Οι Risabov στο Rock Attitude | Interview

3 Ιουλίου 2026 Rock Attitude Team Risabov

“Να ακούσετε την καρδιά σας, γιατί κάποια στιγμή θα σας ψιθυρίσει κάτι που θα πάει κόντρα σε ό,τι σας έχει μάθει η οικογένειά σας”

Με περισσότερα από δεκαπέντε χρόνια πορείας στην ελληνική underground metal σκηνή, οι Risabov συνεχίζουν να εξελίσσουν τον ιδιαίτερο συνδυασμό progressive, fusion και death metal που τους χαρακτηρίζει. Στη συνέντευξη που ακολουθεί μιλούν για την ιστορία τους, τις πηγές έμπνευσης, τον επερχόμενο τρίτο δίσκο, την ελληνική σκηνή και τη φιλοσοφία που τους συνοδεύει από την πρώτη ημέρα.

Πότε ιδρύθηκαν οι Risabov; Ποια συναισθήματα και ποιες μουσικές ανησυχίες συντέλεσαν στην δημιουργία τους;

– Οι Risabov ιδρύθηκαν στα τέλη του 2008 από τον Νίκο Τσολακίδη (Τύμπανα), και Ανδρέα Παναγόπουλο (Πρώην κιθάρα-γραφίστα του συγκροτήματος). Οι περισσότεροι από εμάς ήμασταν σε μουσικό σχολείο, οπότε ήταν ουσιαστικά μονόδρομος και η κλίση προς τα βαριά ακούσματα ήταν εκεί από νωρίς.

Παρουσιάστε μας τα μέλη της μπάντας και ποια είναι η συνεισφορά του καθενός στην τελική διαμόρφωση του ήχου σας;

– Το συγκρότημα ιδρύθηκε από τον Νίκο και τον Ανδρέα. Σύντομα μπήκε στη μπάντα ο Μαξιμίλιαν Παυλάκης (κιθάρες), που σίγουρα έπαιξε μείζονα ρόλο στην επιρροή του συγκροτήματος, καθώς οι περισσότερες συνθέσεις ξεκίνησαν, αλλά και συνεχίζουν με την ταστιέρα του.

Ο πρώτος μας τραγουδιστής ήταν ο πρόσφατα συγχωρεμένος Νικήτας Φωτιάδης, που δυστυχώς τον χάσαμε νωρίς.

Ο Μάρκος Λαμπαρδάκης μπήκε στο ρόλο του μπασίστα στις αρχές του 2009, μερικούς μήνες μετά την ίδρυση της μπάντας. Για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα έπαιζε επίσης κιθάρα και έχει ηχογραφήσει για τον δεύτερό μας δίσκο ο Μάκης Λαμπαρδάκης, αδελφός του Μάρκου.

Το σημερινό lineup είναι οι Μαξιμίλιαν Παυλάκης (κιθάρες), Νίκος Τσολακίδης (τύμπανα) και Μάρκος Λαμπαρδάκης (Φωνή-Μπάσο). Στη διαμόρφωση του ήχου θα λέγαμε ότι έχουν συνεισφέρει όλα τα εμπλεκόμενα μέλη από όλες τις εποχές με τον τρόπο τους, είτε μουσικά είτε με την γενική παρουσία τους.

Ποιες είναι οι πηγές έμπνευσης για την συγγραφή στίχων και μουσικής;

– Είναι πιθανό να πηγάζουν από ταινίες που βλέπαμε μικροί, σειρές, anime και άλλα cartoon από την τηλεόραση του ’90. Παίζουμε video games, άλλοι ασχολούμαστε με graffiti. Η μουσική μας πιθανότατα εμπνέεται από όλες αυτές τις ενασχολήσεις, αλλά σίγουρα και από βιώματα, προβληματισμούς που αφορούν την κοινωνία του 21ου αιώνα, αλλά και της καθημερινότητας.

Μάρκος: Οι στοίχοι σίγουρα σε ένα βαθμό εμπνέονται είτε κατευθείαν από ταινίες, όπως στο κομμάτι “Predator”, ή το “Directive 4” (Η κρυφή οδηγία 4 του Robocop από την πρώτη ταινία του 1987), είτε από κάποιους χαρακτήρες που έχουμε δημιουργήσει οι ίδιοι, όπως ο δαίμονας από το εξώφυλλο του πρώτου δίσκου, που στο κομμάτι “Static Sunset” από το δεύτερο δίσκο περιγράφω το πως με ένα ξόρκι προσπαθεί να σώσει την ανθρωπότητα. Από τους στοίχους μόνο δεν βγάζεις και πολύ άκρη! Κάποια στιγμή θα κυκλοφορήσουμε ίσως ένα εγχειρίδιο με παραπάνω εξηγήσεις για τις περιπτώσεις αυτές.

