RISEN CROW: “Requiem for a Damned Love”

Με καταγωγή από τη Ρώμη, οι Risen Crow είναι ένα νέο και ανερχόμενο power metal σχήμα, με το ντεμπούτο τους να φέρει τον τίτλο Requiem for a Damned Love.

Στα οκτώ κομμάτια που απαρτίζουν τον δίσκο, οι Risen Crow παρουσιάζουν ξεκάθαρα και μας συστήνουν τον ήχο τους, έναν ήχο οικείο στους φίλους του ευρωπαϊκού power metal. Το Requiem for a Damned Love δίνει ακριβώς αυτό που υπόσχεται: καλοδουλεμένο, ευρωπαϊκής σχολής power metal, μπολιασμένο με σκοτεινότερες αποχρώσεις και μια χαρακτηριστική gothic αισθητική που διατρέχει σημαντικό μέρος του album.

Το εναρκτήριο Never Surrender έρχεται να ταράξει ξεκινώντας το δίσκο δυναμικά, με γρήγορα power metal riffs και εκείνο το μεγαλοπρεπές ύφος που συνοδεύει συχνά τον κλασικό, κυρίως ευρωπαϊκό, power metal ήχο. Κάπως σαν τους Rhapsody, αλλά οι δράκοι εδώ, αν υπάρχουν, θα αφήναν την μεσαιωνική περιβολή τους, για μια βικτωριανή αμφίεση ή μια πιο σύγχρονη γκόθικ μεταμφίεση.

Το Black Widow είναι το Angels Fall First των Risen Crow. Το δεύτερο κομμάτι φέρνει στο προσκήνιο τα πιο μελωδικά και λιγότερο γρήγορα στοιχεία του δίσκου, με τα gothic χαρακτηριστικά να παίρνουν πιο σταθερό ρόλο στη σύνθεση, ενώ ήδη στο δεύτερο κομμάτι έχουμε και ένα εξαιρετικό, ίσως και το προσωπικά αγαπημένο μου, ρεφρέν, από εκείνα τα κλασικά power metal ρεφρένς, τα μεγαλοπρεπή, που είναι λες και ανοίγουν οι ουρανοί .

Το Funeral Jack διαφοροποιείται ελαφρώς στο intro, με έναν πιο επικό/βαρύ τόνο, πριν επιστρέψει στις φλογερές power metal ρίζες που απαιτούν ταχύτητα, μελωδία και μια συγκεκριμένη “κομψότητα”, σε σχέση με το epic/heavy ηχόχρωμα.

Στην ίδια λογική κινείται και το τέταρτο κομμάτι, το ομότιτλο Risen Crow, που ξεχωρίζει χάρη στην μελωδική lead κιθαριστική γραμμή. Εκεί βρίσκεται η ισορροπία ανάμεσα στο power metal και τις μελωδικές, gothic επιρροές.

Πέμπτο έρχεται το Revelation, ένα καθαρόαιμο power metal τραγούδι, όπως ακριβώς φαντάζεται κανείς ένα παραδοσιακό -σχεδόν speed- power metal κομμάτι. Γρήγορο και μεγαλοπρεπές, είναι ο ορισμός του είδους, οριακά σε στερεοτυπικό βαθμό.

Αντίθετα, το Dark in My Life, όπως προδίδει και ο τίτλος, κινείται σε πιο σκοτεινά μονοπάτια. Πιο riff-οκεντρικό και με έντονη heavy/power κλίση, η gothic πλευρά του συγκροτήματος επανέρχεται στο προσκήνιο, σε ένα τραγούδι που θυμίζει κάτι από Saviour Machine.

Λίγο πριν το φινάλε -και τι φινάλε έρχεται- το Believe in Me μπαίνει φουριόζο, “καίγοντας” την ταστιέρα. Με εξαιρετικές μελωδικές γραμμές, δυνατό ρεφρέν και συνολικά ένα από τα καλύτερα παραδείγματα του ήχου των Risen Crow, από την άποψη του ότι περιλαμβάνει όλα εκεινά τα δεδομένα που αποτελούν και χτίσανε τον ήχο των Risen Crow μέχρι αυτό το σημείο.

Και κάπως έτσι καταλήγουμε στο όγδοο και τελευταίο κομμάτι, το Black Rose. Θα περίμενε κανείς το album να κλείσει κυκλικά, με κάτι ανάλογο του εναρκτήριου track. Έλα που δεν όμως. Οι Risen Crow κρατούν για το τέλος το πιο στοιχειωτικό και ανατριχιαστικό τους τραγούδι: ένα οπερατικό, μικρό γκόθικ αριστούργημα που έρχεται και σκεπάζει το Requiem for a Damned Love με ένα μαύρο πέπλο, καθώς πέφτει η αυλαία.

Και το χειροκρότημα που λαμβάνει; Είναι δεδομένο και απόλυτα δικαιολογημένο.

Αφροδίτη Κ.
Για το Rock Attitude