H.P. Lovecraft στο Heavy Metal: Ο κοσμικός τρόμος που έγινε μουσική

Η επιρροή του H.P. Lovecraft στη heavy metal, από το 1970 μέχρι σήμερα, μέσα από εμβληματικές μπάντες και άλμπουμ

Ο H. P. Lovecraft δεν επηρέασε μόνο τη λογοτεχνία τρόμου, αλλά διαμόρφωσε και τη θεματολογία της heavy metal. Από τους Black Sabbath μέχρι τους Metallica και τους Morbid Angel, ο κοσμικός τρόμος του πέρασε στον ήχο, τους στίχους και την αισθητική ενός ολόκληρου μουσικού κόσμου. Η επίδραση του Lovecraft στη metal μουσική είναι εμφανής.

Ο Howard Phillips Lovecraft (1890-1937) μπορεί να μην γνώρισε την επιτυχία όσο ζούσε, να πέθανε φτωχός, αλλά το έργο του αναγεννήθηκε τις επόμενες δεκαετίες, δημιουργώντας το δικό του λογοτεχνικό είδος: τον Κοσμικό Τρόμο.

Η heavy metal μουσική, με την έμφασή της στο απόκοσμο, το επιθετικό και το άγνωστο, αποδείχθηκε ο ιδανικός φορέας για να μεταφράσει την υπαρξιακή αγωνία και τη δυστοπική ατμόσφαιρα του Lovecraft σε ήχο.

Η γέννηση του τρόμου: Black Sabbath και η δεκαετία του ’70

Η σύνδεση ξεκίνησε σχεδόν ταυτόχρονα με τη γέννηση του ίδιου του metal. Ήδη από το 1970, οι Black Sabbath στο ντεμπούτο τους συμπεριέλαβαν το κομμάτι “Behind the Wall of Sleep”, το οποίο βασίστηκε στο διήγημα του Lovecraft “Beyond the Wall of Sleep” (1919). Το τραγούδι αυτό έφερε μια επανάσταση, καθώς συνδύασε τη βαριά μουσική με τη θεματολογία της τηλεπάθειας και οντοτήτων που βρίσκονται πέρα από την ανθρώπινη εμπειρία.

Παράλληλα, στη δεκαετία του ’70, η αισθητική του συγγραφέα διαδόθηκε μέσω περιοδικών όπως το Métal Hurlant (Heavy Metal), όπου καλλιτέχνες όπως ο H.R. Giger (ο δημιουργός του Alien) και ο Mœbius φιλοτέχνησαν έργα εμπνευσμένα από το Necronomicon, επηρεάζοντας βαθιά την οπτική ταυτότητα της σκηνής.

Η επιρροή του Lovecraft στους Metallica

Κατά τη δεκαετία του ’80, οι Metallica έγιναν οι κύριοι πρεσβευτές του του Lovecraftιανού τρόμου στο mainstream metal, κυρίως λόγω του μπασίστα Cliff Burton, ο οποίος ήταν φανατικός αναγνώστης του συγγραφέα.

“The Call of Ktulu”: Το ορχηστρικό αυτό έπος από το “Ride the Lightning” (1984) αποδίδει την κλιμακούμενη αίσθηση του τρόμου, με τη σκόπιμα λανθασμένη γραφή του ονόματος “Ktulu” να παραπέμπει στην πεποίθηση ότι η αναφορά του ονόματος φέρνει το θηρίο πιο κοντά.

“The Thing That Should Not Be”: Από το “Master of Puppets” (1986), το κομμάτι αυτό θεωρείται μια από τις πιο πιστές μεταφορές του του Lovecraftιανού πνεύματος, περιγράφοντας πλάσματα που παραμονεύουν στα βάθη.

Μεταγενέστερα έργα: Η μπάντα επέστρεψε στον μύθο με το “All Nightmare Long” στο άλμπουμ “Death Magnetic” (2008) – εμπνευσμένο από τους Hounds of Tindalos –  και με το “Dream No More” στο άλμπουμ
“Hardwired… to Self-Destruct” (2016) αποδεικνύοντας ότι η επιρροή παραμένει ζωντανή.

Death Metal: Η απόλυτη ταύτιση με τον Lovecraft

Αν υπάρχει ένα είδος που ενσωμάτωσε τον Lovecraft στο DNA του, αυτό είναι το death metal.