Εν κατακλείδι, ψάχνω αφηγήματα διαφόρων μορφών για να αντλήσω ένα αρκετά βαθυστόχαστο ηθικό δίδαγμα, και μέσα από αυτό παίρνω την έμπνευσή μου για τους στοίχους.

Το μουσικό σας είδος χαρακτηρίζεται ως progressive/fusion/death metal. Ομολογώ ότι είναι ενδιαφέρον συνδυασμός. Σε αυτό το μουσικό “μείγμα” είναι κάποιο από τα 3 στοιχεία που επικρατεί ή “συνυπάρχουν” αρμονικά μεταξύ τους;

– Mαξιμίλιαν: Σίγουρα επικρατεί περισσότερο το βάρος του Μέταλ και της τεχνικής, αλλά υπάρχουν και κλίσεις προς Fusion. Προσπαθώ και προσπαθούμε στο τελικό αποτέλεμα όλα τα είδη να συνδυάζονται αρμονικά και όχι να ακούγονται οι επιρροές ή τα υποείδη που κουβαλάει ο ήχος μας σαν σημεία από ποτ πουρί.

Ο Νίκος για ένα χρονικό διάστημα είχε εγκατασταθεί στην Πάτρα για σπουδές, οπότε τα υπόλοιπα τότε ενεργά μέλη (Μαξ-Μάρκος-Μάκης), που είχαμε παραμείνει στην Αθήνα, μαζευόμασταν σε ένα δωμάτιο και παίζαμε με τις ώρες, πολύ συχνά και όλη τη νύχτα, ουσιαστικά όλο το 2014 και λίγο από το 2015. Οπότε σίγουρα αφιερώθηκε πολύς χρόνος στο τι ακριβώς θα παιχτεί και που μεταξύ των δύο κιθαρών και ιδιαίτερα μεταξύ της κιθάρας και του μπάσου. Αργότερα, όταν ο Νίκος επέστρεψε, αλλάξαμε σε έναν μεγαλύτερο χώρο, και το μόνο που έπρεπε πλέον να γίνει ήταν να φτάσει κι αυτός στο σημείο να συνθέσει τα ντραμς στα ήδη σχεδόν ολοκληρωμένα κομμάτια.

Ποια είναι η εξελικτική σας πορεία από δισκογραφικής πλευράς, από την πρώτη στη δεύτερη κυκλοφορία, καθώς και στην τρίτη που ετοιμάζεται (συγκριτικά με τις 2 προηγούμενες;)

– Μπορεί να ακούγεται σοκαριστικό, αλλά υπάρχει ακόμα περισσότερη τεχνική! Θα υπάρχουν κομμάτια που σε ένα βαθμό θα θυμίζουν ακόμα και τον πρώτο δίσκο, με πολύ επιθετικό θρας στοιχείο, κομμάτια με περισσότερη ρυθμική απλότητα, αλλά και κομμάτια στο άλλο άκρο, που θα θυμίζουν περισσότερο το Fusion κομμάτι από τα “καθαρά” σημεία του δεύτερου και το “πάντρεμα” μπορεί κάλλιστα να έχει αλήτη “γαμπρό”!

Ποια είναι η άποψή σας για την ελληνική underground metal σκηνή στις μέρες μας αλλά και μελλοντικά (στην εμφάνιση νέου “αίματος” στον χώρο αλλά και τη στήριξη τους από τον κόσμο), έχοντας υπόψη την “ψηφιακή” εποχή η οποία έχει εδραιωθεί πλέον μόνιμα (είτε από παλιότερα με τα γνωστά torrents είτε πλέον με το spotify και λοιπές πλατφόρμες)

– Η Ελληνική Underground Metal σκηνή έχει πολύ ενδιαφέρον, και σίγουρα υπάρχει πολύ κρυμμένο ταλέντο, όπως προφανώς εμείς (χα χα), αυτό δηλαδή το βλέπουμε συνέχεια και στον καθρέφτη! Σχετικά με τη μορφή του “κύματος της εποχής”, σίγουρα είμαστε κι εμείς αυτής της γενιάς και μέρος της, αλλά καλό είναι να μην πιάνεται κανείς κορόιδο όπως εμείς τις προάλλες στον Ατλαντίς που δεν είχαμε να δώσουμε CD. Να βγάζετε CD, παιδάκια! Ο κόσμος τα θέλει!

