Οι Oria στο Rock Attitude

14 Μαΐου 2026 Rock Attitude Team Oria

“Το metal έχει μεγάλη παράδοση σε κοινωνικό και πολιτικό σχολιασμό”

Σε αυτή τη συνέντευξη στο Rock Attitude, οι Oria μιλούν για το δυστοπικό concept πίσω από το “Pirates, Parrots and Parasites” και το άλμπουμ “This Future Wants Us Dead”, εξερευνώντας ζητήματα τεχνητής νοημοσύνης, κοινωνικού ελέγχου και καλλιτεχνικής εκμετάλλευσης.

Το συγκρότημα αναλύει τη σχέση του metal με τον κοινωνικό σχολιασμό, τη σημασία της ανθρώπινης δημιουργικότητας και τον τρόπο με τον οποίο ισορροπεί groove και progressive στοιχεία μέσα από ένα έντονα αφηγηματικό και οπτικό μουσικό σύμπαν.

Το “Pirates, Parrots and Parasites” παρουσιάζει ένα δυστοπικό μέλλον. Πώς γεννήθηκε η ιδέα και πόσο κοντά πιστεύετε ότι είμαστε ήδη σε αυτό το σενάριο;

– Το “Pirates, Parrots and Parasites” είναι μέρος της ιστορίας του “This Future Wants Us Dead”, το οποίο είναι concept album. Σε αυτό το κομμάτι φανταζόμαστε ένα μέλλον όπου μια ελίτ έχει συγκεντρώσει την καλλιτεχνική κληρονομιά της ανθρωπότητας σε ένα γιγαντιαίο γιοτ και τη χρησιμοποιεί για να εκπαιδεύσει μοντέλα παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης. Εξου και οι “παπαγάλοι” στον τίτλο.

Οι επισκέπτες βλέπουν μόνο συνθετικές εκδοχές, π.χ., ένα ολόγραμμα του Freddie Mercury ή μια “νέα” ταινία του Alfred Hitchcock, ενώ οι καλλιτέχνες περιθωριοποιούνται και κάποιοι γίνονται “πειρατές” για να επιβιώσουν.

Η ιδέα προέκυψε από την εξέλιξη της παραγωγικής AI και λειτουργεί σαν μια υπερβολική προέκταση όσων ήδη συμβαίνουν: εκμετάλλευση καλλιτεχνικού έργου χωρίς συναίνεση και δημιουργοί που καλούνται να ανταγωνιστούν τα ίδια τα συστήματα που εκπαιδεύτηκαν πάνω στη δουλειά τους. Παράλληλα όμως, βλέπουμε και μορφές αντίστασης, συλλογικές, νομικές, αλλά και δημιουργικές.

Το concept με AI “Parrots” που αναπαράγουν τέχνη είναι ιδιαίτερα επίκαιρο. Ποια είναι η προσωπική σας στάση απέναντι στην τεχνητή νοημοσύνη στη μουσική;

– Γενικά, βλέπουμε την Τεχνητή Νοημοσύνη σαν ένα εργαλείο. Το ζήτημα δεν είναι αν είναι “καλή” ή “κακή”, αλλά ποιοι την ελέγχουν, πώς χρησιμοποιείται και με ποιες συνέπειες. Οπότε αποφεύγουμε απλοϊκές στάσεις τύπου “υπέρ” ή “κατά”.

Στη μουσική, υπάρχουν άτομα που τη χρησιμοποιούν ως εργαλείο, αλλά και περιπτώσεις όπου η μουσική “γράφεται” εξ ολοκλήρου με AI. Προσωπικά, δεν θεωρούμε ότι έχει κάτι ουσιαστικό να μας προσφέρει δημιουργικά. Αυτό που μας ενδιαφέρει και απολαμβάνουμε είναι η ίδια η διαδικασία. Η σύνθεση, οι συναυλίες, η σύνδεση με το κοινό και η συνεργασία με άλλους ανθρώπους (γραφίστες, βιντεογραφους, ηχολήπτες, κτλ), μέσα από την οποία προκύπτει κάτι πιο συλλογικό και μοναδικό.

Αντίστοιχα υπάρχει κοινό που αναζητά αυτή την ανθρώπινη διάσταση, ειδικά στις συναυλίες, που πιο δύσκολα μπορεί να αντικατασταθεί. Ίσως μάλιστα, όσο περισσότερο “slop” βλέπουμε στο διαδίκτυο, τόσο να μεγαλώνει και η επιθυμία για κάτι πιο απτό και πραγματικό.

