Οι The Mystic Tension στο Rock Attitude

“Το rock ‘n’ roll επανέρχεται γιατί πρεσβεύει πηγαίες, ανθρώπινες διαχρονικές αξίες”

Με φόντο έναν ήχο που ισορροπεί ανάμεσα στην ωμή ενέργεια και τη συνειδητή εξέλιξη, οι The Mystic Tension επιστρέφουν με το “The Word” και μιλούν στο Rock Attitude για τη φιλοσοφία, τις επιρροές και το όραμά τους. Από τη σημασία της αυθεντικότητας μέχρι το μέλλον του rock’n’roll, η μπάντα ξεδιπλώνει τη σκέψη της με ειλικρίνεια και πάθος, αποδεικνύοντας πως για εκείνους η μουσική δεν είναι απλώς ήχος, αλλά στάση ζωής.

Το “The Word” ακούγεται πιο άμεσο, πιο «γκαζωμένο» αλλά και πιο συνειδητοποιημένο σε σχέση με το ντεμπούτο σας. Ποια ήταν η βασική διαφορά στη νοοτροπία με την οποία μπήκατε σε αυτή τη διαδικασία;

– Ευχαριστούμε για τα καλά σου λόγια! Η διαφορά του καινούργιου μας δίσκου με τον πρώτο είναι ότι τώρα είχαμε μία εικόνα του πώς μπορούμε να ακουστούμε σε ένα έτοιμο track. Είχαμε εντοπίσει τα στοιχεία του ήχου που θα θέλαμε να αποτυπωθούν διαφορετικά – κι όταν λέμε διαφορετικά εννοούμε λίγο πιο φυσικά, με περισσότερο βάρος στην ποιότητα της πηγής του ήχου και της χροιάς, και λιγότερο στην μετέπειτα επεξεργασία.

Γι’αυτό το λόγο αυτή τη φορά χρησιμοποιήσαμε στην ηχογράφηση μέρος του δικού μας εξοπλισμού, κάτι που μας κάνει να ακουγόμαστε πιο κοντά στην live εκδοχή μας. Πιστεύουμε ότι έτσι καταφέραμε να δώσουμε έναν ακόμη πιο γκαζωμένο και συνειδητοποιημένο ήχο, όπως λες. Αγαπάμε πολύ τον πρώτο δίσκο και πιστεύουμε όλα του τα τραγούδια, απλά πιστεύουμε ότι η ζωντάνια της μπάντας αποτυπώθηκε πιο εύστοχα στο “Τhe Word”.

Ο τίτλος “The Word” είναι λιτός αλλά φορτισμένος. Τι αντιπροσωπεύει για εσάς; Είναι μια δήλωση, μια αλήθεια ή κάτι πιο ανοιχτό σε ερμηνείες;

– Ο τίτλος του άλμπουμ είναι επηρεασμένος από το ομότιτλο τραγούδι των Beatles κι έχει να κάνει με την αγάπη. Αν το σκεφτείς, η άποψη που έχει κανείς για την αγάπη καθώς και ο τρόπος που την εκδηλώνει, εξαρτάται πολύ από το περιβάλλον που του την έχει προσφέρει, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται θύτες και θύματα μέσω διαπροσωπικών σχέσεων κι από αυτό το γεγονός πιστεύουμε ότι πηγάζουν πολλά προβλήματα της σύγχρονης κοινωνίας. Σπανίζουν πλέον τα cool άτομα που δε βγάζουν τα κόμπλεξ τους και τη μισανθρωπιά τους εις βάρος ανυποψίαστων.

Το garage rock στοιχείο παραμένει, αλλά στο “The Word” μοιάζει πιο «ηλεκτρισμένο» και σύγχρονο. Πώς δουλέψατε αυτή τη μετάβαση χωρίς να χαθεί η αμεσότητα;

– Για εμάς ήταν κάτι που προέκυψε πολύ φυσικά. Το γεγονός ότι υπάρχει συγκεκριμένος ήχος και χαρακτήρας στην πρώτη μας κυκλοφορία κατέστησε ευκολότερο το να τον παρουσιάσουμε διαφορετικά, χωρίς να χάσουμε την ουσία και το ύφος.. Τα στοιχεία του πρώτου άλμπουμ είναι παρόντα και στο δεύτερο – σε υπερθετικό ίσως βαθμό. Παίξαμε απλά με διαφορετικές δοσολογίες των ίδιων συστατικών, με αποτέλεσμα να προκύψει μια διαφορετική ενότητα-άλμπουμ.