Πέραν της πλάκας όμως, σίγουρα έχει μεγάλη σημασία να υπάρχει φυσική μορφή του έργου σου. Και ανεξάρτητα από το πως δουλεύει η βιομηχανία της μουσικής, ψηφιακά και μη, σίγουρα πρέπει πρωτίστως να κοιτάς εσύ να εξασκείς το έργο σου καλά. Η νέα γενιά είναι το μέλλον, και πάντα χαιρόμαστε να τους βλέπουμε και σαν φανς στο λαιβ, αλλά και στο stage και πάντα ελπίζουμε πως ο κόπος μας θα τους εμπνεύσει. Που είναι οι εικοσάριδες βιρτουόζοι? Είναι σίγουρα μια ενδιαφέρουσα ερώτηση για εμάς, και θέλουμε να τους γνωρίσουμε όλους.

Πολύ πρόσφατα εμφανιστήκατε στο Atlantis Records Summer Edition. Μιλήστε μας για την εμπειρία σας.

– Ήταν ένα πολύ φιλικό και ευχάριστο κλίμα! Πολύ ωραία διοργάνωση, πολύ ευγενικοί και βοηθητικοί οι άνθρωποι στο merch και στην ηχοληψία, πολύ ωραία συγκροτήματα από όλες τις ηλικίες. Με κάποια παιδιά είναι πολύ πιθανόν να συνεργαστούμε ξανά, απ’τα συγκροτήματα, αλλά και απ΄τη διοργάνωση. Είχαμε και καιρό να παίξουμε λάιβ σε τέτοιο μέγεθος, open air με τίμιο stage, και ήταν σίγουρα κάτι που μας ενθουσίασε και μας ενέπνευσε ακόμα περισσότερο για όλες τις μελλοντικές μας δραστηριότητες.

Στις 4 Σεπτεμβρίου, θα εμφανιστείτε στη σκηνή του Black Temple (Temple Athens). Το line up δένει αρμονικά μεταξύ του. Πώς αισθάνεστε για αυτή την μελλοντική εμπειρία και τι να περιμένει το κοινό από τους Risabov? Θα ακούσουμε και υλικό από τον επερχόμενο δίσκο σας;

– Ενδέχεται και να ακούσετε! Το Temple είναι πάρα πολύ δυνατό μαγαζί, είχαμε ξαναπαίξει εκεί και το φθινόπωρο του ’18. Βέβαια η αλήθεια είναι πως θέλουμε, τουλάχιστον προς το παρόν, να δώσουμε περισσότερη έμφαση στο δεύτερο, αλλά και στον πρώτο δίσκο λόγω του ότι έχουμε ξαναερωτευτεί τα παλιά μας κομμάτια και σαφώς θέλουμε να τιμήσουμε με αυτόν τον τρόπο τον παλιό μας φίλο που έφυγε τόσο άδικα και γρήγορα. Είναι βέβαιο πως δε θα ήθελε να πτοούμαστε, όμως, οπότε και προχωράμε. Ο τρίτος δίσκος είναι κοντά στο να ξεκινήσει να ηχογραφείται, αλλά υπάρχουν μερικά κομμάτια που είναι προετοιμασμένα και ενδέχεται να τα παίξουμε.

Κλείνοντας, δώστε ένα μήνυμα στο κοινό που ήδη έχετε αλλά και σε αυτούς που θα σας γνωρίσουν μέσα από τη συνέντευξη, καθώς και μία συμβουλή για τους νεοεισερχόμενους στον χώρο της μουσικής.

– Για τους νέους, να ακούσετε την καρδιά σας, γιατί κάποια στιγμή θα σας ψιθυρίσει κάτι που θα πάει κόντρα σε ό,τι σας έχει μάθει η οικογένειά σας, και είναι σημαντικό να το ακούσετε. Επείσης, εάν ασχοληθείτε με τη βαριά μουσική, να θυμάστε ότι το έργο μας πάντα εκπροσωπεί την απόγνωση απ’τη σπουδαία διαφθορά, την τυραννία, είτε είναι οι βομβαρδιστές της Δύσης, είτε οι φανατικοί τρομοκράτες της Ανατολής. Το αληθινό Heavy Metal δείχνει το πρόβλημα με το δάχτυλο, μέχρι το πρόβλημα να λυθεί, και οι άσκοπες αιματοχυσίες να σταματήσουν. Είναι του κουράγιου, του σθένους και της κατανόησης, όχι της καταστολής και του διαχωρισμού.

Για τους μεγάλους, αλλά και για όλους, ε προφανώς είμαστε μπαντάρα και πρέπει να έρθετε να μας δείτε! Να είστε καλά με υγεία!