DYING WIRES: “Human” | Review

Dying Wires
“Human”

- Dying Wires συστήνονται με το πρώτο τους άλμπουμ, ένα δυναμικό κράμα alternative rock, grunge και hard rock που κοιτάζει στο παρελθόν χωρίς να εγκλωβίζεται σε αυτό.

Υπάρχουν ντεμπούτα που ακούγονται σαν αναζήτηση ταυτότητας και υπάρχουν εκείνα που από την πρώτη ακρόαση δείχνουν μια μπάντα με ξεκάθαρο προσανατολισμό. Το “Human” ανήκει στη δεύτερη κατηγορία.

Το αθηναϊκό συγκρότημα, σχηματισμένο στις αρχές της δεκαετίας του 2020, κάνει την πρώτη του ολοκληρωμένη δισκογραφική εμφάνιση με έναν δίσκο που βασίζεται στις ρίζες του alternative grunge και του hard rock, αλλά παράλληλα φανερώνει την πρόθεση μιας μπάντας να δημιουργήσει κάτι σύγχρονο και προσωπικό.

Το “Human” δεν προσπαθεί να κρύψει τις επιρροές του. Αντίθετα, τις αγκαλιάζει και τις μετατρέπει σε ένα σύνολο με δυνατές κιθάρες, έντονη συναισθηματική φόρτιση και μια χαρακτηριστική σκοτεινή μελαγχολία.

Η πρώτη εντύπωση που αφήνει το άλμπουμ είναι πως οι Dying Wires έχουν βαθιά γνώση της σχολής που υπηρετούν. Οι επιρροές από τη σκηνή του Seattle είναι εμφανείς, με τους Soundgarden, Alice In Chains και Pearl Jam να αποτελούν σημεία αναφοράς, ενώ ο δυναμισμός των Foo Fighters και των Audioslave βρίσκεται επίσης στο υπόβαθρο του ήχου τους.

Ωστόσο, το ενδιαφέρον στοιχείο είναι πως η μπάντα δεν περιορίζεται σε μια νοσταλγική αναπαράσταση των ’90s. Οι Dying Wires χρησιμοποιούν αυτά τα στοιχεία ως βάση για να δημιουργήσουν έναν ήχο που παραμένει σύγχρονος, βαρύς και άμεσος.

Οι κιθάρες έχουν τον απαραίτητο όγκο, τα riffs διαθέτουν groove και οι συνθέσεις βασίζονται περισσότερο στο συναίσθημα παρά στην επίδειξη τεχνικής.

Το “Human” λειτουργεί καλύτερα όταν αφήνει χώρο στις δυναμικές του. Οι Dying Wires γνωρίζουν πως η δύναμη του συγκεκριμένου ήχου δεν βρίσκεται μόνο στην ένταση, αλλά κυρίως στις αντιθέσεις. Οι ήρεμες στιγμές αποκτούν μεγαλύτερη σημασία όταν ακολουθούνται από δυνατές εξάρσεις, ενώ οι πιο βαριές κιθαριστικές γραμμές αποκτούν βάρος επειδή προηγουμένως έχει δημιουργηθεί η κατάλληλη ατμόσφαιρα.

Η μπάντα επενδύει στη δημιουργία τραγουδιών που έχουν ξεκάθαρη δομή και μελωδικό προσανατολισμό, χωρίς όμως να χάνει τη σκληρότητα που απαιτεί το ύφος της.

Ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία του δίσκου είναι η φωνητική προσέγγιση. Τα φωνητικά δεν λειτουργούν απλώς ως συνοδευτικό στοιχείο των οργάνων, αλλά μεταφέρουν μεγάλο μέρος της συναισθηματικής έντασης του άλμπουμ. Η ερμηνεία κινείται ανάμεσα στην ευαισθησία και τη δύναμη, ταιριάζοντας απόλυτα με τη γενικότερη αισθητική των Dying Wires.

Δεν πρόκειται για έναν δίσκο που βασίζεται σε επιθετικότητα ή υπερβολή. Αντίθετα, η δύναμή του προέρχεται από μια πιο ανθρώπινη και άμεση προσέγγιση.

Και ίσως αυτός είναι ο λόγος που ο τίτλος “Human” λειτουργεί τόσο καλά.

Η ηχογράφηση στα Bombtrack Studios και η συμβολή του Μιχάλη Μελετέα στη μίξη και το mastering έχουν σημαντικό ρόλο στο τελικό αποτέλεσμα. Ο ήχος παραμένει οργανικός, με τις κιθάρες να διαθέτουν την απαραίτητη τραχύτητα και το rhythm section να στηρίζει αποτελεσματικά τις συνθέσεις.

Η παραγωγή δεν επιχειρεί να κάνει τον δίσκο υπερβολικά γυαλισμένο. Αντίθετα, διατηρεί μια φυσική αίσθηση που ταιριάζει ιδανικά στο alternative rock υπόβαθρο της μπάντας.

Το σημαντικότερο επίτευγμα του “Human” είναι πως δεν ακούγεται σαν ένα άλμπουμ που δημιουργήθηκε απλώς για να παρουσιάσει τις επιρροές μιας νέας μπάντας.

- Dying Wires δείχνουν πως κατανοούν το είδος που υπηρετούν και γνωρίζουν πώς να το προσαρμόσουν στη δική τους έκφραση. Υπάρχουν στιγμές που θυμίζουν το παρελθόν, αλλά η συνολική εικόνα είναι ενός συγκροτήματος που κοιτάζει μπροστά. Το “Human” δεν είναι ένας δίσκος αναβίωσης. Είναι η πρώτη σελίδα μιας νέας ιστορίας.

Με το “Human”, οι Dying Wires κάνουν ένα ιδιαίτερα θετικό πρώτο βήμα. Πρόκειται για έναν δίσκο που συνδυάζει grunge ευαισθησία, hard rock δυναμισμό και alternative αισθητική, αποδεικνύοντας πως η ελληνική rock σκηνή συνεχίζει να παράγει συγκροτήματα με άποψη και προσωπικότητα.

- Dying Wires δεν προσπαθούν να αντιγράψουν τους ήρωές τους. Τους χρησιμοποιούν ως σημείο εκκίνησης για να δημιουργήσουν τη δική τους ταυτότητα.

Και αυτό είναι ίσως το πιο σημαντικό στοιχείο ενός επιτυχημένου ντεμπούτου.

Δημήτρης Βασιλάς
Για το Rock Attitude