Από το garage των Stooges μέχρι πιο σύγχρονες αναφορές όπως Queens of the Stone Age ή ακόμη και πιο industrial στοιχεία, το ηχητικό σας φάσμα είναι ευρύ. Πώς φιλτράρετε αυτές τις επιρροές ώστε να καταλήγουν σε κάτι δικό σας;

– Πιστεύουμε ότι ο μοναδικός λόγος ύπαρξης μιας μπάντας είναι το να είναι ο εαυτός της και να σπρώχνει τον ήχο μπροστά ζώντας στο παρόν. Στους δίσκους μας υπάρχουν ιδέες που πηγάζουν από το 60’s garage, το 50’s rockabilly, to 70’s punk, το rhythm n blues, το 60’s soul και το psychedelic rock – ακόμα και από την ηλεκτρονική μουσική. Ο κοινός παρονομαστής είναι ο uplifting χαρακτήρας και το backbeat feel.

Φτιάχνουμε τη μουσική που θα θέλαμε να ακούμε, με το προσωπικό γούστο του καθενός από εμάς στην μπάντα, χτίζοντας πάνω σε (οριακά) αρχέτυπα στοιχεία που απορρέουν από το ρυθμό και την κίνηση της μελωδίας. Δεν κοπιάρουμε τις αγαπημένες μας μπάντες, αλλά σκάβουμε στις επιρροές τους, παρατηρώντας τα αγαπημένα μας μοτίβα. Για να ξέρεις τί στοιχείο σου ταιριάζει φυσικά και για να το βαφτίσεις προσωπικό, πρέπει να ξέρεις τί δεν σου ταιριάζει! Συνολικά σαν μπάντα θέλαμε να αποφύγουμε κομμάτια που μπορεί να ακουστούν “κλαψιάρικα”, η επιτειδευμένα πολύπλοκα.

Τα προτιμούμε με πολλή παραμόρφωση, απλά, ουσιώδη και με θετική επίδραση στο μυαλό και το σώμα! Από εκεί και ύστερα το ένστικτο μας οδηγεί σε κάτι δικό μας που βγαίνει αβίαστα μέσα από την μεταξύ μας επικοινωνία.

Υπάρχει κάποια επιρροή που δεν θα περίμενε εύκολα κανείς να ακούσει στους The Mystic Tension, αλλά παίζει ρόλο στη μουσική σας;

– Η επιρροή του metal παίζει μεγάλο ρόλο όσον αφορά τις δυναμικές της μπάντας κάποιες φορές, αλλά συνθετικά κι εκτελεστικά δεν θα λέγαμε ότι ταιριάζει στη φιλοσοφία της μπάντας που είναι rock n roll κατα βάση.

Η χρήση οργάνων όπως κοντραμπάσο και βιόλα/βιολί στο “How Do You Sleep” προσθέτει μια διαφορετική υφή. Ήταν μια συνειδητή προσπάθεια να διευρύνετε τον ήχο σας;

– Η προσθήκη εγχόρδων στο φινάλε του “How do you sleep?” δεν ήταν συνειδητή επιλογή ή επιτειδευμένος πειραματισμός, αλλα προέκυψε φυσικά όσο ακούγαμε τη demo μορφή του τραγουδιού. Μας πήγαινε στο brit rock των Oasis και το britpop των Verve λόγω του groove και του απελευθερωτικού ρεφραίν και αρχίσαμε να “ακούμε” βιολιά και κοντραμπάσα, οπότε σκεφτήκαμε να καλέσουμε τους φίλους μας (Αλέξανδρος Καρλής και Γιώργος Χατζηγεωργίου) στο studio για ηχογράφηση ενώ οι ηχογραφήσεις είχαν ολοκληρωθεί για το σύνολο του δίσκου. Το αποτέλεσμα μας δικαίωσε για το απαραίτητο extra session!

