GUS DRAX: “Theories of Imperfection”

Gus Drax

“Theories of Imperfection”

Με το “Theories of Imperfection”, το οποίο κυκλοφορεί στις 3 του Απριλίου, ο Gus Drax παρουσιάζει μια δουλειά που δεν είναι απλά ένα κιθαριστικό άλμπουμ για τους κιθαρίστες, είναι ένα πλήρες μουσικό παράγωγο, μια κυκλοφορία που οδηγεί τον progressive metal ήχο σε ορχηστρικά μονοπάτια.

Συνθετικά, ο δίσκος κινείται στον χώρο του σύγχρονου και μοντέρνου prog metal ενώ φυσικά δεν λείπουν και οι κλασικές επιρρόες που πάντα συναντάς σε τέτοιες δουλειές, με συγκροτήματα όπως οι Dream Theater να έχουν αφήσει το στίγμα τους.

Συνήθως τα ευκόλως εννοούμενα παραλείπονται, αλλά για χάρη αναλυτικότητας οφείλω να σημειώσω πως φυσικά και το βασικό στοιχείο είναι το shred. Ωστόσο, δεν είναι αυτοσκοπός. Δεν υπάρχει το αίσθημα της επανάληψης σε καμία από τις συνθέσεις, καθώς κάθε κομμάτι προσπαθεί να δώσει κάτι διαφορετικό, είτε μέσω ρυθμικών αλλαγών είτε μέσω μελωδίας.

Το line-up είναι από μόνο του εγγύηση με τον Γιώργο Κόλλια στα τύμπανα, τον Γιώργο Χαραλαμπίδη στο μπάσο και τον Bob Katsionis στα πλήκτρα. Με ομάδα που δεν χάνει, ο Gus Drax αποτυπώνει τις ιδέες του σε μια παραγωγή που είναι καθαρή και σύγχρονη, με κάθε όργανο να ακούγεται όπως πρέπει και να έχει το δικό του ρόλο στη σύνθεση, χωρίς απλά να είναι μια υποστηρικτική ύπαρξη.

Ο δίσκος ανοίγει με το “Sentio Ergo Sum”, βάζοντας τον ακροατή σιγά σιγά στο μουσικό κόσμο του Gus Drax με ένα τραγούδι που είναι απόλυτα χαρακτηριστικό και αντιπροσωπευτικό του δίσκου. Το “Nocturnal Waltz” που ακολουθεί ρίχνει τους ρυθμούς και δίνει έναν πιο ατμοσφαιρικό χαρακτήρα, με πιο απαλές και λεπτεπίλεπτες μελωδικές γραμές.

Το “Emotive Resonance”, από την άλλη, είναι ένα κομμάτι που βασίζεται περισσότερο στα ριφς και στο ρυθμικό μέρος, φέρνοντας στο προσκήνιο ένα progressive groove. Το “Ethereal Horizon”, που είναι το τέταρτο κομμάτι του άλμπουμ και πλέον βρισκόμαστε ακριβώς στη μέση του άλμπουμ, αποτελεί μια απο τις πιο ιδιαίτερες στιγμές του άλμπουμ, με την παράσταση να κλέβει το σόλο σαξόφωνο, φέρνοντας έναν fusion χαρακτήρα στη σύνθεση.

Στη συνέχεια, το “Sombrero Attack” ανεβάζει και πάλι ταχύτητες, σε μια μοναδική τεχνική επίδειξη, ενώ το “Final Atonement” έχει ένα βίνταζ χαρακτήρα, με αρκετά στοιχεία hard rock που μπλέκονται και μπερδεύονται με σύγχρονη αισθητική του δίσκου.

Λίγο πριν το φινάλε, το “Cosmic Shadow” επαναφέρει το βασικό prog ύφος του δίσκου, πριν το “Everything’s Gonna Be Alright” ολοκληρώσει αυτό το μουσικό ταξίδι σε αρκετά ανεβασμένη και θετική διάθεση και ελαφρώς διαφορετική προσέγγιση, με βίνταζ ‘70ς ύφος ανα σημεία και μια ανέμελη αίσθηση να γεννάται μέσα από τις μελωδικές γραμμές.

Συνολικά, το “Theories of Imperfection” είναι ένας δίσκος που πετυχαίνει την ισορροπία ανάμεσα σε τεχνική και ουσία. Δεν προσπαθεί απλά να εντυπωσιάσει με ταχύτητα, αλλά να χτίσει κομμάτια με ταυτότητα και συνοχή. Για τους φίλους του instrumental prog metal αλλά και όχι μόνο, είναι μια κυκλοφορία που χωρίς καμία αμφιβολία αξίζει την προσοχή.

Μάθετε περισσότερα για τον καλλιτέχνη στη συνέντευξη του Gus Drax στο Rock Attitude.

Αφροδίτη Κ.
Για το Rock Attitude