Ο Gus Drax στο Rock Attitude

Σε αυτή τη συνέντευξη στο Rock Attitude, ο Gus Drax μιλά για το νέο του instrumental άλμπουμ “Theories of Imperfection”, τη μετάβαση από την τελειομανία στην αποδοχή της ατέλειας και τη σημασία της μουσικής αφήγησης χωρίς λόγια. Μέσα από μια ελεύθερη δημιουργική προσέγγιση, αποκαλύπτει πώς ισορροπεί ανάμεσα στη μελωδία και την τεχνική, χαράσσοντας τη δική του προσωπική καλλιτεχνική πορεία.

Το “Theories of Imperfection” ακούγεται ιδιαίτερα ξεχωριστή δουλειά. Ποια ήταν η βασική ιδέα πίσω από τον τίτλο και τη θεματική του άλμπουμ;

– Το πρώτο μου άλμπουμ λεγόταν In Search Of Perfection.
Ουσιαστικά Είχε να κάνει με την τελειομανία που είχα και έχω σαν άνθρωπος με οτιδήποτε έχει να κάνει με τη μουσική την τεχνική τη σύνθεση τα πάντα. Μεγαλώνοντας και αφού μου έτυχαν διάφορα ωραία περιστατικά με ακροατές της Μουσικής μου.

Άρχισα να εκτιμώ περισσότερο πράγματα και σημεία που μπορεί στο μυαλό μου να φαινόταν «ατελή». Μπορεί παράδειγμα να υπήρχε κάποιο σημείο που εμένα προσωπικά να μη μου άρεσε ο τρόπος που βγήκε στην τελική έκδοση του κομματιού και για κάποιον φαν της μουσικής μου ήταν το αγαπημένο του σημείο.

Αυτό με έκανε να σκεφτώ τα πράγματα διαφορετικά και ουσιαστικά να αλλάξω τρόπο σκέψης. Με το πέρασμα λοιπόν των χρόνων Και όντας ακόμα τελειομανής αλλά τουλάχιστον πιο διαλλακτικός πάνω σ’ αυτό δηλώνω αυτήν την εξέλιξη μου σχετικά με τον τίτλο του δεύτερου άλμπουμ να είναι “Theories of Imperfection” αγκαλιάζοντας να το πω έτσι λίγο και τις ατέλειες που μπορεί να υπάρχουνε οι οποίες όμως δίνουνε κάτι το ξεχωριστό και το ιδιαίτερο στην μουσική και την κάνουνε πιο ιδιαίτερη.

Σε έναν instrumental δίσκο, τι θεωρείς μεγαλύτερη πρόκληση: να κρατήσεις το ενδιαφέρον ή να αποφύγεις την υπερβολή στην τεχνική;

– Ουσιαστικά μπορείς να πετύχεις το πρώτο αποφεύγοντας το 2ο όταν δεν εχει λόγο. Για μένα η μεγαλύτερη πρόκληση είναι η αφήγηση. Όταν δεν υπάρχει φωνή, πρέπει η ίδια η μουσική να κρατήσει τον ακροατή μέσα στο κομμάτι. Αυτό σημαίνει ότι τα themes, οι αλλαγές και η δυναμική πρέπει να λειτουργούν σαν μια μικρή ιστορία. Αν αυτό λειτουργεί, τότε η τεχνική μπορεί να υπάρχει χωρίς να γίνεται το επίκεντρο.

Το «Sombrero Attack» έχει έντονη thrash ενέργεια. Πόσο επηρέασε η εμπειρία σου στους Suicidal Angels τη σύνθεσή του;

– Το Sombrero Attack είναι ένα κομμάτι Flamenco κ Latin. Δεν βρίσκω ουδεμία σχέση του με το Thrash. Απο κει κ πέρα εγώ δεν γράφω Thrash Metal οπότε δε θα έλεγα οτι επηρεάστηκα κάπως απ την εμπειρία μου με τους Suicidal στο συνθετικό κομμάτι.

Πώς διαμορφώθηκε η συνεργασία σου με τον George Kollias και τι έφερε εκείνος στο τελικό αποτέλεσμα;

– Ο George είναι ένας εκπληκτικός ντράμμερ κ μουσικός που εκτός από τεράστια τεχνική έχει και πολύ έντονη προσωπικότητα στο παίξιμό του. Αυτό που μου άρεσε περισσότερο είναι ότι δεν προσέγγισε το υλικό απλά σαν ένα δύσκολο drum part, κ σα στυγνός επαγγελματίας αλλά σα να ταν δικό του. Πρόσθεσε ένταση και ενέργεια στα κομμάτια και την προσωπικότητα και την ηχάρα του στα τύμπανα επίσης.

