από αυτό το κομμάτι;

– Είναι ένα τραγούδι με δραματικά και μελωδικά στοιχεία, αλλά ταυτόχρονα εκφράζει μια απόγνωση που απευθύνεται πιο άμεσα στο συναίσθημα. Επειδή οι στίχοι είναι στα ιαπωνικά, ίσως πολλοί ακροατές να μην μπορούσαν να τους κατανοήσουν, όμως η τελευταία φράση λέει: «Η μοίρα τού λέει πως πρέπει να πεθάνει. Θα με χαροποιούσε αν οι ακροατές στοχάζονταν βαθιά πάνω σε αυτά τα λόγια και έβρισκαν τη δική τους ερμηνεία.

Η διασκευή σας στον Schumann ήταν εξαιρετικά αντισυμβατική. Υπάρχουν άλλοι κλασικοί συνθέτες που θα θέλατε να επανερμηνεύσετε στο μέλλον;

– Η Σονάτα του Σεληνόφωτος του Beethoven διασκευάζεται συχνά, ιδιαίτερα το τρίτο μέρος λόγω της τεχνικής και δραματικής του φύσης. Ωστόσο, βρίσκω και το πρώτο μέρος βαθιά συναρπαστικό. Όταν έρθει η κατάλληλη στιγμή, θα ήθελα να το επανερμηνεύσω κι εγώ ο ίδιος.

Ο τίτλος και το artwork του άλμπουμ δημιουργούν μια εξαιρετικά ισχυρή οπτική ταυτότητα. Πόσο σημαντική είναι η οπτική αφήγηση για τους Deathroll;

– Στις παλαιότερες δουλειές μου δεν έδινα τόσο μεγάλη σημασία σε αυτό. Όμως, με αυτό το άλμπουμ, η οπτική αφήγηση έγινε εξαιρετικά σημαντική. Στην πραγματικότητα, ήταν τόσο σημαντική ώστε συνέθεσα το βασικό κομμάτι έχοντας ως αφετηρία την ίδια την εικόνα.

Ενώ πολλές black metal μπάντες εστιάζουν στον αποκρυφισμό ή τον σατανισμό, το δικό σας έργο μοιάζει πιο ψυχολογικό και υπαρξιακό. Γιατί σας ελκύουν αυτά τα θέματα;

– Ειδικά για τους Ιάπωνες, αυτά τα θέματα συχνά μοιάζουν δύσκολο να γίνουν άμεσα κατανοητά ή βιωματικά. Γι’ αυτό προσπαθώ να εκφράζω μορφές σκοταδιού που να είναι πιο κατανοητές και συναισθηματικά απτές ακόμη και για το ιαπωνικό κοινό.

Μετά τη δημιουργία ενός τόσο συναισθηματικά έντονου άλμπουμ, πού βλέπετε τους Deathroll να κατευθύνονται καλλιτεχνικά στο μέλλον;

– Θέλω οι Deathroll να καθιερωθούν ως ένα πραγματικά πρωτότυπο συγκρότημα.

Περισσότερα για το συγκρότημα στη συνέντευξη των Deathroll στο Rock Attitude, και σε παλαιότερη συνέντευξη στο Rock Attitude, εδώ.