Morbid Angel: Ο ιδρυτής τους Trey Azagthoth δανείστηκε το όνομά του από την οντότητα Azathoth, τον  “Τυφλό Ηλίθιο Θεό”.  Στους στίχους τους χρησιμοποιούν συχνά ψαλμούς από το Necronomicon, όπως στο τραγούδι “The Ancient Ones”. Στο άλμπουμ “Altars of Madness”, οι στίχοι είναι γεμάτοι αναφορές σε οντότητες όπως ο Yog-Sothoth, δημιουργώντας ένα ηχητικό τοπίο που μοιάζει με τελετουργία επίκλησης.

Nile: Η μπάντα από τη Νότια Καρολίνα έχει χτίσει ολόκληρη την καριέρα της πάνω στη μίξη αιγυπτιολογίας και Lovecraft. Ο τίτλος του πρώτου τους άλμπουμ, “Amongst the Catacombs of Nephren-Ka”, προέρχεται από την τελευταία πρόταση της ιστορίας “The Outsider”. Το κομμάτι “4th Arra of Dagon” είναι ένας ύμνος στον θεό-ψάρι Dagon, βασισμένο στο “The Shadow Over Innsmouth”.

Morbus Chron: Στο τραγούδι “Red Hook Horror”, η μπάντα μεταφέρει τη νοσηρή ατμόσφαιρα του Μπρούκλιν και την παράνοια του ντετέκτιβ Malone από την ομώνυμη ιστορία.

Η ελληνική παρουσία: Septicflesh

- Septicflesh αποτελούν μια από τις πιο σημαντικές μπάντες παγκοσμίως στην απόδοση του Lovecraft. Το τραγούδι τους “Lovecraft’s Death” λειτουργεί ως μια μουσική ανθολογία, αναφέροντας ιστορίες όπως τα “The Music of Erich Zann”, “The Hound” και “The Rats in the Walls”. Η συμφωνική τους προσέγγιση δημιουργεί μια επική και ταυτόχρονα εφιαλτική ατμόσφαιρα που ταιριάζει απόλυτα στα «Μεγάλα Παλαιά Όντα».

Doom, Black Metal και ο «ήχος της τρέλας»

Electric Wizard: Η stoner/doom μπάντα στο άλμπουμ “Witchcult Today” περιλαμβάνει το κομμάτι “Dunwich”, μια απευθείας αναφορά στο “The Dunwich Horror”, χρησιμοποιώντας αργόσυρτα, βαριά riffs για να αποδώσει την αίσθηση του αναπόφευκτου.

Portal: Αυτή η μπάντα από την Αυστραλία θεωρείται ότι δημιουργεί τον πιο “Lovecraftian ήχο”, όχι μόνο λόγω στίχων, αλλά λόγω της χαοτικής και αφιλόξενης μουσικής δομής τους που θυμίζει την τρέλα που προκαλεί η επαφή με το άγνωστο.

Sulphur Aeon: Μια μπάντα που αφιερώνει όλη της την αισθητική στον Cthulhu, με εξώφυλλα και μουσική που μοιάζουν να αναδύονται από τον ωκεανό.

The Great Old Ones: Μια post-black metal μπάντα από τη Γαλλία που κάθε της δίσκος είναι μια μεταφορά ενός συγκεκριμένου βιβλίου του συγγραφέα.

H. P. Lovecraft – Οπτική αισθητική και φιλοσοφική σύνδεση

Η επίδραση του Lovecraft επεκτείνεται και στα εξώφυλλα των άλμπουμ. Ο καλλιτέχνης Dan Seagrave είναι γνωστός για τη χρήση της «μη Ευκλείδειας γεωμετρίας» (όπως στο “Gateways to Annihilation” των Morbid Angel), αποδίδοντας οπτικά την πόλη-εφιάλτη R’lyeh. Επίσης, το εμβληματικό δίστιχο του Lovecraft «That is not dead which can eternal lie…» εμφανίζεται στην ταφόπλακα του Eddie στο εξώφυλλο του “Live After Death” των Iron Maiden.

Γιατί αυτή η επιμονή; Η heavy metal και ο ο δημιουργός του Cthulhu μοιράζονται το καθεστώς του “outsider”. Και οι δύο εξερευνούν την ιδέα ότι η ανθρωπότητα είναι ασήμαντη μπροστά στο αχανές και αδιάφορο σύμπαν. Όπως αναφέρεται συχνά, ο Cthulhu είναι από τη φύση του metal: είναι αρχαίος, σκοτεινός, τρομακτικός και πέρα από κάθε έλεγχο.

Η επιρροή του H. P. Lovecraft στη heavy metal συνεχίζει μέχρι σήμερα, αποδεικνύοντας ότι ο κοσμικός τρόμος παραμένει ένα από τα πιο ισχυρά θεματικά στοιχεία του ακραίου ήχου.

Lv
Για το Rock Attitude