Το άλμπουμ “This Future Wants Us Dead” έχει έντονο κοινωνικό σχόλιο. Θεωρείτε ότι το metal πρέπει να παίρνει θέση;

– Δεν θα λέγαμε απαραίτητα ότι “πρέπει”. Στην τέχνη γράφουμε αυτά που μας ενδιαφέρουν, μας εκφράζουν και μας απασχολούν. Αν ήταν “προσδοκία” ή “υποχρέωση”, το αποτέλεσμα μάλλον θα ήταν ρηχό και μη αυθεντικό. Αλλά σίγουρα υπάρχει η ανάγκη. Ζούμε σε μια περίοδο αλλαγών και εντάσεων, οπότε είναι σχεδόν αναπόφευκτο αυτό να περνάει και στην τέχνη.

Το metal έχει μεγάλη παράδοση σε κοινωνικό και πολιτικό σχολιασμό, και πολλές από τις μπάντες με τις οποίες μεγαλώσαμε (π.χ., Metallica, System of a Down, Rage Against the Machine, Gojira κ.ά.) σίγουρα μας έχουν επηρεάσει. Απλά κάθε εποχή, ή κάθε γενιά, το εκφράζει με τον δικό της τρόπο.

Πώς προσεγγίσατε μουσικά το συγκεκριμένο κομμάτι ώστε να αποδώσει αυτή τη σκοτεινή αφήγηση;

– Σε αυτό το κομμάτι πρώτα γράψαμε την μουσική και μετά προσαρμόστηκαν οι στίχοι πάνω της. Παρόλο που περιγράφει κάτι αρκετά ανησυχητικό, ο σχεδόν “χοροπηδηχτός”, πιο εύθυμος ρυθμός μας οδήγησε προς μια πιο σατιρική κατεύθυνση, με παιχνιδιάρικες φράσεις όπως “Shaking hands with Dorian Gray” ή “Their latest great event, to hear Freddie sing again”. Είναι ένα ύφος που δεν είχαμε εξερευνήσει ξανά στιχουργικά, και η ίδια η μουσική έπαιξε καθοριστικό ρόλο στο να διαμορφωθεί αυτός ο πιο καυστικός χαρακτήρας του κομματιού.

Πόσο σημαντικό ήταν το animation του Άγγελου Χαραλάμπους για την ολοκλήρωση του οράματος;

– Είχαμε ήδη συνεργαστεί με τον σχεδιαστή και φίλο μας Ανδρέα Ντιροκάλτση για τη δημιουργία ενός comic/zine που αποδίδει οπτικά το concept του album.

Το animation του Άγγελου, όμως, ουσιαστικά ζωντάνεψε το κομμάτι. Απέδωσε το concept με πολύ ιδιαίτερο τρόπο, ενώ η επιλογή του stop motion, σαν κινούμενο “κολάζ”, ταίριαξε τέλεια με το θέμα.

Υπάρχει κάποια συγκεκριμένη σκηνή στο video που θεωρείτε “κλειδί”;

– Ίσως ένα από τα πιο κομβικά σημεία είναι μετά την επίθεση των πειρατών/καλλιτεχνών και τον απαγχονισμό των πλουσίων/πολιτικών, όταν εμφανίζονται τα παράσιτα και τους κατασπαράζουν. Εκεί υπονοείται ότι το πρόβλημα δεν είναι απλώς τα συγκεκριμένα πρόσωπα, αλλά κάτι βαθύτερα συστημικό. Δηλαδή δεν έτυχε απλώς να βρίσκονται “κακοί” άνθρωποι σε θέσεις εξουσίας, ούτε σημαίνει ότι, αν αντικατασταθούν από “καλούς”, όλα θα διορθωθούν. Το ζήτημα είναι οι ίδιες οι δομές και τα κίνητρα του συστήματος, που αναπαράγουν αυτές τις συνθήκες.

Το κομμάτι γράφτηκε πριν δύο χρόνια αλλά φαίνεται προφητικό. Σας ανησυχεί αυτό;

– Όχι απαραίτητα. Ή όχι ακόμα, τουλάχιστον. Το μέλλον παραμένει ανοιχτό. Ειδικά σε αυτά τα ζητήματα. Σε σημαντικό βαθμό θα εξαρτηθεί από τις αποφάσεις που παίρνουμε συλλογικά. Η αυτοματοποίηση, η τεχνητή νοημοσύνη, και άλλες τεχνολογίες, θα μπορούσαν, σε ένα διαφορετικό πλαίσιο, να χρησιμοποιηθούν για κάτι απελευθερωτικό, π.χ., να έχουμε περισσότερο ελεύθερο χρόνο και καλύτερη ποιότητα ζωής. Ή αντίθετα, μπορούν να χρησιμοποιηθούν για μεγαλύτερο έλεγχο, επιτήρηση, και εκμετάλλευση. Επομένως δεν το βλέπουμε σαν κάτι “προφητικό”, αλλά περισσότερο σαν ένα πιθανό σενάριο μέσα σε πολλά, και κυρίως σαν μια προειδοποίηση.