Σκέφτεστε να εξερευνήσετε περισσότερο τέτοιες «μη αναμενόμενες» προσθήκες στο μέλλον;

– Αν ταιριάζει στο ύφος του κομματιού, γιατί όχι; Θα ήμασταν ανοιχτοί ακόμη και στην προσθήκη έξτρα μέλους για synths, ώστε να έχουμε το psych στοιχείο εντονότερο στις συνθέσεις. Μπορεί να αλλάξουν οι ποσότητες, αλλα τα συστατικά θα θέλαμε να υπάρχουν σε όλα μας τα τραγούδια. Είναι ο ήχος μας που προκύπτει από ένα κολάζ από χιλιάδες κομμάτια, στο οποίο τίποτα δεν ακούγεται ασύνδετο η ξένο με την σωστή παρουσίαση-αποτύπωση.

Το πρώτο σας άλμπουμ είχε έναν πιο «ακατέργαστο» χαρακτήρα. Θεωρείτε το “The Word” εξέλιξη ή απλώς μια διαφορετική πλευρά της ίδιας μπάντας;

– Πιστεύουμε ότι ο δεύτερος δίσκος (ηχητικά μιλώντας) μας αντιπροσωπεύει περισσότερο. Όσον αφορά το ύφος του άλμπουμ σαν songwriting , δεν μας ακούγεται τόσο διαφορετικό για να μιλάμε για διαφορετική πλευρά. Ίσως λιγότερο πρωτόγονο! Κάθε ηχογράφηση ωριμάζει υποσυνείδητα μια μπάντα ηχητικά και συνθετικά. Από την άλλη, οι μουσικοί που την απαρτίζουν νιώθουν απλά ότι γράφουν καινούργια, βελτιωμένα τραγούδια.

Δηλώνετε ότι αντλείτε από το παρελθόν, φτιάχνετε στο παρόν και στοχεύετε στο μέλλον του rock’n’roll. Πώς φαντάζεστε αυτό το «μέλλον»;

– Το μέλλον γίνεται πιο προβλέψιμο όσο αντιμετωπίζεις τον κόσμο με ανοιχτές κεραίες. Η οργανική μουσική γενικότερα βρίσκεται σε έξαρση, η μουσική εκπαίδευση έχει γίνει εύκολα προσβάσιμη σε όποιον θέλει να αποκτήσει γνώση γύρω από το αντικείμενο, οι μέθοδοι ηχογράφησης εξελίσσονται επιτρέποντας ακόμη και την homemade παραγωγη και ο τρόπος διάδοσης της μουσικής μέσω του internet έχει ξεπεράσει σε αμεσότητα τα προηγούμενα μέσα. Αυτή η ιδανική, κατα τα άλλα, κατάσταση δημιουργεί προβλήματα.

Δεν υπάρχει φίλτρο για να ξεχωρίσουμε τη μουσική μέσα από αυτόν τον τεράστιο όγκο κυκλοφοριών, οι παραγωγοί με την κλασικοί έννοια του όρου και οι δισκογραφικές εταιρείες έπαιζαν πολύ μεγάλο ρόλο σε αυτό. Είναι εύκολο να κατηγορούμε τις πολυεθνικές για τη μουσική που προβάλλουν και προωθούν με κάθε τρόπο, αλλά στο παρελθόν μικρότερου βεληνεκούς εταιρείες όπως η Sun Records, η Decca Recordings, η Chess αλλα και ο κολωσός που λέγεται EMI μας έχουν προσφέρει μια ιστορική κληρονομιά ανυπολόγιστης αξίας.

Υπήρχε εντονότερο το στοιχείο της ομάδας γύρω από μία μουσική πρόταση. Πάντα υπήρχε και ο άπληστος χαρτογιακάς βέβαια. Μία θετική εξέλιξη που βλέπουμε σαν πιθανότητα για το μέλλον, είναι στις θέσεις αυτών που πάντα χαλούσαν τη μαγιά, να μπουν άνθρωποι με τη δίψα του παρελθόντο. Κι εφόσον πλέον η γνώση δεν θα κυκλοφορεί μόνο στους κύκλους των πλουσίων, να αναδομηθεί η μουσική βιομηχανία. Να πάρει μια πιο ειλικρινή και ανθρώπινη μορφή.