Η παραγωγή του Simone Mularoni δίνει ιδιαίτερη καθαρότητα στον ήχο. Πόσο σημαντικό ήταν αυτό για σένα;

– Ήταν πολύ σημαντικό γιατί ο δίσκος έχει αρκετά layers. Υπάρχουν κιθάρες, ορχηστρικά στοιχεία, synths και πολλές μικρές λεπτομέρειες. Ο Simone έχει μεγάλη εμπειρία αλλά δική του άποψη στον ήχο. Εχει δουλέψει πάνω σε εξαιρετικά άλμπουμς κ είναι αυθεντία στο να κρατάει τον ήχο καθαρό χωρίς να χάνει τη δύναμή του, οπότε ήταν ακριβώς αυτό που χρειαζόταν το υλικό.

Υπάρχει κάποιο κομμάτι στον δίσκο που θεωρείς πιο προσωπικό ή πιο «επικίνδυνο» δημιουργικά;

– Θα έλεγα οτι όλα έχουν σίγουρα και κάτι προσωπικό και αρκετό πειραματισμό με νέα στοιχεία, ήχους, παιξίματα κλπ.

Το Sombrero είναι Flamenco κ Latin. Το Nocturnal Waltz όπως λέει κ ο τίτλος, είναι Waltz. Το Ethereal Horizon έχει Synthwave στοιχεία. Μαρέσει να χρησιμοποιώ στοιχεία απο άλλα είδη Μουσικής και να τα φέρνω στο δικό μου στυλ.

Μετά από χρόνια συμμετοχής σε μπάντες, τι σου έδωσε η απόλυτη ελευθερία ενός solo instrumental άλμπουμ;

– Το βασικό είναι ότι μπορείς να αφήσεις τη μουσική να πάει όπου θέλει χωρίς να σκέφτεσαι αν “ταιριάζει” σε ένα συγκεκριμένο concept μπάντας. Στον δίσκο υπάρχουν επιρροές από αρκετικά διαφορετικά πράγματα από metal μέχρι κινηματογραφική μουσική και αυτό ήταν κάτι που ήθελα να εξερευνήσω ελεύθερα.

Πώς ισορροπείς ανάμεσα στη μελωδία και την τεχνική; Ξεκινάς από riff, αρμονία ή ιδέα;

– Σχεδόν πάντα από μια μικρή μουσική ιδέα. Μπορεί να είναι ένα riff, ένα θέμα ή κάποιες συγχορδίες. Ξεκινάω να παίζω κ αυτό το θέμα θα μου φέρει το επόμενο σημείο του κομματιού κ το επόμενο κ το επόμενο μέχρι να ολοκληρωθεί το κομμάτι.Η τεχνική δεν είναι αυτοσκοπός για μένα, αλλά άλλο ένα συνθετικό εργαλείο.

Σκέφτεσαι το Theories of Imperfection ως μεμονωμένη δουλειά ή ως την αρχή μιας νέας solo πορείας;

– Το βλέπω περισσότερο σαν την αρχή μιας δημιουργικής διαδικασίας. Είναι ένας τρόπος να εξερευνώ μουσικές ιδέες που ίσως δεν θα χωρούσαν σε άλλα projects.
Απο κει κ πέρα πιστεύω οτι θα ξαναγράψω κι άλλο σόλο άλμπουμ.

Πόσο δύσκολο είναι να μεταφερθεί ένας τόσο απαιτητικός instrumental δίσκος στη σκηνή;

– Για μένα απ τη στιγμή που έχεις τους σωστούς συνεργάτες δίπλα σου μπορεί να παιχτεί live το οτιδήποτε. Δεν αποκλείω δηλαδή να παιχτεί live ο δίσκος.

Αν έπρεπε να περιγράψεις τον δίσκο με μία φράση σε κάποιον που δεν σε έχει ξανακούσει;

– Ένα instrumental Metal αφήγημα που δίνει έμφαση στη σύνθεση και συνδυάζει τις απρόβλεπτες δομές, τις μελωδίες και την τεχνική.

GUS DRAX
https://www.facebook.com/gusdraxofficial
https://www.instagram.com/gusdraxofficial/
https://www.youtube.com/@GusDrax

THEOGONIA RECORDS
https://linktr.ee/theogoniarecords
https://theogonia-records.com
https://www.facebook.com/theogoniarecords
https://theogoniarecords.bandcamp.com
https://www.instagram.com/theogoniarecords