Πώς ισορροπείτε μεταξύ progressive στοιχείων και groove metal ταυτότητας;

– Δεν έχουμε κάποια συγκεκριμένη φόρμουλα. Από τη μία, το groove είναι στον πυρήνα του ήχου μας. Θέλουμε τα κομμάτια να έχουν ένταση, δυναμική και να λειτουργούν δυνατά στα live. Από την άλλη, τα progressive στοιχεία προκύπτουν μέσα από την ανάγκη μας να πειραματιστούμε με ατμόσφαιρες, δομές και ρυθμούς. Επειδή όμως θέλουμε να γράφουμε μουσική που να εκφράζει και να αρέσει και στους τέσσερις, η ισορροπία προκύπτει φυσικά μέσα από τον πειραματισμό και τις δοκιμές.

Ποια ήταν η μεγαλύτερη πρόκληση στη δημιουργία του δεύτερου δίσκου σας;

– Σίγουρα η μεγαλύτερη πρόκληση ήταν να βρούμε τον χαρακτήρα που θα είχε ο δίσκος. Γράψαμε πολλά κομμάτια που οριακά ξέφευγαν από το ύφος του Sublimation(s), οπότε περάσαμε μεγάλο διάστημα δοκιμάζοντας ιδέες, ηχογραφώντας demo και σβήνοντας ακόμα και ολόκληρα κομμάτια που νιώθαμε ότι δεν ταίριαζαν τελικά.

Παράλληλα, αλλάξαμε πράγματα και σε πιο πρακτικό επίπεδο, όπως το κούρδισμα της κιθάρας ώστε να ταιριάζει καλύτερα με τη φωνή του Λεωνίδα, και ανταλλάσσαμε συνεχώς ιδέες μέχρι να βρούμε έναν ήχο που να εκφράζει και τους τέσσερις. Αναπόφευκτα μας επηρέασε και η περίοδος της καραντίνας το 2020-2021, που επιβράδυνε αρκετά τη διαδικασία. Παρ’ όλα αυτά, τελικά βοήθησε στο να μπουν πιο σταθερές βάσεις στον τρόπο που συνεργαζόμαστε σαν μπάντα.

Πώς βλέπετε την ελληνική metal σκηνή σήμερα σε σχέση με το εξωτερικό;

– Πιστεύουμε ότι υπάρχουν πολλές ελληνικές metal μπάντες με όραμα, όρεξη και πραγματική αγάπη γι’ αυτό που κάνουν. Ορισμένες ειδικά δεν έχουν κάτι να “ζηλέψουν” από αντίστοιχα σχήματα του εξωτερικού σε δημιουργικό επίπεδο. Σίγουρα στο εξωτερικό υπάρχουν περισσότερες υποδομές και μεγαλύτερο κοινό, κάτι που δημιουργεί περισσότερες δυνατότητες για μια μπάντα. Βλέπουμε όμως τα τελευταία χρόνια μια κινητικότητα στην Ελλάδα, τόσο στις κυκλοφορίες και τα live όσο και από διοργανώσεις, φεστιβάλ και το ίδιο το κοινό, που μας κάνει αισιόδοξους για το μέλλον του χώρου.

Ποια είναι τα επόμενα βήματα για τους ORIA μετά την κυκλοφορία αυτού του video;

– Αυτή την περίοδο βασικός μας στόχος είναι να φέρουμε το This Future Wants Us Dead σε περισσότερο κόσμο, κυρίως μέσα από live εμφανίσεις.
Παράλληλα, συνεχίζουμε να επεκτείνουμε τον “κόσμο” του album μέσα από videos (όπως το Pirates, Parrots and Parasites) και το συνοδευτικό comic που κυκλοφορήσαμε πρόσφατα, γιατί το οπτικό κομμάτι και το storytelling είναι πολύ σημαντικά για εμάς.

Ταυτόχρονα, δουλεύουμε ήδη πάνω σε νέο υλικό και νέες ιδέες για το επόμενο album. Οπότε τα επόμενα βήματα είναι περισσότερα live, νέες συνεργασίες και γενικά δημιουργική εξέλιξη.