Ο κόσμος θα αναζητήσει το ανθρώπινο στοιχείο ξανά, θα αντισταθεί στον αλγόριθμο εισάγοντας του απρόβλεπτα για αυτόν δεδομένα. Θα αναζητήσει τον ποιοτικό χρόνο, τη σύνδεση με καλλιτέχνες με ξεχωριστές, έντονες προσωπικότητες. Η μουσική έχει να κάνει με την ενότητα, ο κόσμος ταυτίζεται με ομάδες ανθρώπων.

Δεν είναι στη φύση του να καταναλώνει και να δημιουργεί μουσική μόνος και βυθισμένος στη μανία για υπεροχή μέσα σε μία φούσκα…Το rock n roll επανέρχεται γιατί πρεσβεύει πηγαίες, ανθρώπινες διαχρονικές αξίες και μεταφέρει ένα μήνυμα ενότητας που η νέα γενιά θα αναζητήσει, γιατί είναι στη φύση της και το στερείται επιμελώς. Είναι η μουσική που σε κάνει να νιώθεις ζωντάνια, ακόμη κι αν όλα γύρω σου πεθάνουν. Και νιώθουμε ευγνωμοσύνη και δέος που συμμετέχουμε ιστορικά σε ένα κίνημα τόσο σπουδαίο με τόσο μέλλον…

Σε μια εποχή όπου το rock συχνά θεωρείται κορεσμένο, τι σημαίνει για εσάς να δημιουργείτε κάτι «φρέσκο» μέσα σε αυτό;

– Το rock γενικά (όπως και το rock n roll ειδικά – για εμάς είναι πολύ διαφορετικά πράγματα) θεωρείται κορεσμένο από ακροατές που δεν ψάχνουν προς τις ρίζες. Για αυτούς που πραγματικά ασχολούνται, το σκάψιμο στο παρελθόν κρύβει ατελείωτους θησαυρούς, ιδέες που φαντάζουν συντηρημένες στον πάγο μέχρι τελικά ο rocker του μέλλοντος να τις ανακαλύψει και να τις μεταλαμπαδεύσει στις επόμενες γενιές. Τα 50’s και 60’s ήταν δύο μουσικά big bang που ο μέσος ακροατής δεν έχει ερευνήσει. Κάποιοι το κάνουν και βλέπουν μόνο προοπτική και πιθανότητες ανανέωσης. Ελπίζουμε η δισκογραφία μας μελλοντικά να αποτελεί μέρος ενός καινούργιου ρεύματος που θα αποδεικνύει λάθος τους ανενημέρωτους.

Αν κάποιος ακούσει για πρώτη φορά τους The Mystic Tension μέσα από το “The Word”, ποιο θα θέλατε να είναι το πρώτο πράγμα που θα τον «χτυπήσει»;

– Θα θέλαμε να τον χτυπήσουν τα στοιχεία που θεωρούμε ιδιαίτερα και για εμάς. Η ένταση, η αμεσότητα, η ειλικρίνεια και η αισιοδοξία.

Αν σας έλεγαν να κάνετε μια διασκευή σε κάποιο συγκρότημα που κινείται σε έναν εντελώς διαφορετικό χώρο απο το δικό σας και να το φέρετε στα μέτρα σας, ποιο τραγούδι θα επιλέγατε και γιατί;

– Συνηθίζαμε να παίζουμε το “The Lie” από the Gun Club για πολλούς λόγους, πολλοί το άκουσαν μα λίγοι το κατάλαβαν, μιας και αργά ή γρήγορα οι διασκευές που διαλέγουμε γίνονται τόσο δικές μας, που καταλήγουν να είναι καινούργια originals με τον καιρό, οπότε ίσως απλά αρκούμασταν να παίξουμε καθαρά για διασκέδαση ενα track κοντινό στον ήχο κι απλά αγαπημένο, αλλα μπορεί και όχι.

Ευχαριστούμε πολύ για τον χρόνο σας. Ο επίλογος δικός σας.

– Ευχαριστούμε πολύ για αυτή την συνέντευξη, ευχόμαστε ειρήνη κι αγάπη!

Σύνδεσμοι:
“Energy Boost” all Streaming Platforms orcd.co/energyboost
themystictension.bandcamp.com/album/the-mystic-tension
www.instagram.com/the.mystic.tension_band/
www.youtube.com/@themystictension5952
open.spotify.com/artist/317FlUBx2zO2YCD1YDB3i1